Alojzy Sulistrowski

Alojzy Sulistrowski
Herb
Lubicz
Rodzina

Sulistrowscy herbu Lubicz

Data urodzenia

ok. 1739

Data i miejsce śmierci

1795
Florencja

Ojciec

Karol Sulistrowski

Matka

Rozalia z Paców

Żona

Antonina z Oskierków

Dzieci

Kazimierz Sulistrowski

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Alojzy Sulistrowski herbu Lubicz (ur. około 1739 – zm. 1795 we Florencji[1]) – podstoli wielki litewski w 1786 roku[2], pisarz wielki litewski, członek Rady Najwyższej Rządowej Litewskiej w czasie powstania kościuszkowskiego, kierownik Wydziału Porządku Rady Najwyższej Narodowej, zastępca radcy-pełnomocnik Rady Najwyższej Narodowej na Litwie w 1794 roku[3], kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku i poseł na sejm 1776 roku z powiatu mozyrskiego[4]. Poseł na sejm 1778 roku z powiatu oszmiańskiego[5]. Rotmistrz Armii Wielkiego Księstwa Litewskiego, podstoli litewski w latach 1786–1787, pisarz wielki litewski w latach 1787–1791, poseł na Sejm Czteroletni z województwa połockiego w 1788 roku[6]. Wybrany ze stanu rycerskiego sędzią Sejmu Czteroletniego w 1788 roku[7]. Członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego na Litwie[8].

W 1790 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1788 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[9].

Po klęsce powstania kościuszkowskiego wyemigrował do Wenecji, skąd wiosną 1795 wyjechał do Florencji, gdzie zmarł późną jesienią[1].

Przypisy

  1. 1 2 Polski Słownik Biograficzny, t. 45, Kraków 2008, s. 476-480.
  2. ↑ Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 243.
  3. ↑ Jerzy Kowecki, Pospolite ruszenie w insurekcji 1794, Warszawa 1963, s. 119.
  4. ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 529.
  5. ↑ Witold Filipczak, Sejm 1778 roku, Warszawa 2000, s. 346.
  6. ↑ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 179, s. 324.
  7. ↑ Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 99.
  8. ↑ Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 117.
  9. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 249.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.