Hohmannit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe3+2(SO4)2O·8H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
krótkopryzmatyczny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Gęstość |
2,255 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brązowa, pomarańczowa, czerwona w odcieniach[1] |
| Rysa |
pomarańczowożółta[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,553–1,657 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,098–0,102[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DB.30[1] |
Hohmannit – bardzo rzadki minerał z gromady siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznym[1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego o doskonałej łupliwości[1]. Posiada szklisty połysk oraz pomarańczowożółtą rysę[1].
Występowanie
Występuje w utlenionych złożach siarczków żelaza[2][1]. Towarzyszą mu najczęściej amarantyt, melanteryt, gips, syderonatryt, cynober, halotrichit, copiapit oraz kröhnkit[2][1]. Spotykany w Argentynie, Iranie, Brazylii, Kanadzie, Chile, Niemczech, Grecji (Attyka) i Kalifornii[2][1]. Występuje także w Polsce w okolicach Wodzisławia[1].
