Beat Feuz

Beat Feuz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1987
Schangnau

Klub

SC Schangnau

Debiut w PŚ

10.12 2006, Reiteralm
(33. miejsce – superkb.)

Pierwsze punkty w PŚ

14.03 2007, Lenzerheide (14. miejsce – zjazd)

Pierwsze podium w PŚ

11.03 2011, Kvitfjell
(1. miejsce – zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
złotoPekin 2022narciarstwo alpejskie
(zjazd)
srebroPjongczang 2018narciarstwo alpejskie
(supergigant)
brązPjongczang 2018narciarstwo alpejskie
(zjazd)
Mistrzostwa świata
złotoSankt Moritz 2017zjazd
brązVail/Beaver Creek 2015zjazd
brązCortina d’Ampezzo 2021zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Altenmarkt 2007 zjazd
złoto Altenmarkt 2007 kombinacja
złoto Altenmarkt 2007 supergigant
brąz Bardonecchia 2005 slalom
brąz Altenmarkt 2007 slalom
Puchar Świata
2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Zjazd)
Mała Kryształowa Kula
2017/2018
Mała Kryształowa Kula
2018/2019
Mała Kryształowa Kula
2019/2020
Mała Kryształowa Kula
2020/2021
2. miejsce
2011/2012
2. miejsce
2021/2022
Puchar Świata (Supergigant)
2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Superkombinacja)
2. miejsce
2011/2012
Strona internetowa

Beat Feuz (ur. 11 lutego 1987 w Schangnau) – szwajcarski narciarz alpejski, trzykrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz wielokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej Beat Feuz pojawił się 18 grudnia 2002 roku w Grimentz, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie zajął 28. miejsce. W lutym 2005 roku brał udział w mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii, gdzie zdobył między innymi brązowy medal w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Quebecu jego najlepszymi wynikami były czwarte miejsca w biegu zjazdowym i supergigancie. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak podczas mistrzostw świata juniorów w Altenmarkt w 2007 roku, gdzie zwyciężył w zjeździe, supergigancie i kombinacji, a w slalomie zdobył brązowy medal.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm, gdzie zajął 33. miejsce w superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 14 marca 2007 roku w Lenzerheide, zajmując czternaste miejsce w zjeździe. Blisko rok później, 11 marca 2011 roku w Kvitfjell, pierwszy raz stanął na podium, zwyciężając w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2011/2012, kiedy trzynaście razy stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 16 grudnia 2011 roku w Val Gardena wygrał supergiganta, 14 stycznia 2012 roku w Wengen i 11 lutego 2012 roku w Soczi był najlepszy w zjeździe, a 2 marca 2012 roku w Kvitfjell ponownie zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej był drugi, ulegając tylko Austriakowi Marcelowi Hirscherowi. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji, a w klasyfikacji supergiganta zajął trzecie miejsce. Z powodu kontuzji lewego kolana nie startował w sezonie 2012/2013[1]. W sezonie 2017/2018 wywalczył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu. Wynik ten powtórzył w sezonach 2018/2019 i 2019/2020, a w sezonie 2021/2022 był drugi.

Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył podczas mistrzostw świata w Beaver Creek w 2015 roku, gdzie zajął trzecie miejsce w zjeździe. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Patrick Küng oraz Travis Ganong z USA. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Sankt Moritz w tej samej konkurencji był najlepszy, wyprzedzając Erika Guaya z Kanady i Austriaka Maxa Franza. Zdobył także brązowy medal w zjeździe na mistrzostwach świata w Cortina d’Ampezzo w 2021 roku, gdzie lepsi byli jedynie Austriak Vincent Kriechmayr i Niemiec Andreas Sander. Na rozgrywanych dwa lata wcześniej mistrzostwach świata w Åre był czwarty w tej konkurencji, przegrywając walkę o podium z Kriechmayrem o 0,11 sekundy.

W 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując między innymi trzynaste miejsce w zjeździe i piętnaste w superkombinacji. Na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku zdobył srebrny medal w supergigancie, rozdzielając na podium Matthiasa Mayera z Austrii i Kjetila Jansruda z Norwegii. Parę dni wcześniej zdobył też brązowy medal w zjeździe, plasując się za dwoma Norwegami: Akselem Lundem Svindalem i Kjetilem Jansrudem. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, gdzie wywalczył złoty medal w zjeździe. Startował także w supergigancie, ale nie ukończył rywalizacji.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 9 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 2:06,23 +1,26 Austria Matthias Mayer
17. 14 lutego 2014 Rosja Soczi Superkombinacja 2:45,20 +2,55 Szwajcaria Sandro Viletta
12. 16 lutego 2014 Rosja Soczi Supergigant 1:18,14 +2,51 Norwegia Kjetil Jansrud
3. 15 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Zjazd 1:40,25 +0,18 Norwegia Aksel Lund Svindal
2. 16 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Supergigant 1:24,44 +0,13 Austria Matthias Mayer
1. 7 lutego 2022 Chiny Pekin Zjazd 1:42,69 - -
DNF 8 lutego 2022 Chiny Pekin Supergigant 1:19,94 - Austria Matthias Mayer

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
9. 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:58,41 - Kanada Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:00,47 +2,06 Norwegia Aksel Lund Svindal
3. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +0,31 Szwajcaria Patrick Küng
14. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +1,17 Austria Marcel Hirscher
12. 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +1,13 Kanada Erik Guay
1. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 - -
18. 6 lutego 2019 Szwecja Åre Supergigant 1:24,20 +1,00 Włochy Dominik Paris
4. 9 lutego 2019 Szwecja Åre Zjazd 1:19,98 +0,44 Norwegia Kjetil Jansrud
10. 11 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:19,41 +0,93 Austria Vincent Kriechmayr
3. 14 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:37,79 +0,18 Austria Vincent Kriechmayr

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
35. 23 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Zjazd 1:25,58 +3,08 Słowenia Rok Perko
3. 24 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Slalom 1:24,10 +0,92 Czechy Filip Trejbal
10. 25 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Supergigant 1:25,20 +0,79 Austria Michael Gmeiner
11. 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Gigant 2:10,28 +1,48 Austria Michael Gmeiner
4. 2 marca 2006 Kanada Québec Zjazd 1:27,26 +0,55 Stany Zjednoczone Christopher Beckmann
4. 4 marca 2006 Kanada Québec Supergigant 1:11,81 +0,21 Austria Michael Sablatnik
DSQ2 5 marca 2006 Kanada Québec Slalom 1:32,98 - Norwegia Mikkel Bjørge
17. 6 marca 2006 Kanada Québec Gigant 2:20,50 +3,06 Kanada Stefan Guay
1. 6 marca 2007 Austria Altenmarkt Zjazd 1:38,41 - -
1. 8 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:07,77 - -
11. 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,01 +2,32 Austria Marcel Hirscher
3. 10 marca 2007 Austria Altenmarkt Slalom 1:49,45 +1,28 Słowenia Matic Skube
1. 10 marca 2007 Austria Altenmarkt Kombinacja 22,36 pkt - -

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Norwegia Kvitfjell – 11 marca 2011 (zjazd)
  2. Włochy Val Gardena – 16 grudnia 2011 (supergigant)
  3. Szwajcaria Wengen – 14 stycznia 2012 (zjazd)
  4. Rosja Soczi – 11 lutego 2012 (zjazd)
  5. Norwegia Kvitfjell – 2 marca 2012 (supergigant)[2]
  6. Szwajcaria St. Moritz – 16 marca 2016 (zjazd)
  7. Szwajcaria St. Moritz – 17 marca 2016 (supergigant)
  8. Kanada Lake Louise – 25 listopada 2017 (zjazd)
  9. Szwajcaria Wengen – 13 stycznia 2018 (zjazd)
  10. Niemcy Ga-Pa – 27 stycznia 2018 (zjazd)
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 30 listopada 2018 (zjazd)
  12. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 7 grudnia 2019 (zjazd)
  13. Szwajcaria Wengen – 18 stycznia 2020 (zjazd)
  14. Austria Kitzbühel – 22 stycznia 2021 (zjazd)
  15. Austria Kitzbühel – 24 stycznia 2021 (zjazd)
  16. Austria Kitzbühel – 23 stycznia 2022 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Norwegia Kvitfjell – 12 marca 2011 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Kanada Lake Louise – 26 listopada 2011 (zjazd) – 2. miejsce
  3. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 2 grudnia 2011 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 3 grudnia 2011 (supergigant) – 3. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen – 13 stycznia 2012 (superkombinacja) – 2. miejsce
  6. Austria Kitzbühel – 22 stycznia 2012 (kombinacja) – 2. miejsce
  7. Francja Chamonix – 5 lutego 2012 (superkombinacja) – 3. miejsce
  8. Rosja Soczi – 12 lutego 2012 (superkombinacja) – 2. miejsce
  9. Norwegia Kvitfjell – 4 marca 2012 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Austria Schladming – 14 marca 2012 (zjazd) – 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 5 grudnia 2014 (zjazd) – 2. miejsce
  12. Szwajcaria Wengen – 18 stycznia 2015 (zjazd) – 2. miejsce
  13. Austria Kitzbühel – 23 stycznia 2016 (zjazd) – 2. miejsce
  14. Niemcy Ga-Pa – 30 stycznia 2016 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Francja Chamonix – 20 lutego 2016 (zjazd) – 3.miejsce
  16. Austria Kitzbühel – 20 stycznia 2017 (supergigant) – 3. miejsce
  17. Niemcy Ga-Pa – 28 stycznia 2017 (zjazd) – 3. miejsce
  18. Norwegia Kvitfjell – 25 lutego 2017 (zjazd) – 3. miejsce
  19. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 2 grudnia 2017 (zjazd) – 2. miejsce
  20. Austria Kitzbühel – 20 stycznia 2018 (zjazd) – 2. miejsce
  21. Norwegia Kvitfjell – 10 marca 2018 (zjazd) – 2. miejsce
  22. Norwegia Kvitfjell – 11 marca 2018 (supergigant) – 2. miejsce
  23. Szwecja Åre – 14 marca 2018 (zjazd) – 3. miejsce
  24. Włochy Val Gardena – 15 grudnia 2018 (zjazd) – 3. miejsce
  25. Włochy Bormio – 28 grudnia 2018 (zjazd) – 3. miejsce
  26. Szwajcaria Wengen – 19 stycznia 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  27. Austria Kitzbühel – 25 stycznia 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  28. Norwegia Kvitfjell – 2 marca 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  29. Norwegia Kvitfjell – 3 marca 2019 (supergigant) – 3. miejsce
  30. Kanada Lake Louise – 30 listopada 2019 (zjazd) – 3. miejsce
  31. Włochy Bormio – 27 grudnia 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  32. Włochy Bormio – 28 grudnia 2019 (zjazd) – 3. miejsce
  33. Austria Kitzbühel – 25 stycznia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  34. Austria Saalbach-Hinterglemm – 13 lutego 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  35. Włochy Val Gardena – 19 grudnia 2020 (zjazd) – 3. miejsce
  36. Niemcy Ga-Pa – 5 lutego 2021 (zjazd) – 2. miejsce
  37. Austria Saalbach-Hinterglemm – 6 marca 2021 (zjazd) – 2. miejsce
  38. Kanada Lake Louise – 27 listopada 2021 (zjazd) – 3. miejsce
  39. Stany Zjednoczone Beaver Creek – 4 grudnia 2021 (zjazd) – 3. miejsce
  40. Szwajcaria Wengen – 14 stycznia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  41. Szwajcaria Wengen – 15 stycznia 2022 (zjazd) – 2. miejsce
  42. Norwegia Kvitfjell – 5 marca 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  43. Francja Courchevel – 16 marca 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  • W sumie (16 zwycięstw, 22 drugich i 21 trzecich miejsc).

Bibliografia

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.