Henryk Olszewski (trener)
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Odznaczenia | |
     | |
Henryk Józef Olszewski (ur. 20 stycznia 1952 w Warszawie) – polski sportowiec oraz trener lekkoatletyczny, prowadzący m.in. Tomasza Majewskiego.
Życiorys
Jest absolwentem Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 1975 był zawodnikiem AZS Białystok, a następnie trenerem w klubach białostockich[1]. Jego zawodnikami byli m.in. Eugeniusz Bedeniczuk, Krystyna Zabawska. W latach 1980–1990 i 1997–2004 pełnił funkcję szefa bloku rzutów Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, a w latach 2004-2009 szefa szkolenia PZLA. Pracował jako trener od 2001 w klubie AZS-AWF Warszawa, trenując m.in. Tomasza Majewskiego, z którym odniósł największe sukcesy, prowadząc go do zwycięstwa w konkursie pchnięcia kulą na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie 2008 oraz Londynie 2012. W latach 2016-2024 pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Lekkiej Atletyki
Został odznaczony w grudniu 1999 Srebrnym Krzyżem Zasługi, w grudniu 2004 Złotym Krzyżem Zasługi, w październiku 2008 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2], we wrześniu 2009 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. „Przegląd Sportowy” wybrał go najlepszym trenerem 2012 roku w Polsce.
Jego rekord życiowy w rzucie dyskiem wynosi 51,66 (13 maja 1976, Warszawa)
W 2012 roku kandydował na stanowisko prezesa Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, ale przegrał z Jerzym Skuchą stosunkiem głosów 51:30[4]. Członek Zarządu PZLA w kadencji 2012-2016[4].
W dniu 19 listopada 2016 został wybrany - w pierwszej turze - nowym prezesem PZLA stosunkiem głosów 59:30 pokonując tym razem Jerzego Skuchę[5][6]. Członek Prezydium Zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego[7]. W październiku 2021 roku został wybrany do Rady European Athletics[8], w której zasiadał do 2023 roku.
W styczniu 2019 roku obronił w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu pracę doktorską[9] Wzorce treningowe a zdolność startowa miotacza kulą - olimpijczyka napisaną pod kierunkiem Jacka Stodółki[10].
Odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2024)[11]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2009)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2008)
- Złoty Krzyż Zasługi (2004)
- Srebrny Krzyż Zasługi (1999)
- Trener roku 2012 - laureat 78. Plebiscytu „Przeglądu Sportowego”[1]
- Wielka Honorowa Nagroda Sportowa za 2012 rok[12].
- 3 × tytuł Trenera Roku w Plebiscycie na Najlepszych Sportowców Warszawy (2008, 2009, 2012) oraz Sportowa Osobowość Roku (2016)[13]
Przypisy
- 1 2 Przegląd Sportowy: Henryk Olszewski, trener roku 2012. przegladsportowy.pl/, 2013-01-05. [dostęp 2016-11-20]. (pol.).
- ↑ Prezydent odznaczył olimpijczyków i trenerów
- ↑ Prezydent odznaczył lekkoatletów
- 1 2 Nowe władze PZLA. [dostęp 2012-10-11]. (pol.).
- ↑ Henryk Olszewski Prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletki. sport.interia.pl/, 2016-11-19. [dostęp 2016-11-20]. (pol.).
- ↑ Maciej Petruczenko: Lekkoatletyka - Henryk Olszewski Prezesem PZLA. przegladsportowy.pl/, 2016-11-19. [dostęp 2016-11-20]. (pol.).
- ↑ Prezydium Zarządu na kadencję 2017-2021. olimpijski.pl. [dostęp 2019-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-28)]. (pol.).
- ↑ Janusz Rozum, Prezes PZLA dr Henryk Olszewski wybrany do Rady European Athletics [online], pzla.pl [dostęp 2022-06-23] (pol.).
- ↑ Wydział Wychowania Fizycznego. awf.wroc.pl. [dostęp 2019-07-09]. (pol.).
- ↑ Dr Henryk Józef Olszewski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-06-20].
- ↑ M.P. z 2025 r. poz. 105 (ISAP) – pkt 1.
- ↑ Wielka Honorowa Nagroda Sportowa
- ↑ XXVI Plebiscyt na Najlepszych Sportowców Warszawy 2025 roku [online], um.warszawa.pl [dostęp 2025-11-14] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-14].
Bibliografia
- wywiad z Henrykiem Olszewskim. cos.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w.,
- nota biograficzna w Magazyn lekkoatletyczny nr 6 (czerwiec-lipiec 2011)