Gianluigi Donnarumma

Gianluigi Donnarumma
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 lutego 1999
Castellammare di Stabia

Wzrost

196 cm

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

Manchester City

Numer w klubie

25

Kariera juniorska
Lata Klub
2003–2013 Club Napoli
2013–2015 AC Milan
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2015–2021 AC Milan 215 (0)
2021–2025 Paris Saint-Germain 104 (0)
2025– Manchester City 27 (0)
W sumie: 346 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2014  Włochy U-15 4 (0)
2014–2015  Włochy U-17 10 (0)
2016–2017  Włochy U-21 7 (0)
2016–  Włochy 74 (0)
W sumie: 95 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 5 kwietnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 2 września 2025.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsceEuropa 2020
Liga Narodów UEFA
brąz Włochy 2020/2021
brąz Holandia 2022/2023

Gianluigi Donnarumma (ur. 25 lutego 1999 w Castellammare di Stabia) – włoski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Włoch. Młodszy brat Antonia Donnarummy.

Kariera klubowa

AC Milan

Donnarumma wychował się w Akademii Piłkarskiej klubu SSC Napoli w rodzinnym Castellammare di Stabia. W wieku 14 lat podpisał kontrakt z Milanem za opłatę w wysokości 250 tys. euro[1]. W latach 2013 i 2015 był częścią Akademii Młodzieżowej Rossonerich, gdzie zawsze grał w grupie wiekowej powyżej jego wieku[2]. Na trzy dni przed swoimi 16 urodzinami, w lutym 2015 otrzymał pierwsze powołanie do dorosłego zespołu od menedżera Inzaghiego. Nie znalazł się jednak na ławce rezerwowych w ligowym meczu przeciwko Cesenie, ponieważ jego obecność na ławce wymagała szczególnej dyspensy ze względu na wiek[3][4].

Na początku sezonu 2015/2016 Donnarumma przebił się do dorosłego zespołu u trenera Mihajlovicia. Początkowo był trzecim bramkarzem za Diego Lópezem i Christianem Abbiatim[5]. Podczas tournée przed sezonem w Mediolanie zadebiutował w meczu z Realem Madryt 30 lipca[6]. Kolejny raz znalazł się w składzie w meczu przeciwko Sassuolo w finale Trofeum TIM[7]. Donnarumma zadebiutował w Serie A 25 października przeciwko Sassuolo na stadionie San Siro. Pomógł zespołowi osiągnąć zwycięstwo 2-1 po trzech meczach bez zwycięstwa. W wieku 16 lat i 242 dni był drugim najmłodszym bramkarzem, który zagrał mecz ligowy w historii włoskiej piłki nożnej. Następnie Diego López nazwał go „przyszłością Milanu i włoskiej piłki nożnej”. Donnarumma otrzymał pierwszą kartkę trzy dni później w zwycięskim pojedynku z Chievo 1-0. Po trzech kolejnych zwycięstwach z udziałem Donnarummy, Milan uniknął porażki z Atalantą w wyniku imponującej postawy młodego bramkarza. Włoska prasa, w tym La Gazzetta dello Sport pisały o nim: „Donnarumma wyczyniał cuda”. Jego dobre występy, sprawiły, że znalazł się wśród 25 najlepszych piłkarzy świata wybieranych przez Don Balón w kategorii wiekowej poniżej 21 lat[8].

Na początku 2016 Donnarumma wygrał konkurencję o miejsce w bramce z Lópezem, a potem zaproponowano mu trzyletni kontrakt. W marcu doznał urazu głowy podczas zderzenia z Fabrizio Cacciatore[9]. Donnarumma wystąpił w przegranym meczu z Juventusem 1-0 w finale Pucharu Włoch[10].

Paris Saint-Germain

14 lipca 2021 Paris Saint-Germain ogłosiło podpisanie kontraktu z zawodnikiem do 30 czerwca 2026[11].

Kariera reprezentacyjna

Donnarumma na początku był bramkarzem w reprezentacji Włoch U-17 na Mistrzostwach Europy UEFA do lat 17 w 2015[12]. W następnym roku 24 marca zadebiutował w kategorii wiekowej U-21 przeciwko Irlandii, stając się najmłodszym graczem, który grał dla zespołu w wieku 17 lat i 28 dni, bijąc dotychczasowy rekord, należący do Federico Bonazzoliego[13][14]. W czerwcu 2017 został powołany do reprezentacji Włoch do lat 21 na młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Polsce, które odbyły się w czerwcu[15].

Chociaż przewidywano jego udział na Mistrzostwach Europy UEFA w 2016, Donnarumma nie wywalczył sobie miejsca w składzie u trenera Antonio Conte i nie pojechał na turniej. 27 sierpnia został powołany do dorosłej reprezentacji Włoch przez Gian Piero Venturę na mecz z Francją 1 września i mecz eliminacyjny do Mistrzostw Świata 2018 w dniu 5 września przeciwko Izraelowi, stając się najmłodszym piłkarzem powołanym do dorosłej kadry od 1911 roku. 1 września zadebiutował w meczu przeciwko Francji, zastępując w przerwie Buffona. 28 marca 2017 zadebiutował po raz pierwszy w podstawowym składzie w meczu z Holandią. Został najmłodszym bramkarzem Włoch, mając 18 lat i 31 dni.

W 2021 zdobył z reprezentacją Włoch mistrzostwo Europy na Euro 2020 i został wybrany najlepszym piłkarzem turnieju.

Życie prywatne

Gianluigi Donnarumma urodził się w Castellammare di Stabia w prowincji Neapol. Jest synem Alfonso i Marinelli. Jego starszy brat, Antonio, również przeszedł przez system młodzieżowy w Mediolanie jako bramkarz, a w latach 2017–2021 był także jego kolegą z drużyny[16][17]. Od dzieciństwa kibicował AC Milanowi, chociaż jego wzorem do naśladowania i ulubionym piłkarzem był Gianluigi Buffon[18].

Statystyki kariery

Rozgrywki klubowe

Stan na 4 czerwca 2025[19].

Zespół Sezon Liga Puchar Europa Pozostałe Łącznie
M G M G M G M G M G
Milan 2015/16 30 0 1 0 – – 31 0
2016/17 38 0 2 0 – 1 0 41 0
2017/18 38 0 4 0 11 0 – 53 0
2018/19 36 0 2 0 0 0 1 0 39 0
2019/20 36 0 3 0 0 0 – 39 0
2020/21 37 0 0 0 11 0 – 48 0
PSG 2021/22 17 0 2 0 5 0 – 24 0
2022/23 38 0 1 0 8 0 1 0 48 0
2023/24 25 0 4 0 12 0 1 0 42 0
2024/25 24 0 0 0 15 0 1 0 40 0
Łącznie w karierze 319 0 19 0 62 0 4 0 404 0

Reprezentacja

Stan na 4 czerwca 2025[20].

Reprezentacja Rok Mecze Gole Czyste konta
Włochy Włochy 2016 2 0 1
2017 2 0 1
2018 7 0 2
2019 5 0 3
2020 6 0 4
2021 18 0 10
2022 10 0 3
2023 10 0 3
2024 10 0 2
2025 2 0 0
Łącznie 72 0 29

Sukcesy

AC Milan

Paris Saint-Germain

Reprezentacyjne

Indywidualne

Przypisy

  1. ↑ Pietro Mazzara: ESCLUSIVA MN – Colpo Milan: ha firmato Gianluigi Donnarumma. milannews.it, 2013-07-01. [dostęp 2018-11-18]. (wł.).
  2. ↑ Milano: Donnarumma, storia di un predestinato, da Castellammare al Milan, in A a 16 anni. gazzetta.it, 2015-10-25. [dostęp 2018-11-18]. (wł.).
  3. ↑ Francesco Oddi: Milan, emergenza portiere. Ecco Donnarumma, un 15enne per Inzaghi. gazzetta.it, 18 lutego 2015. [dostęp 2016-08-27].
  4. ↑ Nick Dorrington: AC Milan keeper Gianluigi Donnarumma and echoes of Buffon. ESPN FC, 17 listopada 2015. [dostęp 2015-11-17].
  5. ↑ Francesco Oddi: Milan-Real Madrid, i rigori del 16enne Donnarumma, eroe su Kroos poi sbaglia. gazzetta.it, 30 lipca 2015. [dostęp 2016-08-27].
  6. ↑ Real Madrid 0-0 AC Milan (pens 10-9): 16-year-old goalkeeper Gianluigi Donnarumma misses decisive spot kick in friendly. „Daily Mail”, 30 lipca 2015. [dostęp 2015-10-25].
  7. ↑ Milan Defend TIM Trophy. AC Milan, 14 sierpnia 2015.
  8. ↑ La lista dei 101 migliori giovani talenti del calcio mondiale (The list of the 101 best young talents in world football). Eurosport, 24 listopada 2015. [dostęp 2016-01-25].
  9. ↑ European football round-up: What you may have missed. BBC Sport, 13 marca 2016. [dostęp 2016-03-14].
  10. ↑ Donnarumma: 'I cried after Coppa’. Football Italia, 24 maja 2016. [dostęp 2016-05-30].
  11. ↑ Gianluigi Donnarumma joins Paris Saint-Germain [online], EN.PSG.FR [dostęp 2021-07-14] (ang.).
  12. ↑ Inventive Edouard double inspires France. UEFA.com, 16 maja 2015. [dostęp 2015-10-25].
  13. ↑ Luca Bianchin: Under 21, le pagelle di Irlanda-Italia (Under 21, the report cards of Ireland-Italy). La Gazzetta dello Sport, 24 marca 2016. [dostęp 2016-03-25].
  14. ↑ U21: Ireland-Italy line-ups. Football Italia, 24 marca 2016. [dostęp 2016-03-25].
  15. ↑ U21: Italy squad for Euros named. Football Italia, 6 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-16].
  16. ↑ Francesco Oddi: Donnarumma, storia di un predestinato, da Castellammare al Milan, in A a 16 anni (Donnarumma, the story of a future star, from Castellamare to Milan, in Serie A at 16). La Gazzetta dello Sport, 25 października 2015. [dostęp 2015-10-25].
  17. ↑ AC Milan re-sign Antonio Donnarumma, brother of Gianluigi | FourFourTwo [online], fourfourtwo.com [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  18. ↑ Donnarumma: ‘Buffon my idol’. Football Italia, 10 listopada 2015. [dostęp 2015-11-20].
  19. ↑ G. Donnarumma, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-07-12].
  20. ↑ Benjamin Strack-Zimmermann, Gianluigi Donnarumma [online], national-football-teams.com [dostęp 2021-07-12] (ang.).
  21. ↑ Globe Soccer Awards. Kylian Mbappe wybrany piłkarzem roku. sport.tvp.pl, 2021-12-27. [dostęp 2021-12-27]. (pol.).
  22. ↑ Radosław Przybysz: Drużyna roku IFFHS. Są w niej Lewandowski, Messi i Ronaldo. sport.tvp.pl, 2021-12-07. [dostęp 2021-12-08]. (pol.).
  23. ↑ IFFHS MEN’S WORLD TEAM OF THE YEAR 2021. iffhs.com, 2021-12-07. [dostęp 2021-12-08]. (ang.).
  24. ↑ IFFHS MEN’S UEFA TEAM OF THE YEAR 2021. iffhs.com, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).
  25. ↑ Sebastian Kowalski: XI roku FIFA jest... dziwna. Lewandowski w doborowym towarzystwie. sport.pl, 2022-01-17. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).
  26. ↑ Wirtualna Polska Media, Ten bramkarz nie miał sobie równych. Odebrał Trofeum Jaszyna [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2025-09-22].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.