Andrej Chlebasołau

Andrej Chlebasołau
Андрэй Хлебасолаў
Pełne imię i nazwisko

Andrej Mikałajewicz Chlebasołau

Data i miejsce urodzenia

22 listopada 1965
Baranowicze[1]

Wzrost

175 cm

Pozycja

środkowy napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1977–1984 DJuSSz Baranowicze
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1987 Tiekstilszczik Baranowicze 14 (7)
1988–1991 Dynamo Brześć 140 (36)
1992 Niwa Winnica 0 (0)
1992 Wisła Kraków 12 (0)
1993 Spartak Anapa 6 (2)
1993–1994 Fandok Bobrujsk 23 (4)
1995 Krylja Sowietow Samara 11 (0)
1996–1999 Biełszyna Bobrujsk 100 (69)
W sumie: 306 (118)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–1997  Białoruś 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2000 Biełszyna Bobrujsk (tymczasowo)
2002 Biełszyna Bobrujsk
2003–2008 FK Baranowicze
2009–2012 FK Baranowicze (asystent)
2013 FK Baranowicze (tymczasowo)
2016–2017 FK Baranowicze (tymczasowo)
2017–2019 FK Baranowicze (asystent)
2019–2021 FK Baranowicze
2021– FK Baranowicze (asystent)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Andrej Mikałajewicz Chlebasołau (biał. Андрэй Мікалаевіч Хлебасолаў, ros. Андрей Николаевич Хлебосолов, Andriej Nikołajewicz Chlebosołow; ur. 22 listopada 1965 w Baranowiczach) – białoruski piłkarz rosyjskiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika, reprezentant Białorusi w latach 1996–1997, trener i działacz piłkarski.

Kariera klubowa

Chlebasołau jest wychowankiem akademii piłkarskiej DJuSSz Baranowicze z rodzinnego miasta Baranowicze[2][3]. W 1984 roku rozpoczął on trzyletnią służbę wojskową w Marynarce Wojennej ZSRR w Kronsztadzie, podczas której grał rekreacyjnie w piłkę nożną i występował w lokalnych turniejach o mistrzostwo miasta i okręgu leningradzkiego[3][4]. W celu zapewnienia mu możliwości treningów dowództwo umieściło go na krążowniku, który jedynie stacjonował w porcie, bo wyznaczono do rozbrojenia i zezłomowania[2][4]. Po zakończeniu służby otrzymał ofertę gry w Dinamie Leningrad, którą odrzucił[3][5].

W 1987 roku Chlebasołau rozpoczął grę w zespole Tiekstilszcziku Baranowicze, dla którego w Pierszajej lidze BSRR w 14 występach zdobył 7 goli[1][3]. Jesienią tego samego roku rozpoczął studia na Brzeskim Instytucie Pedagogicznym im. A.S. Puszkina[1] i wkrótce po tym przyjął od trenera Liudasa Rumbutisa ofertę gry w Dynamie Brześć[3][4]. W barwach tego zespołu spędził 4 sezony w III lidze Związku Radzieckiego, rozgrywając łącznie 140 meczów i zdobywając 36 bramek[6][7].

W 1992 roku – w następstwie rozpadu ZSRR – Chlebasołau zdecydował się odejść do klubu zagranicznego[6][8]. W celu obejścia postradzieckich przepisów, które zabraniały białoruskim piłkarzom wyjazdu z kraju, oficjalnie zarejestrowano go jako gracza Niwy Winnica (Wyszcza liha), która posiadała zgodę na transfer zawodników za granicę[9][8]. Przed rundą wiosenną sezonu 1991/92 został sprowadzony do Wisły Kraków prowadzonej przez Adama Musiała[3]. 14 marca 1992 zadebiutował w I lidze w przegranym 0:1 meczu z Górnikiem Zabrze. Ogółem rozegrał dla Wisły 12 spotkań, nie zdobył żadnego gola[10]. Latem 1993 roku został graczem drugoligowego rosyjskiego klubu Spartaka Anapa[5][8]. W swoim debiucie przeciwko Kubani Krasnodar (2:2) strzelił on 2 bramki[11]. Łącznie w barwach tego zespołu zaliczył 6 ligowych występów i zdobył 2 gole.

Na początku 1993 roku Chlebasołau wrócił na Białoruś, gdzie podpisał umowę z Fandokiem Bobrujsk, którego władze obiecały mu pomoc w uzyskaniu przydziału na mieszkanie[3][5]. W sezonie 1993/94 zajął ze swoją drużyną 5. miejsce w ligowej tabeli i dotarł do finału Pucharu Białorusi, przegranego 1:3 z Dynamą Mińsk[5][12]. W sierpniu 1994 roku zadebiutował on w europejskich rozgrywkach w dwumeczu z SK Tirana w ramach Pucharu Zdobywców Pucharów 1994/95 (4:1, 0:3)[9]. Z powodu kłopotów finansowych głównego sponsora, Chlebasołau pod koniec 1994 roku opuścił Fandok[5].

Wiosną 1995 roku przeniósł się do rosyjskiego klubu Krylja Sowietow Samara[3][5]. 1 kwietnia 1995 zadebiutował w Wysszajej lidze w przegranym 1:2 meczu z Lokomotiwem Moskwa[3][13]. Pomimo iż Chlebasołau grał w okresie przygotowawczym jako środkowy napastnik, w trakcie sezonu ustawiany był do gry na skrzydle, ustępując miejsca Garnikowi Awalianowi i Zurabowi Ciklauriemu[2][3]. W połowie sezonu 1995 jego kontrakt rozwiązano za porozumieniem stron[5]. Łącznie zaliczył on w barwach tego klubu 11 ligowych meczów, nie zdobył żadnej bramki[14].

Po odejściu z Krylji Sowietow Chlebasołau przez pół roku pozostawał bez pracodawcy[5][6]. Na początku 1996 roku podpisał umowę z Biełszyną Bobrujsk[3][5]. W sezonie 1996 z 34 golami w 29 występach został królem strzelców białoruskiej ekstraklasy i ustanowił rekord bramek zdobytych w jednej edycji tych rozgrywek[3][5][6]. Ponadto jego trafienie w wyjazdowym meczu z Tarpiedą Mińsk (3:2) zostało uznane za bramkę roku[5]. W kolejnym sezonie został ponownie najskuteczniejszym strzelcem ligi i wywalczył on z Biełszyną wicemistrzostwo oraz Puchar Białorusi[5][15]. W sezonie 1999 zdobył ze swoim klubem kolejny krajowy puchar i pod koniec 1999 roku zakończył karierę zawodniczą i przeszedł do sztabu szkoleniowego[5]. Łącznie rozegrał w barwach Biełszyny Bobrujsk 100 ligowych spotkań, w których strzelił 69 goli[7][16].

Kariera reprezentacyjna

31 lipca 1996 zadebiutował w reprezentacji Białorusi prowadzonej przez Siarhieja Barouskiego w towarzyskim meczu przeciwko Litwie w Mińsku, zakończonym remisem 2:2[5]. Wystąpił w dwóch spotkaniach eliminacji Mistrzostw Świata 1998, które Białoruś zakończyła na ostatnim miejscu w swojej grupie kwalifikacyjnej[17]. Łącznie w latach 1996–1997 rozegrał w drużynie narodowej 6 meczów, nie zdobył żadnej bramki[6][7].

Kariera trenerska

W pierwszej połowie 2000 roku, po rezygnacji Aleha Wołacha, przejął obowiązki tymczasowego trenera Biełszyny Bobrujsk[1][7]. W sierpniu 2002 roku mianowano go pierwszym szkoleniowcem. W grudniu tego samego roku zarząd klubu zatrudnił w jego miejsce Uładzimira Hiewarkiana, co doprowadziło do strajku piłkarzy i sztabu trenerskiego[18].

W latach 2003–2008 Chlebasołau prowadził drużynę FK Baranowicze, z którą w sezonie 2003 awansował do Pierszajej lihi i osiągnął ćwierćfinał Pucharu Białorusi w sezonach 2004/05 i 2005/06[19]. Od 2009 roku pracuje jako asystent pierwszego szkoleniowca klubu, łącząc to zajęcie z obowiązkami działacza[20]. W latach 2013 i 2016 obejmował na krótki okres funkcję pierwszego trenera[16][21][22]. W latach 2019–2021 ponownie był pierwszym szkoleniowcem klubu.

Działacz sportowy

W latach 2013 oraz 2014 pełnił tymczasowo obowiązki prezesa FK Baranowicze[20][23].

Życie prywatne

Rosjanin z pochodzenia, obywatelstwo białoruskie uzyskał w 1995 roku[9]. Posługuje się wyłącznie językiem rosyjskim[9][14]. Jest żonaty i ma dwóch synów: Dzmitryja (ur. 1990) oraz Mirasłaua (ur. 1999), którzy również byli piłkarzami występującymi na pozycji napastnika[3][6][24].

W latach 1984–1987 Chlebasołau odbył służbę wojskową w Marynarce Wojennej ZSRR w Kronsztadzie[2][3]. Początkowo miał być umieszczony na lotniskowcu Kijew, jednak ostatecznie ulokowano go na krążowniku Oktiabrskaja Rewolucja, gdzie był podoficerem na jednym z dział przeciwlotniczych[2][3]. W latach 1987–1991 studiował on na kierunku wychowanie fizyczne na Brzeskim Instytucie Pedagogicznym im. A.S. Puszkina[3].

Sukcesy

Zespołowe

Biełszyna Bobrujsk

Indywidualne

Przypisy

  1. 1 2 3 4 В футбольном клубе “Барановичи” – новый главный тренер. nashkraj.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  2. 1 2 3 4 5 «Просил жену родить парня, чтобы мы не ссорились». Как Хлебосолов растил сыновей футболистами. by.tribuna.com. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Андрей Хлебосолов. И то Хлеб. В Бобруйске жили одним днем. pressball.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  4. 1 2 3 Брестское "Динамо": между прошлым и будущим. sb.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Вечному рекорду ЧБ по голам 26 лет: немолодой форвард в едва спасшемся до того клубе отгружал пятерку после дебюта в сборной, не режимил и получил авто с номером-символом. by.tribuna.com. [dostęp 2025-12-10]. (ros.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Сын своего отца. Хлеба горбушка. pressball.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  7. 1 2 3 4 Андрей Хлебосолов возглавил «Барановичи». sportnaviny.com. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  8. 1 2 3 Примерный водитель Андрей Хлебосолов намерен снова прокатиться по соперникам. fcbaranovichi.com. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  9. 1 2 3 4 Андрей Хлебосолов: "Фандок" - "ёк". "КС" - "йес"!. kc-camapa.ru. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  10. ↑ Trzej królowie ze wschodu (i inni). zczuba.sport.pl. [dostęp 2025-12-05]. (pol.).
  11. ↑ Чемпионат России 1993. Первая лига (D2), Западная зона, 24-й тур: «Кубань» Краснодар - «Спартак» Анапа - 2:2. footballfakts.ru. [dostęp 2025-11-05]. (ros.).
  12. ↑ Belarus 1993/94. rsssf.org. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  13. ↑ Чемпионат России 1995. Высшая лига, 1-й тур: «Локомотив» Москва - «Крылья Советов» Самара - 2:1. footballfakts.ru. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  14. 1 2 Как «Крылья Советов» стали самым белорусским клубом России еще до того, как туда пришел Скрипченко. by.tribuna.com. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  15. ↑ Belarus 1997. rsssf.org. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  16. 1 2 Назначен новый главный тренер ФК «Барановичи». intex-press.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  17. ↑ Eliminatórias Copa do Mundo 1998 - França. arquivodosmundiais.com.br. [dostęp 2025-12-05]. (port.).
  18. ↑ Межсезонье: В "Белшине" снова революция. pressball.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  19. ↑ ФК "Руденск" - Не выстаялі. fcrudensk.ucoz.com. [dostęp 2025-12-05]. (biał.).
  20. 1 2 Андрей Хлебосолов взял на себя обязанности председателя, директора и главного тренера ФК «Барановичи». govorim.by. [dostęp 2025-12-05]. (biał.).
  21. ↑ Андрей Хлебосолов назначен исполняющим обязанности главного тренера "Барановичей". football.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  22. ↑ Алексей Вергеенко назначен главным тренером ФК «Барановичи». intex-press.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  23. ↑ Андрей Хлебосолов: «В Высшую лигу пойду только вместе с «Барановичами». intex-press.by. [dostęp 2025-12-05]. (ros.).
  24. ↑ Dmitrij Chlebosołow nowym zawodnikiem Wisły Puławy. kurierlubelski.pl. [dostęp 2025-12-05]. (pol.).

Linki zewnętrzne

  • Andrej Chlebasołau w bazie 90minut.pl
  • Andrej Chlebasołau w bazie Football Facts (ros.)
  • Andrej Chlebasołau w bazie Eu-Football.info (ang.)
  • Andrej Chlebasołau w bazie National Football Teams (ang.)
  • Andrey Khlebosolov, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2025-12-10].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.