Antonio Cantafora

Antonio Cantafora
Ilustracja
Antonio Cantafora (1975)
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1944
Crotone

Data i miejsce śmierci

20 kwietnia 2024
Rzym

Zawód

aktor

Lata aktywności

1967–2018

Antonio Cantafora, znany również pod pseudonimem Michael Coby (ur. 2 lutego 1944 w Crotone, zm. 20 kwietnia 2024 w Rzymie) – włoski aktor.

Życiorys

Urodził się w Crotone[1][2] w Kalabrii. Studiował aktorstwo u Alessandro Fersena[3].

Zadebiutował na ekranie w roli Billa w niskobudżetowym spaghetti westernie Brudni bandyci (El desperado, 1967)[4]. Następnie zagrał postać Umberto Calligaricha, lewicowego aktywisty z wyższej klasy średniej w dramacie Krótka miłość (Lo stato d’assedio, 1969) z Joan Collins i Mathieu Carrière. Był ekranowym partnerem Klausa Kinski w spaghetti westernach – I rzekł Pan do Kaina (E Dio disse a Caino..., 1970) w roli Dicka Acombara i Zabójca w czerni (Black Killer, 1971) jako czarny charakter Ramon O’Hara, jeden z trzech braci–bandytów w Tombstone. Mario Bava powierzył mu rolę Petera Kleista w horrorze Baron krwi (Gli orrori del castello di Norimberga, 1972) u boku Josepha Cottena. Wystąpił jako brat Dominik w komedii erotycznej Dekameron najbardziej zakazany (Mój Boccaccio, bądź cicho) (Decameron proibitissimo (Boccaccio mio statte zitto), 1972) na motywach Dekamerona Giovanniego Boccaccia z Maurizio Merlim.

W latach 1973–1977 nakręcił serię filmów z Paulem L. Smithem, z którym tworzył parę w celu kopiowania udanych filmów duetu Terence Hill i Bud Spencer[5]. Smith grał postacie podobne do Buda Spencera, podczas gdy Coby dzięki niejasnemu podobieństwu był sobowtórem aktora Terence’a Hilla[6]. Na potrzeby tych filmów przyjął angielsko brzmiący pseudonim Michael Coby[4].

Wystąpił w dramacie fantastycznonaukowym Dom (La casa, 1976) z Magdą Konopką, dreszczowcu sensacyjnym Tonino Valeriiego Sahara Cross (1977) w roli jednego z techników naftowych na żołdzie potężnej międzynarodowej spółki naftowej z Franco Nero i telewizyjnym dramacie kryminalnym Rai 1 Zimno jak cholera (Freddo da morire, 1982) z Catherine Spaak i Lukiem Merendą. W ekranizacji powieści Jackie Collins Dziwka (The Bitch, 1979) z Joan Collins zagrał rolę włoskiego hazardzisty i oszusta Nico Cantafory. Alberto Lattuada zaangażował go do roli Alberto „Cipri” Antonelliego w dramacie erotycznym Konik polny (La cicala, 1980) z Virną Lisi. W brazylijskim melodramacie Gabriela (Gabriela, Cravo e Canela, 1983) na podstawie modernistycznej powieści Jorge Amado Gabriela, cynamon i goździki z udziałem Sôni Bragi został obsadzony w roli Tonico Bastosa, najlepszego przyjaciela Naciba (Marcello Mastroianni). W horrorze Michaela Winnera Krzyk w ciemnościach (Scream for Help, 1984) pojawił się w scenie w motelu. Po występie jako ojciec Ingrid (Asia Argento) w horrorze Lamberto Bavy Demony 2 (Dèmoni 2... L’incubo ritorna, 1986) zagrał postać pana młodego w komediodramacie fantasy Federico Felliniego Wywiad (Intervista, 1987)[7] i przyjął rolę kapitana Sallustriego w telewizyjnym dramacie kryminalnym Sergio Sollimy Człowiek przeciwko człowiekowi (Uomo contro uomo, 1987) u boku Christophera Buchholza i Raya Lovelocka. W melodramacie kostiumowym Jerzego Skolimowskiego Wiosenne wody (Acque di primavera, 1989) wystąpił w roli Richtera. Znalazał się w obsadzie miniserialu Rai 1 Rodzina Ricordi (La famiglia Ricordi, 1995), którego reżyserem był Mauro Bolognini[8]. W dreszczowcu Dario Argento Krwawy gracz (Il cartaio, 2003) ze Stefanią Roccą wcielił się w postać zastępcy szefa oddziału piechoty morskiej[9].

Zmarł 20 kwietnia 2024 w Rzymie na zawał serca w wieku 80 lat[10][11].

Filmografia

  • 1967: El desperado jako Bill
  • 1967: Il magnaccio
  • 1969: Krótka miłość (Lo stato d’assedio) jako Umberto Calligarich
  • 1970: I rzekł Pan do Kaina (E Dio disse a Caino...) jako Dick Acombar
  • 1970: Ombre roventi
  • 1971: Zabójca w czerni (Black Killer) jako Ramon O’Hara
  • 1972: Włóż swojego diabła do mojego piekła (Metti lo diavolo tuo ne lo mio inferno) jako Ricciardetto
  • 1972: Strzelaj Joe, strzelaj! (Spara Joe... e così sia!) jako Tab
  • 1972: Zabójca nagród w Trinità (Un bounty killer a Trinità) jako Pizarro
  • 1972: Baron krwi (Gli orrori del castello di Norimberga) jako Peter Kleist
  • 1972: Dekameron najbardziej zakazany (Mój Boccaccio, bądź cicho) (Decameron proibitissimo (Boccaccio mio statte zitto)) jako brat Dominik
  • 1972: Novelle galeotte d’amore dal Decameron
  • 1973: Crash che botte! (Crash! Che botte strippo strappo stroppio) jako Max
  • 1973: Szalona sprawa Capo (L’affaire Crazy Capo) jako Antonio Marchesi
  • 1973: ...e continuavano a mettere lo diavolo ne lo inferno jako Ricciardo
  • 1974: Przeorysza Castro (La badessa di Castro) jako Giulio Frangipane
  • 1974: Karambola (Carambola) jako Toby
  • 1975: Filozofia Caramboli: W prawej kieszeni (Carambola, filotto... tutti in buca) jako Coby
  • 1975: Przyjaciele z konwoju (Simone e Matteo – Un gioco da ragazzi) jako Matteo
  • 1975: Nie jesteśmy aniołami (Noi non siamo angeli) jako anioł
  • 1975: Diamentowi misjonarze (Il vangelo secondo Simone e Matteo) jako Matteo / Butch
  • 1976: Carioca tigre jako Carlo Parodi
  • 1976: La casa jako Philip
  • 1977: Sahara Cross jako Georges
  • 1978: L’enfant de nuit jako hipis Flavio
  • 1979: Midnight Blue jako Pier Luigi
  • 1979: Baby Love jako młody człowiek
  • 1979: Dziwka (The Bitch) jako Nico Cantafora
  • 1979: Ponaddźwiękowy supermen (Supersonic Man) jako Paul
  • 1980: Konik polny (La cicala) jako Alberto „Cipria” Antonelli
  • 1982: Freddo da morire (TV) jako Harry
  • 1983: Gabriela (Gabriela, cravo e canela) jako Tonico Bastos
  • 1984: Krzyk w ciemnościach (Scream for Help) jako mężczyzna w motelu
  • 1986: Demony 2 (Dèmoni 2... L’incubo ritorna) jako ojciec Ingrid
  • 1987: Odwaga mówienia (Il coraggio di parlare) jako kapral
  • 1987: Wywiad (Intervista) jako małżonek
  • 1987: Człowiek przeciwko człowiekowi (Uomo contro uomo, TV) jako kapitan Sallustri
  • 1988: Dowódca (Der Commander) jako Nick De Carlo
  • 1988: Donna d’ombra jako Vincenzo
  • 1989: Wiosenne wody (Acque di primavera) jako Richter
  • 1990: Święta Bożego Narodzenia 90 (Vacanze di Natale ’90) jako Pippo
  • 1990: Il ritorno del grande amico jako Carlo, właściciel baru
  • 1991: ...Se non avessi l’amore (TV) jako pracownik
  • 1992: W moim pokoju (In camera mia) jako Mannari
  • 1993: Giovanni Falcone jako Totuccio Inzerillo
  • 1994: Szansa (La chance) jako Totò
  • 1996: A spasso nel tempo jako Giacomo Casanova
  • 1997: Markiza (Marquise)
  • 1997: Il decisionista jako
  • 1999: Buck i magiczna bransoletka (Buck and the Magic Bracelet) jako sierżant O’Connor
  • 1999: Opowieść o ojcu chrzestnym (Bonanno: A Godfather’s Story, TV) jako Stefano Maggadino
  • 2003: Krwawy gracz (Il cartaio) jako zastępca szefa oddziału Marini
  • 2003–2004: Elisa z Rivombrosy (Elisa di Rivombrosa, TV)
  • 2007: Wicekrólowie (I Viceré)
  • 2018: Uno di famiglia jako Cicciuzzo

Przypisy

  1. ↑ Antonio Cantafora Biografia. MYmovies.it. [dostęp 2025-02-01]. (wł.).
  2. ↑ Artista: Antonio Cantafora (2 de Fevereiro de 1944). Filmow.com. [dostęp 2025-02-01]. (port.).
  3. ↑ Tom B.: Happy 70th Birthday Michael Coby. Westerns... All’Italiana!, 2 lutego 2014. [dostęp 2025-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  4. 1 2 Tom B.: Michael Coby & Paul Smith. Westerns... All’Italiana!, 28 kwietnia 2024. [dostęp 2025-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  5. ↑ Mereghetti Mereghetti: Il Mereghetti. Dizionario dei film 2006. B.C. Dalai Editore, 22 listopada, s. 4187. ISBN 978-8884907783.
  6. ↑ Christian Heger: Die rechte und die linke Hand der Parodie. Bud Spencer, Terence Hill und ihre Filme. Marburg: Schüren Verlag GmbH, 16 czerwca, s. 113. ISBN 978-3-7410-0333-2.
  7. ↑ Antonio Cantafora Biografia. The Spaghetti Western Database. [dostęp 2025-02-01]. (ang.).
  8. ↑ Enrico Lancia, Roberto Poppi: Gli attori. Gremese Editore, 29 sierpnia, s. 335. ISBN 978-8884402134.
  9. ↑ Antonio Cantafora. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-02-01]. (ang.).
  10. ↑ Si è spento a Roma Antonio Cantafora, attore e pittore crotonese. IlCrotonese.it. [dostęp 2024-04-20]. (wł.).
  11. ↑ Morto l’attore Antonio Cantafora. Recitò con Fellini, Lattuada e Bolognini. Esperia TV. [dostęp 2024-04-20]. (wł.).

Bibliografia

  • Howard Hughes: Once Upon a Time in the Italian West. Nowy Jork: I.B. Tauris, 24 września, s. 288. ISBN 1-85043-430-1.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.