Andrzej Morozowski

Andrzej Morozowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1957
Warszawa

Data śmierci

4 sierpnia 2026

Zawód, zajęcie

dziennikarz radiowy i telewizyjny

Andrzej Morozowski (ur. 13 czerwca 1957[1] w Warszawie, zm. 4 sierpnia 2026[2]) – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, zawodowo związany m.in. z TVN24 i Radiem Zet.

Życiorys

Syn Mieczysława Morozowskiego, polskiego Żyda urodzonego jako Mordechaj Mozes, który był górnikiem i pracownikiem archiwum Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego[3]. Po wydarzeniach marcowych w 1968 jego rodzice zdecydowali się pozostać w Polsce[3].

Ukończył XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie (1976)[4], a następnie studia na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie[5]. Po studiach pracował w dwutygodniku „Hejnał Mariacki”[6]. W trakcie wyborów czerwcowych w 1989 pełnił funkcję męża zaufania strony solidarnościowej[7], następnie był pracownikiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego[8].

W latach 1990–2000 pracował w Radiu Zet, w tym okresie współpracował także z TVP, był reporterem sejmowym Teleexpressu[5], a także prowadził program Krótkie spięcie[9]. Współpracował też z telewizją Polsat; prowadził programy Ring oraz Polityczne Graffiti[10]. Od 2001 do czasu swojej śmierci w 2026 był związany z TVN24 jako prowadzący lub współprowadzący takie programy jak Skaner polityczny, Bohater tygodnia, Studio 24, Kuluary, Prześwietlenie, Rozmowa bardzo polityczna[10], a także pracował jako reporter. Wraz z Tomaszem Sekielskim w latach 2005–2010 prowadził autorski program Teraz my! w TVN, przez jakiś czas uzupełniany o program Teraz My Dogrywka. W odcinku z 26 września 2006, ujawnili nagrane za pomocą ukrytej kamery przy współpracy z posłanką Samoobrony Renatą Beger jej rozmowy z politykami PiS, co zapoczątkowało tzw. aferę taśmową[5].

Gościnnie udzielał się jako aktor, wystąpił m.in. w jednym z odcinków serialu Niania (2007) i filmie Sztos 2 (2012)[11].

Wyróżnienia

Książki

  • Teraz My prześwietlamy (współautor), G+J Gruner&Jahr, Warszawa 2009
  • Piękna dwudziestoletnia: 12 rozmów o wolnej Polsce (współautor), G+J Gruner&Jahr, Warszawa 2009
  • Koniec PiS-u: z Michałem Kamińskim rozmawia Andrzej Morozowski, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2012

Życie prywatne

Był żonaty z Agatą Nowakowską, dziennikarką ekonomiczną „Gazety Wyborczej”, a później rzeczniczką prasową sieci sklepów Rossmann w Polsce[16]. Mieli syna Jana.

W ostatnich latach życia zmagał się z chorobą nowotworową[2]. Pochowany na cmentarzu w Pyrach w Warszawie[17].

Przypisy

  1. 1 2 Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski Dziennikarzami Roku 2006. press.pl. [dostęp 2013-01-30].
  2. 1 2 Andrzej Morozowski zmarł po bardzo ciężkiej chorobie. Prowadzący „Tak jest” w TVN24 miał 69 lat. tvn.pl, 4 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-04].
  3. 1 2 Marcin Meller: Mój ojciec Mordechaj Mozes. newsweek.pl, 31 stycznia 2013. [dostęp 2015-08-16].
  4. ↑ Znani absolwenci. kolegium.waw.pl. [dostęp 2013-09-04].
  5. 1 2 3 Andrzej Morozowski. „Ludzie Wprost”. [dostęp 2013-01-30].
  6. ↑ Rafał Badowski: Nie żyje dziennikarz TVN24 Andrzej Morozowski. wirtualnemedia.pl, 4 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-12].
  7. ↑ Tomasz Sekielski i Andrzej Morozowski. onet.pl, 29 kwietnia 2010. [dostęp 2023-03-30].
  8. ↑ Historia konfliktu Kaczyński-Wałęsa. tvn24.pl, 22 grudnia 2011. [dostęp 2023-03-30].
  9. ↑ Paulina Guzowska: Andrzej Morozowski wie, że „dziennikarz musi mieć grubszą skórę”. W domu stery trzyma żona. plejada.pl, 6 marca 2026. [dostęp 2026-08-06].
  10. 1 2 Andrzej Morozowski nie żyje. Dziennikarz zmagał się z chorobą. polsatnews.pl, 4 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-04].
  11. ↑ Andrzej Morozowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2013-01-30].
  12. ↑ Wiktory 2005 rozdane. wp.pl, 24 kwietnia 2006. [dostęp 2013-01-30].
  13. ↑ Laureaci 2006. nagrodawoyciechowskiego.pl. [dostęp 2013-01-30].
  14. ↑ Laureaci 2007. telekamery.pl. [dostęp 2025-04-03].
  15. ↑ Laureaci 2008. telekamery.pl. [dostęp 2025-04-03].
  16. ↑ „Skarb” Rossmanna zniknie z rynku? „Od czerwca zmieni formułę wydawniczą”. wirtualnemedia.pl, 1 marca 2019. [dostęp 2019-03-01].
  17. ↑ Szymon Michalski: Tu spocznie Morozowski. Znane są szczegóły pogrzebu. wp.pl, 10 sierpnia 2026-08-10. [dostęp 2026-08-14].