Alessandro Bastoni
![]() Alessandro Bastoni (2025) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
13 kwietnia 1999 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
190 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
95 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Alessandro Bastoni (ur. 13 kwietnia 1999 w Casalmaggiore) – włoski piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy w klubie Inter Mediolan oraz reprezentacji Włoch. Złoty medalista Mistrzostw Europy 2020. Wychowanek Atalanty Bergamo. Uważany za jednego z najlepszych środkowych obrońców na świecie, znany ze swojej gry podaniami, siły, szybkości i wszechstronności[1].
Życie prywatne
Bastoni urodził się 13 kwietnia 1999 roku w Casalmaggiore w Lombardii[2]. Jego ojciec, Nicola Bastoni, był również piłkarzem – grał jako lewy obrońca w Cremonese[3]. Ma brata Lukę, który również jest piłkarzem[4].
Bastoni jest w związku z Camillą Bresciani, włoską przedsiębiorczynią, która prowadzi własną markę odzieżową „No Pasa Nada"[5]. Para zaczęła spotykać się w maju 2020 roku[6]. 21 stycznia 2022 roku na świat przyszła ich córka Azzurra[7]. W czerwcu 2023 roku para wzięła ślub w Borgo Egnazia w prowincji Brindisi – uroczystość trwała kilka dni i była poprzedzona tzw. „white party"[5].
Bastoni mieszka z rodziną w ekskluzywnej dzielnicy Mediolanu i prowadzi aktywne konto na Instagramie, gdzie dzieli się momentami z życia rodzinnego i kariery z ponad 1,3 miliona obserwujących[3].
Kariera klubowa
Początki w Atalancie
Bastoni rozpoczął swoją piłkarską przygodę w lokalnym klubie Rivarolo Mantovano, gdzie jego ojciec pełnił funkcję trenera[8]. W wieku zaledwie 7 lat dołączył do akademii Atalanty Bergamo, słynącej z doskonałego szkolenia młodzieży[2]. Przeszedł przez wszystkie szczeble juniorskie klubu z Bergamo, rozgrywając niemal 30 spotkań w drużynie U-17, zdobywając 6 bramek i przyczyniając się do zdobycia młodzieżowego mistrzostwa Włoch[9]. Następnie awansował do drużyny Primavera, gdzie rozegrał 27 meczów i strzelił kolejne 6 goli, ugruntowując swoją pozycję jako jeden z najbardziej obiecujących młodych obrońców we Włoszech[10].
Po raz pierwszy znalazł się na ławce rezerwowych pierwszego zespołu 30 października 2016 roku, podczas meczu z Genoą[2]. Miesiąc później, 30 listopada 2016 roku, zadebiutował w seniorskiej drużynie, grając pełne 90 minut w wygranym 3:0 meczu Pucharu Włoch przeciwko Pescarze[10].
Transfer do Interu i wypożyczenia
31 sierpnia 2017 roku Inter Mediolan ogłosił transfer Bastoniego za kwotę 31 milionów euro, jednocześnie wypożyczając go z powrotem do Atalanty na dwa sezony[4]. Sezon 2017/18 spędził w Bergamo, jednak możliwości gry były ograniczone ze względu na silną konkurencję – rozegrał zaledwie cztery mecze ligowe[10].
14 lipca 2018 roku Inter oficjalnie odwołał go z wypożyczenia i przedłużył z nim kontrakt do 2023 roku[11]. Zarówno Inter, jak i sam zawodnik czuli, że potrzebuje on regularnej gry, dlatego 7 sierpnia 2018 roku został wypożyczony do Parmy do końca sezonu 2018/19[12].
W Parmie zadebiutował 7 października 2018 roku, wchodząc z ławki w wygranym 3:1 meczu ligowym z Genoą. Pod okiem trenera Roberto D'Aversy, który kładł nacisk na organizację defensywy i grę podaniami z tyłu, Bastoni szybko się rozwinął[8]. W barwach Parmy rozegrał 24 mecze w Serie A i strzelił swojego pierwszego profesjonalnego gola[10].
Inter Mediolan
Sezon 2019/20 – Debiut pod wodzą Conte
Latem 2019 roku Bastoni wrócił do Interu, gdzie nowym trenerem został Antonio Conte. Początkowo młody obrońca miał wątpliwości co do swoich szans na grę, w zespole byli już tacy zawodnicy jak Milan Škriniar, Stefan de Vrij i Diego Godín[12].
Sam Bastoni przyznał: „Walczyłem ze wszystkim, co miałem, żeby odejść. Miałem przed sobą Godína, Škriniara i de Vrija. Ale Conte nalegał, żebym został. A kiedy zacząłem grać, nigdy nie wypadłem ze składu"[13].
Conte widział w nim ogromny potencjał, szczególnie doceniając fakt, że był jedynym lewonożnym obrońcą w całej defensywie Interu – idealnie pasującym do jego ustawienia 3-5-2[14]. Debiut w barwach Nerazzurrich nastąpił 28 września 2019 roku w wygranym 3:1 meczu z Sampdorią w Genui. Od tego momentu zaczął regularnie pojawiać się w składzie i w wieku zaledwie 20 lat stał się podstawowym zawodnikiem[2].
W sezonie 2019/20 rozegrał 25 meczów ligowych dla Interu, strzelając dwa gole. Jego statystyki były imponujące: zaliczył 1254 podania, 105 długich piłek i 11 udanych dryblingów. Stworzył również 12 sytuacji bramkowych. W defensywie wygrał 133 pojedynki, 47 pojedynków powietrznych i zanotował 135 odbitek[8]. Inter zakończył sezon na drugim miejscu w Serie A z 82 punktami – najlepszym wynikiem od sezonu 2009/10[15].
Sezon 2020/21 – Mistrzostwo Włoch
Sezon 2020/21 był przełomowy zarówno dla Bastoniego, jak i dla całego Interu. Nerazzurri zdobyli Scudetto po 11 latach przerwy, kończąc tym samym dziewięcioletnią dominację Juventusu[16].
Bastoni odegrał absolutnie kluczową rolę w tym sukcesie. Łącznie zanotował 41 występów we wszystkich rozgrywkach, w tym 33 w Serie A. Jego statystyki w sezonie mistrzowskim były jeszcze lepsze niż rok wcześniej: zaliczył 2029 podań, 153 długie piłki, 12 dryblingów i 12 stworzonych okazji. W defensywie wygrał 22 pojedynki w odbiorze, 124 pojedynki ogółem i zanotował 164 odbitek[8]. Inter zdobył mistrzostwo z czterema kolejkami przed końcem sezonu, kończąc rozgrywki z 91 punktami i przewagą 12 punktów nad drugim AC Milan[16].
Antonio Conte chwalił swojego podopiecznego: „Alessandro Bastoni był wyjątkowy w tym sezonie. Jego rozwój i występy były kluczowe dla naszej solidności defensywnej. Pokazał dojrzałość ponad swoje lata i stał się dla nas kluczowym zawodnikiem"[8].
Włoski trener podkreślał również zdolności techniczne młodego obrońcy: „Bastoni to nie tylko solidny defensor; jego umiejętność wyprowadzenia piłki z tyłu jest wybitna. Czuje się swobodnie z piłką przy nodze i ma wizję, by rozpoczynać ataki z głębokich pozycji"[8].
Dziennik Football Italia w podsumowaniu sezonu napisał, że „Nicolo Barella i Alessandro Bastoni dojrzeli na zawodników światowej klasy"[16].
Sezon 2021/22 – Era Simone Inzaghiego
Po zaskakującym odejściu Antonio Conte w maju 2021 roku, nowym trenerem Interu został Simone Inzaghi. Pod jego wodzą nie tylko utrzymał miejsce w składzie, ale stał się jeszcze ważniejszym elementem drużyny[10].
Bastoni stworzył znakomite partnerstwo z lewym wahadłowym Federico Dimarco – duet, który przenieśli również na boiska reprezentacji Włoch[10]. W styczniu 2022 roku Inter zdobył Superpuchar Włoch, pokonując Juventus 2:1 po dramatycznym golu Alexisa Sáncheza w doliczonym czasie gry[17].
Sam Bastoni wspominał to spotkanie: „W zeszłym sezonie zdobyliśmy Superpuchar po niezapomnianym meczu z Juventusem. To była twarda walka od pierwszej do ostatniej minuty. Gol Sáncheza był eksplozją radości, a świętowanie przed naszymi kibicami było wyjątkowym uczuciem"[17].
Sezon zakończył się zdobyciem Pucharu Włoch, jednak w lidze Inter zajął drugie miejsce, przegrywając walkę o tytuł z AC Milan w dramatycznych okolicznościach ostatniej kolejki.
Sezon 2022/23 – Droga do finału Ligi Mistrzów
Sezon 2022/23 przyniósł historyczny sukces w postaci awansu do finału Ligi Mistrzów – pierwszego dla Interu od 2010 roku.
Bastoni był jednym z bohaterów europejskiej kampanii. W całym sezonie Ligi Mistrzów zanotował 100 podań przełamujących linie obrony rywali – najwięcej ze wszystkich zawodników Interu[18]. W ćwierćfinale przeciwko Benfice zanotował asystę przy golu Barelli i został wybrany MVP meczu.
Szczególne znaczenie miały półfinały z AC Milan – pierwsze europejskie derby Mediolanu od 18 lat. Inter wygrał dwumecz 3:0 (2:0 w pierwszym meczu i 1:0 w rewanżu), co było częścią historycznej serii sześciu kolejnych zwycięstw w derbach – rekordu klubu[19].
10 czerwca 2023 roku na Stadionie Olimpijskim Atatürka w Stambule Inter zmierzył się z Manchesterem City w finale Ligi Mistrzów. Nerazzurri przegrali 0:1 po golu Rodriego w 68. minucie, ale pokazali wielką klasę, stawiając opór faworyzowanym Anglikom[20].
Bastoni grał w podstawowym składzie obok Acerbiego i Darmiana, broniąc solidnie przez całe 76 minut, po których został zmieniony przez Gosensa. Inter miał kilka doskonałych okazji do wyrównania – Dimarco trafił w poprzeczkę, a Lukaku został zatrzymany przez Edersona[20].
Porażka w finale długo nie dawała Bastoniemu spokoju. W wywiadzie przyznał: „Naprawdę ciężko to przeżyłem. Masz problemy ze snem, bo śnisz o momentach z meczu. Nie wiesz, ile jeszcze razy zagrasz w finale Ligi Mistrzów. Do dziś nie oglądałem skrótów z tego meczu. To mnie zbyt denerwuje, smuci, boli"[21].
Jednocześnie Bastoni podkreślał, że finał dał drużynie wiarę w siebie: „Wolałbym wygrać, oczywiście, ale fakt, że zagraliśmy w taki sposób przeciwko Manchesterowi City, udowodnił nam, że możemy rywalizować na tym poziomie"[22].
Za występy w Lidze Mistrzów Bastoni został włączony do UEFA jedenastki sezonu[2].
Sezon 2023/24 – Druga Gwiazda
Sezon 2023/24 był historyczny dla Interu – klub zdobył 20. mistrzostwo Włoch, co oznaczało zdobycie tzw. Drugiej Gwiazdy (Seconda Stella) na koszulce klubowej[23].
16 września 2023 roku Inter rozgromił AC Milan 5:1 w derbach – Bastoni grał pełne 90 minut, a Nerazzurri zdominowali rywali od początku do końca[24].
Kulminacyjny moment sezonu nadszedł 22 kwietnia 2024 roku, gdy Inter pokonał Milan 2:1 w derbach i matematycznie zapewnił sobie mistrzostwo. Było to pierwsze w historii Serie A zdobycie Scudetto w Derby della Madonnina. Bastoni zagrał pełne 88 minut w obronie, która skutecznie powstrzymywała ataki Milanu[23].
5 lipca 2023 roku, jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, Bastoni przedłużył kontrakt z Interem do 30 czerwca 2028 roku[4]. Była to jasna deklaracja lojalności wobec klubu.
Sezon 2024/25 – Kolejne sukcesy
Sezon 2024/25 przyniósł kolejne trofea dla Bastoniego i Interu. Nerazzurri zdobyli piąty z rzędu Superpuchar Włoch oraz Puchar Włoch[25].
Bastoni kontynuował swoją dominującą formę zarówno w obronie, jak i w ataku. Do końca sezonu zanotował 6 udziałów przy bramkach (1 gol, 5 asyst) – wyrównując swój rekord z sezonu 2022/23[26].
Sezon 2025/26
W bieżącym sezonie 2025/26 Bastoni pozostaje absolutnie kluczowym zawodnikiem Interu i jednym z liderów szatni. Do 29 stycznia 2026 roku rozegrał 19 meczów w Serie A, zdobywając 1 gola i notując 4 asysty w 1658 minutach gry[1]. W Lidze Mistrzów wystąpił w 6 spotkaniach (508 minut), zanotował 1 asystę[1].
Znaczenie w drużynie
W marcu 2025 roku wartość rynkowa Bastoniego wzrosła do 80 milionów euro, co uczyniło go wspólnie z Williamem Salibą z Arsenalu najdroższym obrońcą na świecie. Jest również wspólnie z Nicolò Barellą najdroższym włoskim piłkarzem w historii według serwisu Transfermarkt[27].
Tobias Dietl z Transfermarkt tak scharakteryzował Bastoniego: „Prawdopodobnie na świecie jest bardzo niewielu zawodników tak kompletnych jak on. Bastoni jest jednym z głównych powodów, dla których Inter stracił tylko dwa gole w dziesięciu meczach Ligi Mistrzów i zachował siedem czystych kont w fazie ligowej, mimo że grał z takimi rywalami jak Manchester City i Arsenal"[27].
Kariera reprezentacyjna
Reprezentacje młodzieżowe
Bastoni reprezentował Włochy na każdym szczeblu młodzieżowym – od U-15 do U-19[11]. Swoją pierwszą bramkę w międzynarodowej karierze zdobył w wygranym 4:0 meczu z Norwegią, grając w reprezentacji U-16. W sierpniu 2016 roku został po raz pierwszy powołany do kadry U-18 przez trenera Paolo Nicolato.
11 października 2018 roku zadebiutował w reprezentacji U-21 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z Belgią. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem i wziął udział w Mistrzostwach Europy U-21 2019, które odbyły się we Włoszech[2].
Reprezentacja seniorska
11 listopada 2020 roku Bastoni zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Włoch w towarzyskim meczu z Estonią, wygranym 4:0[9].
Mistrzostwa Europy 2020
W czerwcu 2021 roku został powołany do kadry na Mistrzostwa Europy 2020 (rozegrane w 2021 roku z powodu pandemii COVID-19). Swój jedyny występ w turnieju zanotował 20 czerwca w wygranym 1:0 meczu grupowym z Walią w Rzymie, tworząc parę środkowych obrońców z Leonardo Bonuccim[2].
11 lipca 2021 roku Bastoni zdobył złoty medal Mistrzostw Europy po zwycięstwie Włochy nad Anglią w finale na Wembley. Mecz zakończył się remisem 1:1 po dogrywce, a o triumfie Azzurrich zadecydowały rzuty karne (3:2)[9].
Mistrzostwa Europy 2024
14 czerwca 2022 roku, w czwartym meczu grupowym Ligi Narodów przeciwko Niemcom, Bastoni strzelił swojego pierwszego gola w seniorskiej reprezentacji – mecz zakończył się przegraną Włochów 2:5.
W czerwcu 2024 roku został powołany przez selekcjonera Luciano Spallettiego do kadry na Euro 2024. 15 czerwca, w pierwszym meczu grupowym z Albanią, strzelił bramkę wyrównującą na 1:1 – Włochy wygrały ostatecznie 2:1. Turniej zakończył się dla Azzurrich w 1/8 finału, po przegranej 0:2 ze Szwajcarią.
Do stycznia 2026 roku Bastoni rozegrał 39 meczów w reprezentacji Włoch, zdobywając 3 bramki[4].
Styl gry
Bastoni to lewonoży obrońca, który rozpoczynał karierę jako boczny obrońca, jednak z czasem został przekwalifikowany na środkowego obrońcę – pozycję, na której rozkwitł[2]. Przy wzroście 190 cm łączy fizyczną obecność z techniczną finezją[9].
Jest znany przede wszystkim ze świetnej gry podaniami i kontroli piłki. Jego wzrost oraz umiejętność wykorzystywania przestrzeni czynią go groźnym w grze powietrznej, szczególnie przy stałych fragmentach gry[10]. W systemie 3-5-2 stosowanym przez Simone Inzaghiego, Bastoni gra jako lewy środkowy obrońca i często wykonuje nakładania na lewej stronie, łącząc się z Federico Dimarco lub innymi zawodnikami. Potrafi posyłać podkręcone dośrodkowania w pole karne rywala, co przekłada się na liczne asysty.
Bastoni bywa również wykorzystywany jako lewy pomocnik, co daje mu więcej swobody w ataku. Ze względu na dużą liczbę lewonoży środkowych obrońców w reprezentacji Włoch (Francesco Acerbi, Alessandro Buongiorno, Riccardo Calafiori), Bastoni gra czasem również na środku trójki obrońców lub nawet jako prawy środkowy obrońca w ustawieniu z czwórką z tyłu[2].
Statystyki kariery
Klubowe
| Sezon | Klub | Liga | Liga | Puchar | Europa | Inne | Razem | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | |||
| 2016/17 | Serie A | 1 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 2 | 0 | |
| 2017/18 | Serie A | 4 | 0 | – | – | 2 | 0 | – | – | 6 | 0 | |
| 2018/19 | Serie A | 24 | 1 | 1 | 0 | – | – | – | – | 25 | 1 | |
| 2019/20 | Serie A | 25 | 2 | 2 | 0 | 6 | 0 | – | – | 33 | 2 | |
| 2020/21 | 33 | 1 | 3 | 0 | 5 | 0 | – | – | 41 | 1 | ||
| 2021/22 | 32 | 1 | 6 | 1 | 8 | 0 | 1 | 0 | 47 | 2 | ||
| 2022/23 | 37 | 1 | 4 | 0 | 12 | 0 | 1 | 0 | 54 | 1 | ||
| 2023/24 | 33 | 1 | 2 | 0 | 10 | 0 | 1 | 0 | 46 | 1 | ||
| 2024/25 | 37 | 1 | 2 | 0 | 8 | 0 | 2 | 0 | 49 | 1 | ||
| 2025/26 | 19 | 1 | – | – | 6 | 0 | 1 | 0 | 26 | 1 | ||
| Razem w karierze | 245 | 9 | 21 | 1 | 57 | 0 | 6 | 0 | 329 | 10 | ||
Stan na 29 stycznia 2026
Reprezentacyjne
| Reprezentacja | Rok | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 2020 | 2 | 0 | |
| 2021 | 5 | 0 | |
| 2022 | 8 | 1 | |
| 2023 | 9 | 0 | |
| 2024 | 10 | 2 | |
| 2025– | 5 | 0 | |
| Razem | 39 | 3 | |
Stan na 29 stycznia 2026
Sukcesy
Klubowe
- Mistrzostwo Włoch: 2020/21, 2023/24
- Puchar Włoch: 2021/22, 2022/23, 2024/25
- Superpuchar Włoch: 2021, 2022, 2023, 2024, 2025
- Finalista Ligi Mistrzów: 2022/23
Reprezentacyjne
Indywidualne
- Trzykrotnie w jedenastce sezonu Serie A
- W jedenastce sezonu Ligi Mistrzów: 2022/23
- Kawaler Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (OMRI)[1]
Odznaczenia państwowe
Kawaler Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 2021 (za sukces na Euro 2020)
Przypisy
- 1 2 3 4 Alessandro Bastoni Stats, Goals, Records. FBref.com. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Alessandro Bastoni. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Alessandro Bastoni Biography: Net Worth, Family, Lifestyle And Career Stats. SportsDunia. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 Alessandro Bastoni - Profil zawodnika. Transfermarkt. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Chi è Camilla Bresciani, moglie di Alessandro Bastoni e madre di sua figlia Azzurra. Fanpage.it. [dostęp 2026-01-29]. (wł.).
- ↑ Alessandro Bastoni Girlfriend - Camilla Bresciani. OhMyFootball. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Alessandro Bastoni Profile – Goals, Assists & Career Overview. SoccerPlayer.co. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Alessandro Bastoni: Italy's Next Great Defender. Breaking The Lines. [dostęp 2026-01-29]. (ang.). Błąd w przypisach:
Nieprawidłowy znacznik
<ref>; nazwę „breakingthelines” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartościąBŁĄD PRZYPISÓW - 1 2 3 4 Alessandro Bastoni: Italy's Defensive Prodigy. Soccer Wizdom. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Alessandro Bastoni: A Key Player For Inter Milan. SempreInter.com. [dostęp 2026-01-29]. (ang.). Błąd w przypisach:
Nieprawidłowy znacznik
<ref>; nazwę „sempreinter-key” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartościąBŁĄD PRZYPISÓW - 1 2 Who is Alessandro Bastoni's girlfriend? Know all about Camilla Bresciani. SportsLumo. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Italy Star Reveals Backstory On Transfer To Inter Milan. Yahoo Sports. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Bastoni: "I fought to leave Inter in 2019, but Conte insisted I stay". SempreInter.com, 2024-02-07. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Inter Milan & Italy Star Admits: 'I Fought To Leave In 2019, But Antonio Conte Insisted I Stay'. OneFootball. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ All the numbers from Inter's 19th Scudetto. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 Inter 2020-21 season review. Football Italia, 2021-05-27. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Alessandro Bastoni: "I See Myself Staying At Inter Milan For Many Years To Come". SempreInter.com, 2023-01-18. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Man City vs Inter Milan Stats: UCL Final 2022-23. The Analyst / Opta. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Historic derby numbers: the lowdown on Inter vs. AC Milan. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Rodri's goal sinks an excellent Inter: City win the Champions League. Inter.it, 2023-06-12. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Bastoni: "I couldn't sleep" after Inter Milan UCL final loss vs Man City. SempreInter.com, 2025-04-03. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Bastoni: 'Champions League defeat helped Inter...'. Yahoo Sports. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Inter win the derby to become Champions of Italy!. Inter.it, 2024-04-24. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Serie A 2023/24: Inter-Milan 5-1 nel Derby della Madonnina. SportMediaset, 2023-09-16. [dostęp 2026-01-29]. (wł.).
- ↑ Alessandro Bastoni - stats, career and market value. FotMob. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Coppa Italia, AC Milan vs. Inter: numbers and fun facts. Inter.it. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Alessandro Bastoni - How Inter Milan star become most valuable defender in the world. Transfermarkt, 2025-03-25. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
Bibliografia
- Alessandro Bastoni, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-05-19].
- Alessandro Bastoni w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
- Alessandro Bastoni w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Alessandro Bastoni w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Alessandro Bastoni w bazie National Football Teams (ang.)
- Alessandro Bastoni, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2021-05-19].
