Aleksander Aamodt Kilde

Aleksander Aamodt Kilde
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 września 1992
Bærum

Klub

Lommedalens IL

Wzrost

181 cm

Debiut w PŚ

28.10 2012, Sölden
(DNQ1 – gigant)

Pierwsze punkty w PŚ

1.12 2013, Lake Louise (20. miejsce – super G)

Pierwsze podium w PŚ

18.12 2015, Val Gardena (3. miejsce – super G)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
srebroPekin 2022narciarstwo alpejskie
(superkombinacja)
brązPekin 2022narciarstwo alpejskie
(supergigant)
Mistrzostwa świata
srebroCourchevel/Méribel 2023zjazd
srebroCourchevel/Méribel 2023supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Québec 2013 slalom gigant
Puchar Świata
Kryształowa Kula
2019/2020
2. miejsce
2021/2022
Puchar Świata (Supergigant)
Mała Kryształowa Kula
2015/2016
Mała Kryształowa Kula
2021/2022
3. miejsce
2016/2017
3. miejsce
2019/2020
Puchar Świata (Superkombinacja)
2. miejsce
2019/2020
3. miejsce
2016/2017
Puchar Świata (Zjazd)
Mała Kryształowa Kula
2021/2022

Aleksander Aamodt Kilde (ur. 21 września 1992 w Bærum) – norweski narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski i wicemistrz świata, mistrz świata juniorów oraz zdobywca Pucharu Świata.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Aleksander Aamodt Kilde pojawił się 17 listopada 2007 roku w Rjukan, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie nie ukończył pierwszego przejazdu. W 2011 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Crans-Montana, gdzie jego najlepszym wynikiem było 33. miejsce w supergigancie. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, największy sukces odnosząc na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata juniorów w Québecu, gdzie zdobył złoty medal w gigancie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 28 października 2012 roku w Sölden, gdzie nie zakwalifikował się do pierwszego przejazdu giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 1 grudnia 2013 roku w Lake Louise, zajmując 20. miejsce w supergigancie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 18 grudnia 2015 roku w Val Gardenie, kończąc rywalizację w supergigancie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go tylko dwaj rodacy: Aksel Lund Svindal i Kjetil Jansrud. W klasyfikacji generalnej sezonu 2015/2016 zajął siódme miejsce, a w klasyfikacji supergiganta wywalczył Małą Kryształową Kulę. W kolejnym sezonie był trzeci w klasyfikacjach superkombinacji i supergiganta. Ponadto w sezonie 2019/2020 zwyciężył w klasyfikacji generalnej, w klasyfikacji superkombinacji był drugi, a w supergigancie trzeci.

W 2014 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie jego najlepszym wynikiem było trzynaste miejsce w supergigancie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek zajął między innymi ósme miejsce w superkombinacji. Na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2017 roku był czwarty w superkombinacji i supergigancie i szósty w zjeździe.

Aamodt Kilde prowadził w klasyfikacji generalnej sezonu 2020/2021 do połowy stycznia 2021 roku. Wtedy doznał kontuzji podczas treningu w austriackim Hinterreit. Norweg doznał zerwania więzadła krzyżowego w prawym kolanie, co wykluczyło go z kolejnych startów w Pucharze Świata w tym sezonie oraz udziału w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Alpejskim 2021[1].

Do rywalizacji powrócił w sezonie 2021/2022, w którym dziewięciokrotnie stawał na podium. Ostatecznie był drugi w klasyfikacji generalnej (za Marco Odermattem ze Szwajcarii) oraz pierwszy w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta. W lutym 2022 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, gdzie wywalczył dwa medale. Najpierw był trzeci w supergigancie, w którym wyprzedzili go Austriak Matthias Mayer i Ryan Cochran-Siegle z USA. Następnie zajął drugie miejsce w kombinacji, plasując się za Austriakiem Johannesem Strolzem a przed Jamesem Crawfordem z Kanady. W sezonie 2022/2023 13 razy stawał na podium, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: sześć w zjeździe i dwa w supergigancie. W klasyfikacji generalnej był drugi, podobnie jak w klasyfikacji supergiganta, a w klasyfikacji zjazdu był najlepszy. Podczas mistrzostw świata w Courchevel/Méribel w 2023 roku zdobył srebrne medale w zjeździe i supergigancie, plasując się odpowiednio za Marco Odermattem i Jamesem Crawfordem.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 9 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 2:06,23 - Austria Matthias Mayer
DNF2 14 lutego 2014 Rosja Soczi Superkombinacja 2:45,20 - Szwajcaria Sandro Viletta
13. 16 lutego 2014 Rosja Soczi Supergigant 1:18,14 +1,30 Norwegia Kjetil Jansrud
21. 13 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Superkombinacja 2:06,52 +4,55 Austria Marcel Hirscher
15. 15 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Zjazd 1:40,25 +1,93 Norwegia Aksel Lund Svindal
13. 16 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Supergigant 1:24,44 +1,27 Austria Matthias Mayer
DNF1 18 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant 2:18,04 - Austria Marcel Hirscher
5. 7 lutego 2022 Chiny Pekin Zjazd 1:42,69 +0,51 Szwajcaria Beat Feuz
3. 8 lutego 2022 Chiny Pekin Supergigant 1:19,94 +0,42 Austria Matthias Mayer
2. 10 lutego 2022 Chiny Pekin Superkombinacja 2:31,43 +0,59 Austria Johannes Strolz

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 +1,38 Austria Hannes Reichelt
26. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +2,21 Szwajcaria Patrick Küng
8. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +0,86 Austria Marcel Hirscher
4. 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +0,54 Kanada Erik Guay
6. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 +0,49 Szwajcaria Beat Feuz
4. 13 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Superkombinacja 2:26,33 +0,40 Szwajcaria Luca Aerni
DNF1 17 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:13,31 - Austria Marcel Hirscher
24. 6 lutego 2019 Szwecja Åre Supergigant 1:24,20 +1,63 Włochy Dominik Paris
8. 9 lutego 2019 Szwecja Åre Zjazd 1:19,98 +0,82 Norwegia Kjetil Jansrud
22. 11 lutego 2019 Szwecja Åre Superkombinacja 1:47,71 +2,28 Francja Alexis Pinturault
DNF1 15 lutego 2019 Szwecja Åre Gigant 2:20,24 - Norwegia Henrik Kristoffersen
DNS2 7 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Kombinacja 1:53,31 - Francja Alexis Pinturault
2. 9 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Supergigant 1:07,22 +0,01 Kanada James Crawford
2. 12 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Zjazd 1:47,05 +0,48 Szwajcaria Marco Odermatt
DNF1 17 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Gigant 2:34,08 - Szwajcaria Marco Odermatt

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF1 30 stycznia 2011 Szwajcaria Crans-Montana Gigant 2:19,62 - Francja Alexis Pinturault
DNF1 31 stycznia 2011 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:28,54 - Szwajcaria Reto Schmidiger
41. 3 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:37,34 +3,27 Słowenia Boštjan Kline
33. 4 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:22,44 +2,86 Słowenia Boštjan Kline
24. 2 marca 2012 Włochy Roccaraso Zjazd 1:11,99 +2,32 Stany Zjednoczone Ryan Cochran-Siegle
4. 3 marca 2012 Włochy Roccaraso Supergigant 1:02,73 +0,75 Szwajcaria Ralph Weber
9. 7 marca 2012 Włochy Roccaraso Gigant 2:39,50 +1,33 Norwegia Henrik Kristoffersen
DNF1 9 marca 2012 Włochy Roccaraso Slalom 1:38,44 - Finlandia Santeri Paloniemi
4. 22 lutego 2013 Kanada Québec Zjazd 1:30,95 +1,22 Szwajcaria Nils Mani
11. 24 lutego 2013 Kanada Québec Supergigant 58,49 +0,87 Austria Thomas Mayrpeter
1. 25 lutego 2013 Kanada Québec Gigant 2:20,75 - -
DNF1 26 lutego 2013 Kanada Québec Slalom 1:59,40 - Austria Manuel Feller

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Niemcy Ga-Pa – 30 stycznia 2016 (zjazd)
  2. Austria Hinterstoder – 27 lutego 2016 (supergigant)
  3. Włochy Val Gardena – 15 grudnia 2018 (zjazd)
  4. Austria Saalbach-Hinterglemm – 14 lutego 2020 (supergigant)
  5. Włochy Val Gardena – 18 grudnia 2020 (supergigant)
  6. Włochy Val Gardena – 19 grudnia 2020 (zjazd)
  7. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 3 grudnia 2021 (supergigant)
  8. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 4 grudnia 2021 (zjazd)
  9. Włochy Val Gardena – 17 grudnia 2021 (supergigant)
  10. Włochy Bormio – 29 grudnia 2021 (supergigant)
  11. Szwajcaria Wengen – 14 stycznia 2022 (zjazd)
  12. Austria Kitzbühel – 21 stycznia 2022 (zjazd)
  13. Norwegia Kvitfjell – 6 marca 2022 (supergigant)
  14. Kanada Lake Louise – 26 listopada 2022 (zjazd)
  15. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 3 grudnia 2022 (zjazd)
  16. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 4 grudnia 2022 (supergigant)
  17. Włochy Val Gardena – 17 grudnia 2022 (zjazd)
  18. Szwajcaria Wengen – 13 stycznia 2023 (supergigant)
  19. Szwajcaria Wengen – 14 stycznia 2023 (zjazd)
  20. Austria Kitzbühel – 21 stycznia 2023 (zjazd)
  21. Stany Zjednoczone Aspen – 4 marca 2023 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach

  1. Włochy Val Gardena – 18 grudnia 2015 (supergigant) - 3. miejsce
  2. Szwajcaria Sankt Moritz – 17 marca 2016 (supergigant) - 2. miejsce
  3. Włochy Val Gardena – 16 grudnia 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  4. Włochy Santa Caterina – 29 grudnia 2016 (superkombinacja) - 3. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Aspen – 16 marca 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 1 grudnia 2018 (supergigant) - 3. miejsce
  7. Włochy Bormio – 29 grudnia 2018 (supergigant) - 3. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 6 grudnia 2019 (supergigant) - 2. miejsce
  9. Włochy Bormio – 29 grudnia 2019 (superkombinacja) - 2. miejsce
  10. Austria Kitzbühel – 24 stycznia 2020 (supergigant) - 2. miejsce
  11. Niemcy Garmisch-Partenkirchen – 1 lutego 2020 (zjazd) - 2. miejsce
  12. Austria Hinterstoder – 1 marca 2020 (superkombinacja) - 3. miejsce
  13. Norwegia Kvitfjell – 7 marca 2020 (zjazd) - 2. miejsce
  14. Szwajcaria Wengen – 13 stycznia 2022 (supergigant) - 2. miejsce
  15. Norwegia Kvitfjell – 5 marca 2022 (zjazd) - 2. miejsce
  16. Kanada Lake Louise – 27 listopada 2022 (supergigant) – 2. miejsce
  17. Włochy Bormio – 28 grudnia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  18. Włochy Cortina d’Ampezzo – 28 stycznia 2023 (supergigant) – 2. miejsce
  19. Stany Zjednoczone Aspen – 5 marca 2023 (supergigant) - 3. miejsce
  20. Andora Soldeu – 16 marca 2023 (supergigant) – 3. miejsce
  21. Włochy Val Gardena – 14 grudnia 2023 (zjazd) – 2. miejsce
  22. Włochy Val Gardena – 16 grudnia 2023 (zjazd) – 2. miejsce
  23. Włochy Bormio – 29 grudnia 2023 (supergigant) – 3. miejsce
  24. Szwajcaria Adelboden – 6 stycznia 2024 (gigant) – 2. miejsce
  25. Szwajcaria Wengen – 11 stycznia 2024 (zjazd) – 3. miejsce
  26. Szwajcaria Wengen – 12 stycznia 2024 (supergigant) – 3. miejsce

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.