Alessandro Bastoni

Alessandro Bastoni
Ilustracja
Alessandro Bastoni (2025)
Data i miejsce urodzenia

13 kwietnia 1999
Casalmaggiore

Wzrost

190 cm

Pozycja

obrońca

Informacje klubowe
Klub

Inter Mediolan

Numer w klubie

95

Kariera juniorska
Lata Klub
2006–2017 Atalanta
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2016–2017 Atalanta 3 (0)
2017– Inter Mediolan 208 (6)
2017–2018 → Atalanta (wyp.) 4 (0)
2018–2019 → Parma (wyp.) 24 (1)
W sumie: 239 (7)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2014–2015  Włochy U-15 7 (0)
2014–2015  Włochy U-16 15 (1)
2015–2016  Włochy U-17 17 (0)
2016–2017  Włochy U-18 3 (0)
2017–2018  Włochy U-19 9 (2)
2018–2019  Włochy U-21 12 (1)
2020–  Włochy 41 (3)
W sumie: 104 (7)
  1. ↑ Aktualne na: 23 sierpnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 16 listopada 2025.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsceEuropa 2020
Liga Narodów UEFA
brąz Włochy 2020/2021
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy

Alessandro Bastoni (ur. 13 kwietnia 1999 w Casalmaggiore) – włoski piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy w klubie Inter Mediolan oraz reprezentacji Włoch. Złoty medalista Mistrzostw Europy 2020. Wychowanek Atalanty Bergamo. Uważany za jednego z najlepszych środkowych obrońców na świecie, znany ze swojej gry podaniami, siły, szybkości i wszechstronności[1].

Życie prywatne

Bastoni urodził się 13 kwietnia 1999 roku w Casalmaggiore w Lombardii[2]. Jego ojciec, Nicola Bastoni, był również piłkarzem – grał jako lewy obrońca w Cremonese[3]. Ma brata Lukę, który również jest piłkarzem[4].

Bastoni jest w związku z Camillą Bresciani, włoską przedsiębiorczynią, która prowadzi własną markę odzieżową „No Pasa Nada"[5]. Para zaczęła spotykać się w maju 2020 roku[6]. 21 stycznia 2022 roku na świat przyszła ich córka Azzurra[7]. W czerwcu 2023 roku para wzięła ślub w Borgo Egnazia w prowincji Brindisi – uroczystość trwała kilka dni i była poprzedzona tzw. „white party"[5].

Bastoni mieszka z rodziną w ekskluzywnej dzielnicy Mediolanu i prowadzi aktywne konto na Instagramie, gdzie dzieli się momentami z życia rodzinnego i kariery z ponad 1,3 miliona obserwujących[3].

Kariera klubowa

Początki w Atalancie

Bastoni rozpoczął swoją piłkarską przygodę w lokalnym klubie Rivarolo Mantovano, gdzie jego ojciec pełnił funkcję trenera[8]. W wieku zaledwie 7 lat dołączył do akademii Atalanty Bergamo, słynącej z doskonałego szkolenia młodzieży[2]. Przeszedł przez wszystkie szczeble juniorskie klubu z Bergamo, rozgrywając niemal 30 spotkań w drużynie U-17, zdobywając 6 bramek i przyczyniając się do zdobycia młodzieżowego mistrzostwa Włoch[9]. Następnie awansował do drużyny Primavera, gdzie rozegrał 27 meczów i strzelił kolejne 6 goli, ugruntowując swoją pozycję jako jeden z najbardziej obiecujących młodych obrońców we Włoszech[10].

Po raz pierwszy znalazł się na ławce rezerwowych pierwszego zespołu 30 października 2016 roku, podczas meczu z Genoą[2]. Miesiąc później, 30 listopada 2016 roku, zadebiutował w seniorskiej drużynie, grając pełne 90 minut w wygranym 3:0 meczu Pucharu Włoch przeciwko Pescarze[10].

Transfer do Interu i wypożyczenia

31 sierpnia 2017 roku Inter Mediolan ogłosił transfer Bastoniego za kwotę 31 milionów euro, jednocześnie wypożyczając go z powrotem do Atalanty na dwa sezony[4]. Sezon 2017/18 spędził w Bergamo, jednak możliwości gry były ograniczone ze względu na silną konkurencję – rozegrał zaledwie cztery mecze ligowe[10].

14 lipca 2018 roku Inter oficjalnie odwołał go z wypożyczenia i przedłużył z nim kontrakt do 2023 roku[11]. Zarówno Inter, jak i sam zawodnik czuli, że potrzebuje on regularnej gry, dlatego 7 sierpnia 2018 roku został wypożyczony do Parmy do końca sezonu 2018/19[12].

W Parmie zadebiutował 7 października 2018 roku, wchodząc z ławki w wygranym 3:1 meczu ligowym z Genoą. Pod okiem trenera Roberto D'Aversy, który kładł nacisk na organizację defensywy i grę podaniami z tyłu, Bastoni szybko się rozwinął[8]. W barwach Parmy rozegrał 24 mecze w Serie A i strzelił swojego pierwszego profesjonalnego gola[10].

Inter Mediolan

Sezon 2019/20 – Debiut pod wodzą Conte

Latem 2019 roku Bastoni wrócił do Interu, gdzie nowym trenerem został Antonio Conte. Początkowo młody obrońca miał wątpliwości co do swoich szans na grę, w zespole byli już tacy zawodnicy jak Milan Škriniar, Stefan de Vrij i Diego Godín[12].

Sam Bastoni przyznał: „Walczyłem ze wszystkim, co miałem, żeby odejść. Miałem przed sobą Godína, Škriniara i de Vrija. Ale Conte nalegał, żebym został. A kiedy zacząłem grać, nigdy nie wypadłem ze składu"[13].

Conte widział w nim ogromny potencjał, szczególnie doceniając fakt, że był jedynym lewonożnym obrońcą w całej defensywie Interu – idealnie pasującym do jego ustawienia 3-5-2[14]. Debiut w barwach Nerazzurrich nastąpił 28 września 2019 roku w wygranym 3:1 meczu z Sampdorią w Genui. Od tego momentu zaczął regularnie pojawiać się w składzie i w wieku zaledwie 20 lat stał się podstawowym zawodnikiem[2].

W sezonie 2019/20 rozegrał 25 meczów ligowych dla Interu, strzelając dwa gole. Jego statystyki były imponujące: zaliczył 1254 podania, 105 długich piłek i 11 udanych dryblingów. Stworzył również 12 sytuacji bramkowych. W defensywie wygrał 133 pojedynki, 47 pojedynków powietrznych i zanotował 135 odbitek[8]. Inter zakończył sezon na drugim miejscu w Serie A z 82 punktami – najlepszym wynikiem od sezonu 2009/10[15].

Sezon 2020/21 – Mistrzostwo Włoch

Sezon 2020/21 był przełomowy zarówno dla Bastoniego, jak i dla całego Interu. Nerazzurri zdobyli Scudetto po 11 latach przerwy, kończąc tym samym dziewięcioletnią dominację Juventusu[16].

Bastoni odegrał absolutnie kluczową rolę w tym sukcesie. Łącznie zanotował 41 występów we wszystkich rozgrywkach, w tym 33 w Serie A. Jego statystyki w sezonie mistrzowskim były jeszcze lepsze niż rok wcześniej: zaliczył 2029 podań, 153 długie piłki, 12 dryblingów i 12 stworzonych okazji. W defensywie wygrał 22 pojedynki w odbiorze, 124 pojedynki ogółem i zanotował 164 odbitek[8]. Inter zdobył mistrzostwo z czterema kolejkami przed końcem sezonu, kończąc rozgrywki z 91 punktami i przewagą 12 punktów nad drugim AC Milan[16].

Antonio Conte chwalił swojego podopiecznego: „Alessandro Bastoni był wyjątkowy w tym sezonie. Jego rozwój i występy były kluczowe dla naszej solidności defensywnej. Pokazał dojrzałość ponad swoje lata i stał się dla nas kluczowym zawodnikiem"[8].

Włoski trener podkreślał również zdolności techniczne młodego obrońcy: „Bastoni to nie tylko solidny defensor; jego umiejętność wyprowadzenia piłki z tyłu jest wybitna. Czuje się swobodnie z piłką przy nodze i ma wizję, by rozpoczynać ataki z głębokich pozycji"[8].

Dziennik Football Italia w podsumowaniu sezonu napisał, że „Nicolo Barella i Alessandro Bastoni dojrzeli na zawodników światowej klasy"[16].

Sezon 2021/22 – Era Simone Inzaghiego

Po zaskakującym odejściu Antonio Conte w maju 2021 roku, nowym trenerem Interu został Simone Inzaghi. Pod jego wodzą nie tylko utrzymał miejsce w składzie, ale stał się jeszcze ważniejszym elementem drużyny[10].

Bastoni stworzył znakomite partnerstwo z lewym wahadłowym Federico Dimarco – duet, który przenieśli również na boiska reprezentacji Włoch[10]. W styczniu 2022 roku Inter zdobył Superpuchar Włoch, pokonując Juventus 2:1 po dramatycznym golu Alexisa Sáncheza w doliczonym czasie gry[17].

Sam Bastoni wspominał to spotkanie: „W zeszłym sezonie zdobyliśmy Superpuchar po niezapomnianym meczu z Juventusem. To była twarda walka od pierwszej do ostatniej minuty. Gol Sáncheza był eksplozją radości, a świętowanie przed naszymi kibicami było wyjątkowym uczuciem"[17].

Sezon zakończył się zdobyciem Pucharu Włoch, jednak w lidze Inter zajął drugie miejsce, przegrywając walkę o tytuł z AC Milan w dramatycznych okolicznościach ostatniej kolejki.

Sezon 2022/23 – Droga do finału Ligi Mistrzów

Sezon 2022/23 przyniósł historyczny sukces w postaci awansu do finału Ligi Mistrzów – pierwszego dla Interu od 2010 roku.

Bastoni był jednym z bohaterów europejskiej kampanii. W całym sezonie Ligi Mistrzów zanotował 100 podań przełamujących linie obrony rywali – najwięcej ze wszystkich zawodników Interu[18]. W ćwierćfinale przeciwko Benfice zanotował asystę przy golu Barelli i został wybrany MVP meczu.

Szczególne znaczenie miały półfinały z AC Milan – pierwsze europejskie derby Mediolanu od 18 lat. Inter wygrał dwumecz 3:0 (2:0 w pierwszym meczu i 1:0 w rewanżu), co było częścią historycznej serii sześciu kolejnych zwycięstw w derbach – rekordu klubu[19].

10 czerwca 2023 roku na Stadionie Olimpijskim Atatürka w Stambule Inter zmierzył się z Manchesterem City w finale Ligi Mistrzów. Nerazzurri przegrali 0:1 po golu Rodriego w 68. minucie, ale pokazali wielką klasę, stawiając opór faworyzowanym Anglikom[20].

Bastoni grał w podstawowym składzie obok Acerbiego i Darmiana, broniąc solidnie przez całe 76 minut, po których został zmieniony przez Gosensa. Inter miał kilka doskonałych okazji do wyrównania – Dimarco trafił w poprzeczkę, a Lukaku został zatrzymany przez Edersona[20].

Porażka w finale długo nie dawała Bastoniemu spokoju. W wywiadzie przyznał: „Naprawdę ciężko to przeżyłem. Masz problemy ze snem, bo śnisz o momentach z meczu. Nie wiesz, ile jeszcze razy zagrasz w finale Ligi Mistrzów. Do dziś nie oglądałem skrótów z tego meczu. To mnie zbyt denerwuje, smuci, boli"[21].

Jednocześnie Bastoni podkreślał, że finał dał drużynie wiarę w siebie: „Wolałbym wygrać, oczywiście, ale fakt, że zagraliśmy w taki sposób przeciwko Manchesterowi City, udowodnił nam, że możemy rywalizować na tym poziomie"[22].

Za występy w Lidze Mistrzów Bastoni został włączony do UEFA jedenastki sezonu[2].

Sezon 2023/24 – Druga Gwiazda

Sezon 2023/24 był historyczny dla Interu – klub zdobył 20. mistrzostwo Włoch, co oznaczało zdobycie tzw. Drugiej Gwiazdy (Seconda Stella) na koszulce klubowej[23].

16 września 2023 roku Inter rozgromił AC Milan 5:1 w derbach – Bastoni grał pełne 90 minut, a Nerazzurri zdominowali rywali od początku do końca[24].

Kulminacyjny moment sezonu nadszedł 22 kwietnia 2024 roku, gdy Inter pokonał Milan 2:1 w derbach i matematycznie zapewnił sobie mistrzostwo. Było to pierwsze w historii Serie A zdobycie Scudetto w Derby della Madonnina. Bastoni zagrał pełne 88 minut w obronie, która skutecznie powstrzymywała ataki Milanu[23].

5 lipca 2023 roku, jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, Bastoni przedłużył kontrakt z Interem do 30 czerwca 2028 roku[4]. Była to jasna deklaracja lojalności wobec klubu.

Sezon 2024/25 – Kolejne sukcesy

Sezon 2024/25 przyniósł kolejne trofea dla Bastoniego i Interu. Nerazzurri zdobyli piąty z rzędu Superpuchar Włoch oraz Puchar Włoch[25].

Bastoni kontynuował swoją dominującą formę zarówno w obronie, jak i w ataku. Do końca sezonu zanotował 6 udziałów przy bramkach (1 gol, 5 asyst) – wyrównując swój rekord z sezonu 2022/23[26].

Sezon 2025/26

W bieżącym sezonie 2025/26 Bastoni pozostaje absolutnie kluczowym zawodnikiem Interu i jednym z liderów szatni. Do 29 stycznia 2026 roku rozegrał 19 meczów w Serie A, zdobywając 1 gola i notując 4 asysty w 1658 minutach gry[1]. W Lidze Mistrzów wystąpił w 6 spotkaniach (508 minut), zanotował 1 asystę[1].

Znaczenie w drużynie

W marcu 2025 roku wartość rynkowa Bastoniego wzrosła do 80 milionów euro, co uczyniło go wspólnie z Williamem Salibą z Arsenalu najdroższym obrońcą na świecie. Jest również wspólnie z Nicolò Barellą najdroższym włoskim piłkarzem w historii według serwisu Transfermarkt[27].

Tobias Dietl z Transfermarkt tak scharakteryzował Bastoniego: „Prawdopodobnie na świecie jest bardzo niewielu zawodników tak kompletnych jak on. Bastoni jest jednym z głównych powodów, dla których Inter stracił tylko dwa gole w dziesięciu meczach Ligi Mistrzów i zachował siedem czystych kont w fazie ligowej, mimo że grał z takimi rywalami jak Manchester City i Arsenal"[27].

Kariera reprezentacyjna

Reprezentacje młodzieżowe

Bastoni reprezentował Włochy na każdym szczeblu młodzieżowym – od U-15 do U-19[11]. Swoją pierwszą bramkę w międzynarodowej karierze zdobył w wygranym 4:0 meczu z Norwegią, grając w reprezentacji U-16. W sierpniu 2016 roku został po raz pierwszy powołany do kadry U-18 przez trenera Paolo Nicolato.

11 października 2018 roku zadebiutował w reprezentacji U-21 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z Belgią. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem i wziął udział w Mistrzostwach Europy U-21 2019, które odbyły się we Włoszech[2].

Reprezentacja seniorska

11 listopada 2020 roku Bastoni zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Włoch w towarzyskim meczu z Estonią, wygranym 4:0[9].

Mistrzostwa Europy 2020

W czerwcu 2021 roku został powołany do kadry na Mistrzostwa Europy 2020 (rozegrane w 2021 roku z powodu pandemii COVID-19). Swój jedyny występ w turnieju zanotował 20 czerwca w wygranym 1:0 meczu grupowym z Walią w Rzymie, tworząc parę środkowych obrońców z Leonardo Bonuccim[2].

11 lipca 2021 roku Bastoni zdobył złoty medal Mistrzostw Europy po zwycięstwie Włochy nad Anglią w finale na Wembley. Mecz zakończył się remisem 1:1 po dogrywce, a o triumfie Azzurrich zadecydowały rzuty karne (3:2)[9].

Mistrzostwa Europy 2024

14 czerwca 2022 roku, w czwartym meczu grupowym Ligi Narodów przeciwko Niemcom, Bastoni strzelił swojego pierwszego gola w seniorskiej reprezentacji – mecz zakończył się przegraną Włochów 2:5.

W czerwcu 2024 roku został powołany przez selekcjonera Luciano Spallettiego do kadry na Euro 2024. 15 czerwca, w pierwszym meczu grupowym z Albanią, strzelił bramkę wyrównującą na 1:1 – Włochy wygrały ostatecznie 2:1. Turniej zakończył się dla Azzurrich w 1/8 finału, po przegranej 0:2 ze Szwajcarią.

Do stycznia 2026 roku Bastoni rozegrał 39 meczów w reprezentacji Włoch, zdobywając 3 bramki[4].

Styl gry

Bastoni to lewonoży obrońca, który rozpoczynał karierę jako boczny obrońca, jednak z czasem został przekwalifikowany na środkowego obrońcę – pozycję, na której rozkwitł[2]. Przy wzroście 190 cm łączy fizyczną obecność z techniczną finezją[9].

Jest znany przede wszystkim ze świetnej gry podaniami i kontroli piłki. Jego wzrost oraz umiejętność wykorzystywania przestrzeni czynią go groźnym w grze powietrznej, szczególnie przy stałych fragmentach gry[10]. W systemie 3-5-2 stosowanym przez Simone Inzaghiego, Bastoni gra jako lewy środkowy obrońca i często wykonuje nakładania na lewej stronie, łącząc się z Federico Dimarco lub innymi zawodnikami. Potrafi posyłać podkręcone dośrodkowania w pole karne rywala, co przekłada się na liczne asysty.

Bastoni bywa również wykorzystywany jako lewy pomocnik, co daje mu więcej swobody w ataku. Ze względu na dużą liczbę lewonoży środkowych obrońców w reprezentacji Włoch (Francesco Acerbi, Alessandro Buongiorno, Riccardo Calafiori), Bastoni gra czasem również na środku trójki obrońców lub nawet jako prawy środkowy obrońca w ustawieniu z czwórką z tyłu[2].

Statystyki kariery

Klubowe

Statystyki kariery klubowej
Sezon Klub Liga Liga Puchar Europa Inne Razem
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
2016/17 Włochy Atalanta Bergamo Serie A 1010––––20
2017/18 Włochy Atalanta Bergamo (wyp.) Serie A 40––20––60
2018/19 Włochy Parma (wyp.) Serie A 24110––––251
2019/20 Włochy Inter Mediolan Serie A 2522060––332
2020/21 3313050––411
2021/22 321618010472
2022/23 3714012010541
2023/24 3312010010461
2024/25 371208020491
2025/26 191––6010261
Razem w karierze 24592115706032910

Stan na 29 stycznia 2026

Reprezentacyjne

Statystyki kariery reprezentacyjnej
Reprezentacja Rok Mecze Gole
Włochy Włochy 202020
202150
202281
202390
2024102
2025–50
Razem 393

Stan na 29 stycznia 2026

Sukcesy

Klubowe

Włochy Inter Mediolan

Reprezentacyjne

Włochy Włochy

Indywidualne

Odznaczenia państwowe

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Alessandro Bastoni Stats, Goals, Records. FBref.com. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Alessandro Bastoni. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  3. 1 2 Alessandro Bastoni Biography: Net Worth, Family, Lifestyle And Career Stats. SportsDunia. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Alessandro Bastoni - Profil zawodnika. Transfermarkt. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  5. 1 2 Chi è Camilla Bresciani, moglie di Alessandro Bastoni e madre di sua figlia Azzurra. Fanpage.it. [dostęp 2026-01-29]. (wł.).
  6. ↑ Alessandro Bastoni Girlfriend - Camilla Bresciani. OhMyFootball. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  7. ↑ Alessandro Bastoni Profile – Goals, Assists & Career Overview. SoccerPlayer.co. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 Alessandro Bastoni: Italy's Next Great Defender. Breaking The Lines. [dostęp 2026-01-29]. (ang.). Błąd w przypisach:

    Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „breakingthelines” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością

    BŁĄD PRZYPISÓW
  9. 1 2 3 4 Alessandro Bastoni: Italy's Defensive Prodigy. Soccer Wizdom. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 6 7 Alessandro Bastoni: A Key Player For Inter Milan. SempreInter.com. [dostęp 2026-01-29]. (ang.). Błąd w przypisach:

    Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „sempreinter-key” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością

    BŁĄD PRZYPISÓW
  11. 1 2 Who is Alessandro Bastoni's girlfriend? Know all about Camilla Bresciani. SportsLumo. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  12. 1 2 Italy Star Reveals Backstory On Transfer To Inter Milan. Yahoo Sports. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  13. ↑ Bastoni: "I fought to leave Inter in 2019, but Conte insisted I stay". SempreInter.com, 2024-02-07. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  14. ↑ Inter Milan & Italy Star Admits: 'I Fought To Leave In 2019, But Antonio Conte Insisted I Stay'. OneFootball. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  15. ↑ All the numbers from Inter's 19th Scudetto. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  16. 1 2 3 Inter 2020-21 season review. Football Italia, 2021-05-27. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  17. 1 2 Alessandro Bastoni: "I See Myself Staying At Inter Milan For Many Years To Come". SempreInter.com, 2023-01-18. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  18. ↑ Man City vs Inter Milan Stats: UCL Final 2022-23. The Analyst / Opta. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  19. ↑ Historic derby numbers: the lowdown on Inter vs. AC Milan. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  20. 1 2 Rodri's goal sinks an excellent Inter: City win the Champions League. Inter.it, 2023-06-12. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  21. ↑ Bastoni: "I couldn't sleep" after Inter Milan UCL final loss vs Man City. SempreInter.com, 2025-04-03. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  22. ↑ Bastoni: 'Champions League defeat helped Inter...'. Yahoo Sports. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  23. 1 2 Inter win the derby to become Champions of Italy!. Inter.it, 2024-04-24. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  24. ↑ Serie A 2023/24: Inter-Milan 5-1 nel Derby della Madonnina. SportMediaset, 2023-09-16. [dostęp 2026-01-29]. (wł.).
  25. ↑ Alessandro Bastoni - stats, career and market value. FotMob. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  26. ↑ Coppa Italia, AC Milan vs. Inter: numbers and fun facts. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
  27. 1 2 Alessandro Bastoni - How Inter Milan star become most valuable defender in the world. Transfermarkt, 2025-03-25. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).

Bibliografia

  • Alessandro Bastoni, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-05-19].
  • Alessandro Bastoni w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
  • Alessandro Bastoni w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
  • Alessandro Bastoni w bazie WorldFootball.net (ang.)
  • Alessandro Bastoni w bazie National Football Teams (ang.)
  • Alessandro Bastoni, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2021-05-19].