Alliloamina
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
| PIN |
prop-2-eno-1-amina[1] |
| inne |
(prop-2-en-1-ylo)azan, alliloamina[1] |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 2-propeno-1-amina |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| czysta, bezbarwna ciecz[2] |
|
| Wzór Hilla |
C3H7N |
| Inne wzory |
CH2=CH−CH2−NH2 |
| Masa molowa |
57,09 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
107-11-9 |
| PubChem |
7853 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C3H7N/c1-2-3-4/h2H,1,3-4H2
|
| InChIKey |
VVJKKWFAADXIJK-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] |
|
|
| Zwroty H |
H225, H301, H311, H331, H411 |
| Zwroty P |
P210, P261, P273, P280, P301+P310, P302+P350 |
|
| NFPA 704[8] |
|
|
| Temperatura zapłonu |
−29 °C[9] |
| Temperatura samozapłonu |
374 °C[9] |
| Granice wybuchowości |
2,2–20%[9] |
| Numer RTECS |
BA5425000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 35 mg/kg (królik, przezskórnie)[2] |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
chlorek allilu, alkohol allilowy, dialliloamina, trialliloamina |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Alliloamina – organiczny związek chemiczny z grupy amin. Jest to bezbarwna lotna ciecz.
Przypisy
- 1 2 Henri A.H.A. Favre Henri A.H.A., Warren H.W.H. Powell Warren H.W.H., Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013, wyd. 1, Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 681, DOI: 10.1039/9781849733069, ISBN 978-0-85404-182-4, OCLC 898242916 (ang.).
- 1 2 3 Allylamine (nr 241075) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-10].
- 1 2 3 4 5 6 Haynes 2014 ↓, s. 3-12.
- 1 2 3 Haynes 2014 ↓, s. 6-59.
- ↑ Haynes 2014 ↓, s. 5-196.
- ↑ Haynes 2014 ↓, s. 5-95.
- ↑ Haynes 2014 ↓, s. 9-53.
- ↑ Allylamine (nr 241075) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-10]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- 1 2 3 Haynes 2014 ↓, s. 16-20.
