Alfons III Dzielny

Alfons III
Ilustracja
ilustracja herbu
Hrabia Boulogne
Okres

od 1235
do 1253

Iure uxoris

Matyldy

Król Portugalii
Okres

od 4 stycznia 1248
do 16 lutego 1279

Poprzednik

Sancho II

Następca

Dionizy I

Dane biograficzne
Dynastia

burgundzka

Data i miejsce urodzenia

5 maja 1210
Coimbra

Data i miejsce śmierci

16 lutego 1279
Alcobaça

Ojciec

Alfons II Gruby

Matka

Urraka Kastylijska

Żona

Matylda z Boulogne
Beatrycze Kastylijska

Dzieci

Branca (wicehrabina Hueglas)
Dionizy (król Portugalii)
Alfons (lord Portalegre)
Maria
Sancha

Alfons III (Afonso III) (ur. 5 maja 1210, zm. 16 lutego 1279) – był piątym królem Portugalii od 1248 r.

Życiorys

Alfons był synem króla Portugalii, Alfonsa II i jego żony – infantki Urraki Kastylijskiej. W 1223 r. królem Portugalii został Sancho II, starszy brat Alfonsa. Alfons, nie spodziewając się otrzymać tron, ożenił się (1238) z Matyldą, dziedziczką hrabstwa Boulogne i osiadł we Francji. W 1246 r. Sancho popadł w konflikt z Kościołem i został ekskomunikowany i obalony. Alfons zgodził się objąć tron i natychmiast wrócił do Portugalii i został królem po swoim bracie. Wiązało się to jednak ze zrzeczeniem się hrabstwa Boulogne i rozwodem z Matyldą.

Alfons ostrożnie prowadził politykę wewnętrzną, dbając o interesy klasy średniej. W 1254 r., w Leirze zwołał pierwszy parlament Portugalii z udziałem przedstawicieli miast, Cortes. Pamiętany jest jako świetny administrator.

Po zapewnieniu sobie poparcia wewnątrz kraju, za granicą kontynuował politykę brata – rekonkwisty, wypierając muzułmanów z ich ostatniej twierdzy w Algarve – Faro[1]. Tym samym zakończył rekonkwistę w Portugalii, wchodząc jednak w drobne konflikty z sąsiadującą Kastylią. Ostatecznie, granicę między państwami ustalono w Badajoz w 1267; granica (obecnie z Hiszpanią) na rzece Guadiana nie zmieniła się do dziś.

Przodkowie

Alfons I Zdobywca
król Portugalii
Sancho I
król Portugalii
Mafalda Sabaudzka
Alfons II Gruby
król Portugalii
Ramon Berenguer IV
hrabia Barcelony
Dulce Berenguer
Petronela Aragońska
królowa Aragonii
Alfons III
Sancho III Upragniony
król Kastylii
Alfons VIII Szlachetny
król Kastylii
Blanka z Nawarry
Urraka Kastylijska
Henryk II Plantagenet
król Anglii
Eleonora kastylijska
Eleonora Akwitańska

Życie prywatne

W 1253, po rozwodzie z Matyldą, Alfons ożenił się z Beatrycze Kastylijską (1242–1303), nieślubną córką króla Alfonsa X, i Marii de Guzman. Para miała:

  • Blankę (1259-1321), przełożoną zakonu w Huelgas,
  • Ferdynanda (1260-1262),
  • Dionizego I (1261-1325), kolejnego króla Portugalii,
  • Aflonsa (1263-1312), lorda Portalegre, męża Wioletty Manueli Kastylijskiej,
  • Sanchę (1264- ok. 1302),
  • Marię (1264-1304), zakonnicę w Coimbra,
  • Konstancję (1266-1271),
  • Wincentego (1268-1271),

Z Madraganą (Mor Afonso) (ok. 1230-?), miał nieślubne dzieci:

  • Marcina Alfonsa Chichorro (ok. 1250- po 1313), męża Inês Lourenço de Valadres,
  • Urrakę Aflonsę (ok. 1260-?), żonę Pedro Anes de Riba Vizela, później João Mendes de Briteiros.

Z Marią Peres de Enxara, miał syna:

  • Alfonsa Dionizego (ok. 1260 – po 1310), męża Marii Pais Ribeira.

Z innymi, nieznanymi kobietami, miał:

  • Eleonorę Alfonsę (ok. 1250-1291), żonę Estevão Anes de Sousa, później Gonçalo Garcia de Sousa, hrabiego Neiva,
  • Gila Alfonsa (1250-1346), rycerza Zakonu szpitalników,
  • Ferdynanda Alfonsa (?-?), rycerza Zakonu szpitalników,
  • Rodrigo Alfonsa (1258-1272),
  • Eleonorę Alfonsę (?-1259), zakonnicę w zakonie świętej Klary w Santarém,
  • Urrakę Alfonsę (1250-1281), zakonnicę w zakonie w Lorvão,
  • Henryka Alfonsa (?-?), męża Inês?.

Przypisy

  1. ↑ Wielka Historia Świata - Późne średniowiecze. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona. T. 5. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 252. ISBN 83-85719-89-X.