Alfons II Gruby

Alfons II Gruby

Król Portugalii
Okres	od 26 marca 1211 do 25 marca 1223
Poprzednik	Sancho I Kolonizator
Następca	Sancho II
Dane biograficzne
Dynastia	burgundzka
Data i miejsce urodzenia	23 kwietnia 1185 Coimbra
Data i miejsce śmierci	25 marca 1223 Coimbra
Ojciec	Sancho I Kolonizator
Matka	Dulce Berenguer
Żona	Urraka Kastylijska
Dzieci	Sancho II (król Portugalii) Alfons III (król Portugalii) Eleonora Ferdynand (pan Serpa)

Afonso II (Alfons), zwany Grubym (ur. 23 kwietnia 1185, zm. 25 marca 1223) – był trzecim królem Portugalii od 1211 r.

Był synem Sancho I i Dulce Berengarii. W przeciwieństwie do swoich poprzedników nie prowadził szeroko zakrojonych działań wojennych przeciwko Kastylijczykom ani Maurom. Pojedyncze akcje zbrojne, tak jak zdobycie Alcácer do Sal w 1217, były wynikiem prywatnych wypraw szlachty portugalskiej. Z jego polecenia powstało pierwsze spisane prawo królestwa, scentralizował także władze w państwie. W wyniku ograniczania przywilejów kościelnych, został ekskomunikowany przez arcybiskupa Bragi Estêvão Soaresa da Silva^[1]. Klątwę zdjęto w zamian za obietnice przywrócenia przywilejów kościelnych jego dziadka - Alfonsa I, lecz nie uczynił tego aż do śmierci.

W 1208 Alfons poślubił infantkę Urrakę Kastylijską (1186–1220), córkę króla Alfonsa VIII Szlachetnego i Eleonory Plantagenet. Para miała pięcioro dzieci:

• Sancha II (1207–1248), kolejnego króla Portugalii,
• Alfonsa III (1210–1279), kolejnego króla Portugalii,
• Eleonorę (1211–1231), żonę księcia Waldemara Duńskiego (syna króla Waldemara II i siostry Alfonsa - Berengarii),
• Ferdynanda (przed 1217–1243), pana Serpa,
• Wincentego (1219).

Alfons miał też dwóch synów nieślubnych:

• Jana Alfonsa (?-1234),
• Piotra Alfonsa (ok. 1210-?).