Andrzej Niemczyk

siatkówka
Andrzej Niemczyk
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Ryszard Andrzej Niemczyk

Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1944
Łódź

Data i miejsce śmierci

2 czerwca 2016
Warszawa

Wzrost

190 cm

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
Społem Łódź
1967–1970 Anilana Łódź
Stal Mielec
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Stal Mielec – juniorzy
1974–1979 ChKS Łódź
1975–1977 Polska
1980–1981 VdS Berlin – mężczyźni
1981–1989 RFN
1981–1990 SV Lohhof
1990–1994 VakıfBank Ankara
1995–1998 SCC Berlin – mężczyźni
1998–2000 VakıfBank Ankara
2000–2001 Eczacıbaşı Stambuł
2003–2006 Polska
30.03.2004–2004 PTPS Nafta-Gaz Piła
2011–2012 FTSV Straubing (asystent)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Andrzej Niemczyk (2006)
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Andrzej Niemczyk, właśc. Ryszard Andrzej Niemczyk[1] (ur. 16 stycznia 1944 w Łodzi, zm. 2 czerwca 2016 w Warszawie[2][3]) – polski siatkarz, trener siatkarski i działacz sportowy; twórca sukcesów reprezentacji Polski w piłce siatkowej kobiet, z którą jako trener zdobył dwukrotnie złoty medal na mistrzostwach Europy (2003 i 2005).

Życiorys

Urodził się w Łodzi w czasie okupacji niemieckiej. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Jako siatkarz grał na pozycji rozgrywającego. Karierę zawodniczą rozpoczął w drużynie Społem Łódź. Następnie występował w Anilanie Łódź i Stali Mielec. Reprezentant Polski juniorów i seniorów. Karierę zakończył w połowie lat 60.

Pracę trenerską rozpoczął jeszcze w trakcie kariery zawodniczej od stanowiska opiekuna drużyny juniorów Stali Mielec. Następnie zdecydował się na pracę z drużynami kobiecymi. Stworzył od podstaw drużynę siatkarek ChKS Łódź, z którą awansował do I ligi i w 1976 zdobył mistrzostwo Polski.

W latach 1975–1977 prowadził drużynę narodową kobiet. Podał się do dymisji po mistrzostwach Europy w Finlandii, na których reprezentacja Polski zajęła 4. miejsce. Następnie wyjechał do Niemiec, gdzie przez 10 lat prowadził reprezentację tego kraju oraz drużyny ligowe, m.in. Bayer Lohhof, z którym siedmiokrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec. Pracował w Turcji, gdzie prowadził drużyny Eczacıbaşı Stambuł i VakıfBank Ankara.

Po rezygnacji Zbigniewa Krzyżanowskiego w kwietniu 2003 objął ponownie funkcję szkoleniowca reprezentacji Polski, z którą awansował na mistrzostwa Europy w Turcji, gdzie drużyna narodowa zdobyła złoty medal. Prowadzona przez niego reprezentacja powtórzyła ten sukces na odbywających się w 2005 mistrzostwach Europy w Chorwacji. Sukcesy w rozgrywkach kontynentalnych nie szły jednak w parze z osiągnięciami w innych turniejach międzynarodowych. 1 września 2006, po słabych występach w Grand Prix, Andrzej Niemczyk podał się do dymisji. Kilka dni wcześniej usunął z kadry jedną z jej najlepszych zawodniczek Małgorzatę Glinkę.

W trakcie sezonu 2003/2004, 30 marca 2004 roku został trenerem PTPS Nafty-Gaz Piła[4].

10 grudnia 2006 zawodniczki reprezentacji Polski wystosowały list otwarty, w którym poprosiły władze Polskiego Związku Piłki Siatkowej o rozpatrzenie możliwości powrotu Andrzeja Niemczyka do pracy na stanowisku selekcjonera[5].

Grób Andrzeja Niemczyka na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi

W 2005 roku został zdiagnozowany u niego nowotwór węzłów chłonnych[6] i został z niego wyleczony, o czym poinformował media w marcu 2006. Jednak po 10 latach wykryto u niego nieoperacyjnego raka płuc. Zmarł 2 czerwca 2016 roku. Pogrzeb odbył się 14 czerwca 2016 i jego urna z prochami spoczęła w alei zasłużonych na cmentarzu Doły w Łodzi[7].

W 2005 zwyciężył w plebiscycie Łodzianin Roku.

Od 2007 roku był członkiem Rady Nadzorczej klubu piłkarskiego Widzew Łódź. Od lipca 2008 był prezesem fundacji „Futbol przez wieki”, która zajmuje się pielęgnowaniem tradycji i historii Widzewa.

W 2010 startował z listy KWW Zdzisławy Janowskiej w wyborach do rady miejskiej w Łodzi, z których jednak wycofał się, decyzję tę tłumacząc względami zdrowotnymi[8].

Życie prywatne

Był trzykrotnie żonaty, m.in. z Barbarą Hermel-Niemczyk, reprezentantką Polski w latach 1964–1976, olimpijką – zdobywczynią brązowego medalu na igrzyskach w Meksyku w 1968. Miał cztery córki: Małgorzatę (córka Barbary Hermel-Niemczyk) – reprezentantkę Polski i mistrzynię Europy w 2003, a następnie posłankę na Sejm RP, Kingę, która była reprezentantką Francji w piłce siatkowej kobiet, Saskię oraz Nataschę, które grają w reprezentacji Bawarii.

Osiągnięcia i historia pracy Andrzeja Niemczyka

Trener reprezentacji narodowej

  • Trener reprezentacji Polski (I okres: 1975–1977)
    • 1975 – 6. miejsce w mistrzostwach Europy w Jugosławii
    • 1977 – 4. miejsce w mistrzostwach Europy w Finlandii
  • Trener reprezentacji RFN (1981–1989)
    • 1982 – 14. miejsce na mistrzostwach świata w Peru
    • 1983 – 5. miejsce na mistrzostwach Europy w NRD
    • 1984 – 6. miejsce na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles
    • 1985 – 6. miejsce na mistrzostwach Europy w Holandii
    • 1986 – 13. miejsce na mistrzostwach świata w Czechosłowacji
    • 1987 – 9. miejsce na mistrzostwach Europy w Belgii
    • 1989 – 6. miejsce na mistrzostwach Europy w Niemczech
  • Trener reprezentacji Polski (II okres: 2003–2006)
    • 2003 – Mistrzostwo Europy w Turcji
    • 2005 – Mistrzostwo Europy w Chorwacji

Trener klubowy

  • Mistrz Niemiec: 1982,1983,1984,1986,1987,1988 (SV Lohhof)
  • Mistrz Turcji: 1997, 1998, 1999 (Vakifbank), 2001 (Eczacibasi)
  • Puchar Europy CEV – 1981 z SV Lohhof (I edycja pucharu)
  • Puchar Niemiec z SV Lohhof 1982, 1983, 1984, 1986
  • Puchar Niemiec z SCC Berlin 1994, 1996
  • Puchar Europy z klubami niemieckimi:
    • 1981 – Zdobywca Pucharu CEV
    • 1982 – 3. miejsce PEMK (SV Lohhof)
    • 1983 – 4. miejsce PEMK (SV Lohhof)
    • 1984 – 3. miejsce PEMK (SV Lohhof)
    • 1985 – 4. miejsce PEMK (SV Lohhof)
    • 1986 – 2. miejsce PEZP (SV Lohhof)
  • Puchar Europy z klubami tureckimi:
    • 1991 – 3. miejsce Puchar CEV – Vakifbank
    • 1992 – 3. miejsce Puchar CEV – Vakifbank
    • 1998 – 2. miejsce PEMK – Vakifbank
    • 1999 – 2. miejsce PEMK – Vakifbank
    • 2002 – 4. miejsce PEMK – Eczacibasi

Odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Łódź: trener „Złotek” już nie kandyduje. Dziennik Łódzki, 2010-11-17. [dostęp 2010-11-26].
  2. ↑ Krzysztof Gaweł: Andrzej Niemczyk nie żyje. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-05)].
  3. ↑ Nie żyje Andrzej Niemczyk. warszawa.tvp.pl.
  4. ↑ Niemczyk w Nafcie. poznan.naszemiasto.pl. (pol.).
  5. ↑ Sport.pl – Wiadomości sportowe – Piłka nożna – Siatkówka – Koszykówka – F1 – Inne sporty – Gwiazdy sportu – Relacje – Wyniki.
  6. ↑ Andrzej Niemczyk: Biografia. zielonedrzwi.onet.pl.
  7. ↑ W Łodzi pożegnano Andrzeja Niemczyka, legendarnego trenera reprezentacji Polski. eurosport.onet.pl. [dostęp 2016-06-14].
  8. ↑ Znany trener wycofał się z wyborów. Naciski czy stan zdrowia?. Gazeta.pl, 2010-11-17. [dostęp 2010-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-20)].
  9. ↑ M.P. z 2005 r. Nr 84, poz. 1212 (ISAP) Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń.
  10. ↑ M.P. z 2016 r. poz. 834 (ISAP)
  11. ↑ Andrzej Niemczyk odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. prezydent.pl, 14 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-14].

Linki zewnętrzne