Artur Boruc
 Artur Boruc (2021) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
20 lutego 1980 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obywatelstwo |
polskie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
193 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) – polski piłkarz, który występował na pozycji bramkarza. W latach 2004–2017 reprezentant Polski[2]. Uczestnik Mistrzostw Świata 2006 oraz Mistrzostw Europy 2008 i 2016.
Kariera klubowa
Początki
Pochodzi z usportowionej rodziny, jego ojciec w czasach młodości przez wiele lat uprawiał hokej na lodzie w barwach siedleckiej Pogoni. Boruc zainteresował się piłką nożną w drugiej klasie szkoły podstawowej. Na pierwszy trening 9-letniego Boruca zaprowadził jego starszy brat, Robert. Wkrótce został pierwszym golkiperem zespołu juniorów młodszych Pogoni. W 1993 wraz z juniorami Pogoni wziął udział w międzynarodowych mistrzostwach w piłce nożnej dzieci i młodzieży Dana Cup w duńskim Hjørring.
W wieku 16 lat Boruc zaliczył pierwszy mecz w gronie seniorów – w sezonie 1995/1996 zadebiutował w I zespole Pogoni, podczas ligowego spotkania przeciwko Orlętom Łuków o mistrzostwo ówczesnej III ligi. W sezonie 1997/1998 zdobył natomiast z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski.
Legia Warszawa
W 1998 jako zawodnik reprezentacji Polski U-19 wystąpił na Stadionie Wojska Polskiego w sparingowym meczu z Legią Warszawa. Po udanym występie został zaproszony przez działaczy „Wojskowych” do uczestnictwa w obozie szkoleniowym na Sycylii, a następnie został zawodnikiem Legii. Na zmianę z Wojciechem Kowalewskim był bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy.
Wiosną 2001 wrócił do Legii, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem. 8 marca 2002 zadebiutował w Ekstraklasie w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem Pucharu UEFA z FC Tbilisi. W barwach Legii strzelił również swoją jedyną bramkę w Ekstraklasie, wykorzystując rzut karny w meczu z Widzewem w 2004.
Celtic
W lipcu 2005 został wypożyczony do Celticu (umowę podpisał 20 lipca 2005[3]), gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie za 1,5 mln euro[4]. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
Pomimo przeprowadzki do Glasgow, Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć wśród warszawskich kibiców, podczas meczu z Wisłą Płock[5].
W 2008 władze Celticu ukarały Artura Boruca grzywną 50 tysięcy funtów za złamanie zakazu picia alkoholu podczas przedsezonowego tournée w Holandii[6].
23 października 2008 Artur Boruc został ukarany przez komisję dyscyplinarną Scottish Football Association grzywną w wysokości 500 funtów oraz ostrzeżeniem przed podobnym tego typu zachowaniem w przyszłości, za obraźliwe gesty wykonywane w stronę kibiców Rangers podczas spotkania derbowego, które miało miejsce 31 sierpnia 2008[7].
Fiorentina
12 lipca 2010 ACF Fiorentina ogłosiła, że porozumiała się z Celtikiem w sprawie transferu Boruca i Polak podpisze z nią kontrakt po przejściu testów medycznych[8]. 14 lipca 2010 Fiorentina ogłosiła na swojej stronie internetowej, że Polak przeszedł testy medyczne i podpisał kontrakt z klubem[9]. Kwota transferu wyniosła 3,6 mln euro. Pierwsze tygodnie Boruca we Florencji nie były jednak udane, ponieważ przegrywał on rywalizację o miano pierwszego bramkarza z Sébastienem Freyem. Dzięki kontuzji Francuza, która miała miejsce w październiku, Boruc został pierwszym bramkarzem „Fiołków”. Polski bramkarz był pewnym punktem swojej drużyny, swoją grą zmuszając Freya do odejścia z klubu przed początkiem sezonu 2011/2012. Boruc zakończył sezon z 36 spotkaniami w Serie A, jednak po sezonie Fiorentina nie zdecydowała się na skorzystanie z klauzuli przedłużającej kontrakt z klubem i Boruc stał się wolnym graczem[10].
Southampton
22 września 2012 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do angielskiego Southampton F.C., podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2013[11]. Jego debiut w drużynie nastąpił 20 października 2012 w przegranym meczu ligowym z West Hamem United[12]. W marcu 2013 podczas meczu ligowego z Norwich City, Boruc obronił rzut karny w 93. minucie meczu, dzięki czemu Southampton zremisowało 0-0. W meczu 31. kolejki Premier League, Southampton pokonało na St Mary’s Stadium, 2:1 drużynę londyńskiej Chelsea. W pierwszym składzie „Świętych” wyszedł Artur Boruc. Reprezentant Polski doznał jednak zawrotów głowy i w przerwie został zmieniony. 18 kwietnia 2013 „Holy Goalie” przedłużył kontrakt ze „Świętymi” do 2015[13]. 2 listopada 2013 w meczu ze Stoke, bramkę strzelił mu bramkarz przeciwników Asmir Begović, a bramka ta została uznana jako gol po strzale z największej odległości i trafiła do księgi rekordów Guinnessa[14]. W przerwie pomiędzy sezonem 2013/14 a 2014/15 pomimo dobrej formy stracił swoje miejsce w pierwszym składzie na rzecz ściągniętego z Celticu, Frasera Forstera.
Bournemouth
19 września 2014 został na rok wypożyczony do A.F.C. Bournemouth, drużyny grającej wówczas w Championship[15]. Zadebiutował dzień później w zremisowanym 1:1 meczu z Watfordem[16]. W całym sezonie ligowym w 37 meczach 16 razy zachował czyste konto, bijąc swój rekord. Został też mistrzem Championship i awansował z nadmorskim klubem do Premier League[17]. 26 maja 2015 podpisał nowy, roczny kontrakt z klubem. 16 czerwca 2016 przedłużył kontrakt o kolejny rok[18]. 14 stycznia 2017, przeciwko Hull City, rozegrał swój 100. mecz w Premier League[19]. 28 kwietnia 2017 przedłużył kontrakt z klubem do końca sezonu 2017/18. W sezonie 2016/17 trzy razy, najwięcej spośród wszystkich zawodników, wybierany był przez fanów Bournemouth, piłkarzem miesiąca (w sierpniu, we wrześniu i w marcu), a 13 maja 2017, został przez nich wybrany piłkarzem roku. Nagrodę odebrał tego samego dnia, przed meczem 37. kolejki Premier League z Burnley[20].
Powrót do Legii
1 sierpnia 2020 podpisał roczny kontrakt z Legią Warszawa[21]. Debiut zaliczył w pierwszym meczu swojej drużyny w sezonie 2020/21 – Legia pokonała wówczas 6:1 GKS Bełchatów w Pucharze Polski. W sezonie ligowym zdobył z klubem mistrzostwo kraju. 13 lutego 2022 rozegrał swój ostatni oficjalny mecz w karierze[22], przegrany 1:2 przeciwko Warcie Poznań w Ekstraklasie, w którym w 72. minucie dostał czerwoną kartkę za niesportowe zachowanie wobec Dawida Szymonowicza. Za incydent został zawieszony na trzy następne spotkania, otrzymał również karę pieniężną[23]. Przy kolejnych meczach ligowych trener Aleksandar Vuković nie powoływał go nawet do szerokiej kadry, tłumacząc, że „Boruc stracił miejsce w składzie wyłącznie na własne życzenie”[24].
21 maja 2022 roku ogłoszono odejście Boruca z warszawskiego zespołu[25]. 20 lipca 2022 roku odbył się mecz pożegnalny bramkarza, pod nazwą King’s Party, w którym Legia zmierzyła się ze szkockim Celtikiem, byłym klubem Boruca[26]. Boruc rozegrał pierwsze 45 minut, w których goście zdobyli dwa gole i Legia przegrywała 0:2. Symbolicznie wszedł na boisko jeszcze raz w 90. minucie meczu, zmieniając Cezarego Misztę, przy stanie 2:2, którym to wynikiem ostatecznie zakończył się mecz[27].
Kariera reprezentacyjna
Boruc zagrał jeden mecz w reprezentacji Polski U-17 oraz dwa w U-18. 28 kwietnia 2004 zadebiutował w pierwszej reprezentacji Polski. Prowadzona wówczas przez Pawła Janasa drużyna zremisowała w Bydgoszczy z Irlandią 0:0, a Boruc grał od 59. minuty. Początkowo był graczem rezerwowym, ale pod koniec eliminacji do Mistrzostw Świata 2006 po kontuzji Jerzego Dudka zajął miejsce w bramce drużyny narodowej.
15 maja 2006 selekcjoner Paweł Janas powołał go do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, gdzie bronił we wszystkich trzech spotkaniach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym, puszczając cztery bramki. Mimo rozczarowującego występu biało-czerwonych Boruc zebrał dobre recenzje, zwłaszcza za mecz z Niemcami, za grę w którym otrzymał gratulacje od Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[28].
Mimo dobrego występu na MŚ Boruc nie był pierwszą opcją nowego selekcjonera reprezentacji Leo Beenhakkera w eliminacjach Mistrzostw Europy. W pierwszym meczu eliminacji zagrał Jerzy Dudek, a w następnych Wojciech Kowalewski. Dopiero na skutek kary za żółte kartki dla Kowalewskiego Boruc zajął miejsce w składzie na wyjazdowy mecz z Belgią 15 listopada 2006 i nie oddał go już do końca eliminacji. 28 maja 2008 Beenhakker powołał go do kadry na Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii[29].
Na Mistrzostwach Europy 2008 zagrał pełne 90 minut we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Austrią i Chorwacją. Mimo straconych 4 bramek (w tym jednej z karnego) podczas turnieju Boruc zebrał za swoją postawę bardzo pochlebne recenzje, zarówno wśród fachowców polskich jak i zagranicznych. Zbigniew Boniek powiedział, że „jedynym piłkarzem światowej klasy w polskiej reprezentacji był Artur Boruc”[30], a Wojciech Kowalczyk oznajmił, że Boruc „wybronił tyle sytuacji sam na sam”, że powinien zostać wytypowany do najlepszej jedenastki turnieju[31]. Trener drużyny Chorwacji Slaven Bilić skomentował, że „gdyby nie świetna gra bardzo dobrego bramkarza jakim jest Artur Boruc, już do przerwy prowadzilibyśmy 2:0”[32]. Bramkarz otrzymał najlepsze oceny ze wszystkich piłkarzy meczu Polska – Austria: 9 od SkySports i 8.0 od goal.com[33]. Od serwisu sport.pl dostał notę 6/6 za mecz z Chorwacją[34]. Po meczu z Austrią selekcjoner pozwolił mu opuścić zgrupowanie na jeden dzień, aby udał się do Warszawy w celu zobaczenia nowo narodzonego syna[35].
21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta Polski, wraz z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim, za „niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania” po zakończeniu meczu Polska – Ukraina[36]. Do kadry powrócił 11 października, kiedy to zagrał od pierwszej minuty w wygranym 2:1 meczu eliminacji Mundialu 2010 z Czechami. Po półtorarocznej przerwie w reprezentacji powrócił do niej już za kadencji Franciszka Smudy na mecz Polska – Ukraina zakończony remisem 1:1. Po dwóch meczach rozegranych z orłem na piersi Boruc został wyrzucony wraz z Michałem Żewłakowem z reprezentacji. Powodem takiej decyzji selekcjonera było aroganckie zachowanie obydwu zawodników wobec obsługi samolotu. Ponownie powołany do reprezentacji po prawie dwuipółletniej przerwie, tym razem przez Waldemara Fornalika na mecz towarzyski z Irlandią 6 lutego 2013, w którym zagrał w podstawowym składzie zespołu.
30 października 2013 został powołany przez trenera reprezentacji Polski Adama Nawałkę na dwa mecze towarzyskie ze Słowacją i Irlandią[37].
30 maja 2016, Adam Nawałka powołał go do kadry na Euro 2016[38]. Na turnieju pełnił rolę rezerwowego natomiast Polska dotarła wówczas do ćwierćfinału, co było najlepszym wynikiem w historii jej występów na Mistrzostwach Europy.
14 listopada 2016 przeciwko Słowenii rozegrał swój 64. mecz w drużynie narodowej i stał się bramkarzem z drugą największą liczbą występów w historii reprezentacji Polski (pierwszy w klasyfikacji, Wojciech Szczęsny, wystąpił 84 razy, trzeci, Jan Tomaszewski – 63 razy)[39].
1 marca 2017 poinformował o zakończeniu kariery reprezentacyjnej[40]. 10 listopada 2017 zagrał mecz pożegnalny z Urugwajem. Wystąpił wówczas z numerem 65 oraz opaską kapitana, a w 44. minucie został uroczyście pożegnany przez piłkarzy i kibiców. Na boisku zastąpił go Łukasz Fabiański[2].
Statystyki
Klubowe
| Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Puchar ligi | Europa | Suma | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
| Legia Warszawa | 2000/01 | I liga | – | – | – | – | 0 | 0 | ||||
| 2001/02 | 5 | 0 | 1 | 0 | 6 | |||||||
| 2002/03 | 12 | – | 12 | |||||||||
| 2003/04 | 26 | 1 | 4 | 0 | 30 | 1 | ||||||
| 2004/05 | 26 | 0 | 10 | 4 | 0 | 40 | 0 | |||||
| Ogólnie | 69 | 1 | 14 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 88 | 1 | ||
| Celtic F.C. | 2005/06 | SPL | 34 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 40 | 0 |
| 2006/07 | 36 | 5 | 2 | 8 | 51 | |||||||
| 2007/08 | 30 | 4 | 2 | 9 | 45 | |||||||
| 2008/09 | 34 | 3 | 4 | 6 | 47 | |||||||
| 2009/10 | 28 | 2 | – | 8 | 38 | |||||||
| Ogólnie | 162 | 0 | 15 | 0 | 12 | 0 | 32 | 0 | 221 | 0 | ||
| ACF Fiorentina | 2010/11 | Serie A | 26 | 0 | 1 | 0 | – | – | 27 | 0 | ||
| 2011/12 | 36 | 1 | 37 | |||||||||
| Ogólnie | 62 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 64 | 0 | ||
| Southampton | 2012/13 | Premier League | 20 | 0 | 1 | 0 | – | – | 21 | 0 | ||
| 2013/14 | 29 | – | 29 | |||||||||
| Ogólnie | 49 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 50 | 0 | ||
| Bournemouth (wyp.) | 2014/15 | Championship | 37 | 0 | – | 2 | 0 | – | 39 | 0 | ||
| Bournemouth | 2015/16 | Premier League | 32 | – | 32 | |||||||
| 2016/17 | 35 | 35 | ||||||||||
| 2017/18 | – | 2 | 0 | 4 | 0 | 6 | ||||||
| 2018/19 | 12 | 0 | 1 | 4 | 17 | |||||||
| 2019/20 | – | – | – | 0 | ||||||||
| Ogólnie | 79 | 0 | 3 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 90 | 0 | ||
| Legia Warszawa | 2020/21 | Ekstraklasa | 25 | 0 | 1 | 0 | – | 4 | 0 | 29 | 0 | |
| 2021/22 | 11 | 1 | 4 | 16 | ||||||||
| Ogólnie | 36 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 | 45 | 0 | ||
| Ogólnie w karierze | 457 | 1 | 36 | 0 | 21 | 0 | 44 | 0 | 561 | 1 | ||
Reprezentacyjne
| Reprezentacja narodowa | Rok | Występy | Gole |
|---|---|---|---|
| Polska | |||
| 2004 | 4 | 0 | |
| 2005 | 9 | ||
| 2006 | 8 | ||
| 2007 | 10 | ||
| 2008 | 8 | ||
| 2009 | 5 | ||
| 2010 | 2 | ||
| 2011 | 0 | ||
| 2012 | 0 | ||
| 2013 | 10 | ||
| 2014 | 3 | ||
| 2015 | 2 | ||
| 2016 | 3 | ||
| 2017 | 1[41] | ||
| Łącznie | 65 | 0 | |
Sukcesy
Klubowe
- Legia Warszawa
- Celtic FC
Mistrzostwo Szkocji: 2005/06, 2006/07, 2007/08
Puchar Szkocji: 2006/07- Puchar Ligi Szkockiej: 2005/06, 2008/09
- Bournemouth
Indywidualne
- Piłkarskie Oscary 2005 – Najlepszy Bramkarz Ligi Polskiej
- Odkrycie Roku 2004 według tygodnika „Piłka Nożna”
- Najlepszy piłkarz Warszawy w 2004 według „Gazety Wyborczej”
- Najlepszy Piłkarz Legii w sezonie 2004/2005 w VIII Plebiscycie Czytelników tygodnika „Nasza Legia”
- Piłkarz sezonu 2004 i 2005 w plebiscycie serwisu internetowego Legia LIVE!
- Postać Roku 2004 i 2005 w plebiscycie „eLki” serwisu internetowego Legia LIVE!
- 2. miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza Szkocji sezonu 2006-2007
- 3. miejsce na świecie wśród bramkarzy w 2007 według włoskiej gazety „La Gazzetta dello Sport”
- 2007 – specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play przez Polski Komitet Olimpijski (PKOl)
- W 2008 Artur Boruc został nominowany przez Międzynarodową Federację Piłkarzy Zawodowych (FIFPro), obok Gianluigiego Buffona, Ikera Casillasa, Petra Čecha i Edwina van der Sara, do najlepszej drużyny sezonu 2007/2008. Tytuł ostatecznie przypadł Hiszpanowi.
- Róża Gali w kategorii Piękni Dziś 2008
- 52. miejsce na liście 100 najlepszych piłkarzy 2008 roku według magazynu „FourFourTwo”. Spośród bramkarzy wyprzedzili go jedynie Hiszpan Iker Casillas (4. miejsce) oraz Włoch Gianluigi Buffon (19.).
- 6. miejsce w plebiscycie „Top 10 piłkarzy z Mazowsza” według Warszawa.sport.pl.
- Piłkarz Roku A.F.C. Bournemouth: 2017
- Człowiek Roku w plebiscycie tygodnika Piłka Nożna: 2017[42]
Rekordy
- Od 14.11.2016. do 25.09.2022. Bramkarz z największą liczbą występów w historii w reprezentacji Polski: 65 meczów[39] (Rekord pobity przez Wojciecha Szczęsnego)
- Najstarszy mistrz Polski w historii rozgrywek: 41 lat i 67 dni[43]
Życie prywatne
Jest jednym z pięciorga dzieci Jadwigi (zm. 2000) i Władysława Boruców[44]. Ma starszego brata Roberta i trzy siostry: Katarzynę, Annę i Paulinę. Stryjeczny brat Artura, Herbert, także był piłkarzem. i występował m.in. w Stali Stalowa Wola[45].
W latach 2001–2009 był żonaty z Katarzyną Modrzewską, z którą ma syna, Aleksandra (ur. 11 czerwca 2008 w Warszawie). W lipcu 2014 poślubił influencerkę Sarę Mannei, z którą ma córkę, Amelię (ur. 3 sierpnia 2010)[46] i syna Noaha (ur. 5 maja 2019)[47].
Jest absolwentem szkoły zawodowej o specjalności mechanik samochodowy.
21 kwietnia 2007 w Elder Park w Glasgow uratował trójkę Polaków przed grupą pijanych chuliganów, za co otrzymał wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play organizowanego przez Polski Komitet Olimpijski[48][49].
Jest kibicem Legii Warszawa[50][51][52].
2 lipca 2017 odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie[53].
Przypisy
- ↑ Artur Boruc. afcb.co.uk. [dostęp 2018-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-29)]. (ang.).
- 1 2 Wojciech Adamczak: Boniek: Mecz z Urugwajem będzie oficjalnym pożegnaniem Boruca. Przegląd Sportowy, 2017-10-09. [dostęp 2017-10-27]. (pol.).
- ↑ celticfc.net
- ↑ Artur Boruc, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2009-12-11].
- ↑ „O mój Boże – Boruc z nami na sektorze!” legialive.pl
- ↑ Hoops fine Boruc £50k for booze-up. The Scottish Sun, 23 sierpnia 2008. [dostęp 2008-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 września 2008)].
- ↑ DISCIPLINARY COMMITTEE MEETING. The Scottish Football Association, 23 października 2008.
- ↑ Comunicato Stampa. ViolaChannel.tv, 2010-07-12. [dostęp 2010-07-12]. (wł.).
- ↑ Comunicato Stampa. ACF Fiorentina, 2010-07-14. (wł.).
- ↑ Media: Artur Boruc nie przedłuży kontraktu [online], Onet Sport, 7 czerwca 2012 [dostęp 2019-08-15] (pol.).
- ↑ Southampton bring in keeper Artur Boruc. BBC Sport. [dostęp 2012-09-22]. (ang.).
- ↑ Debiut Artura Boruca, wygrana Manchesteru United i Manchesteru City. onet.pl. [dostęp 2012-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-22)].
- ↑ Boruc prolonge [online], L'Équipe [dostęp 2026-04-28] (fr.).
- ↑ The Top 5 unusual sports titles in the new Guinness World Records 2015 book. [dostęp 2014-09-04]. (ang.).
- ↑ AFC Bournemouth have completed the loan signing of Artur Boruc from Southampton. afcb.co.uk. [dostęp 2014-09-19]. (ang.).
- ↑ Błyskawiczny debiut Artura Boruca w AFC Bournemouth. [dostęp 2014-09-20].
- ↑ Artur Boruc ustanowił osobisty rekord. sportowefakty.pl. [dostęp 2015-05-02].
- ↑ Boruc przedłużył kontrakt z Bournemouth, „Anglia.goal.pl” [dostęp 2017-01-24].
- ↑ Boruc dobija do setki. „W tak dobrej formie w Bournemouth jeszcze nie był”. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-01-24]. (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska, Artur Boruc piłkarzem sezonu według kibiców Bournemouth – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 13 maja 2017 [dostęp 2017-05-13] (pol.).
- ↑ Powrót króla Artura!. legia.com. [dostęp 2020-08-01]. (pol.).
- ↑ Zawodnik Artur Boruc [online], Legia.Net [dostęp 2023-04-17].
- ↑ Piotr Kamieniecki, Legia traci bramkarza. Artur Boruc ukarany za mecz z Wartą [online], sport.tvp.pl, 16 lutego 2022 [dostęp 2023-04-17] (pol.).
- ↑ Ekstraklasa: Artur Boruc wciąż poza kadrą Legii. "Stracił miejsce na własne życzenie" [online], Polskie Radio 24 [dostęp 2025-02-16].
- ↑ Artur Boruc odchodzi z Legii Warszawa. Dostał szokujący prezent. „Jazda z ku*****” [online], Sport Wprost, 22 maja 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski, Pożegnanie Boruca. Sprzedaż biletów na mecz Legia – Celtic [online], legia.net, 1 lipca 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski, Jakub Waliszewski, Boruc pożegnany, remis Legii z Celtikiem [online], legia.net, 20 lipca 2022 [dostęp 2022-07-20] (pol.).
- ↑ Prezydent pogratulował Borucowi. PAP, 15 czerwca 2006.
- ↑ Powołania Leo Beenhakkera na Euro 2008. Serwis Onet.pl, 28 maja 2008.
- ↑ Boniek: Tylko Boruc ma światowy poziom [online], Dziennik.pl, 16 czerwca 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-10-02].
- ↑ Kowalczyk: Boruc do jedenastki turnieju Polsat Sport, poprzez wp.pl
- ↑ Bilić chwali swoich piłkarzy i Boruca. euro.sport24.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-27)]. Sport24.pl/ASInfo
- ↑ Europejskie media: Boruc i Roger najlepsi SportoweFakty.pl
- ↑ Sport.pl ocenia Polaków. Beznadziejny Krzynówek, znów wielki Boruc Sport.pl
- ↑ Euro 2008: Boruc opuścił trening, by zobaczyć syna nowiny24.pl
- ↑ Reprezentacja: Boruc, Dudka, Majewski wykluczeni z kadry sport.pl
- ↑ Adam Nawałka ogłosił pierwsze powołania. eurosport.onet.pl, 30.10.2013. [dostęp 2013-11-06].
- ↑ Nawałka ogłosił kadrę reprezentacji Polski na Euro 2016!, „Polsat Sport” [dostęp 2017-11-10] (pol.).
- 1 2 Dariusz Dobek, Artur Boruc pobił rekord w liczbie występów w reprezentacji Polski wśród bramkarzy, „Onet Sport”, 14 listopada 2016 [dostęp 2017-03-01] (pol.).
- ↑ BORUC KOŃCZY KARIERĘ W REPREZENTACJI! „TO WŁAŚCIWY CZAS”. Przegląd Sportowy. [dostęp 2017-03-01]. (pol.).
- ↑ Mecz pożegnalny
- ↑ Wirtualna Polska Media, Artur Boruc, Człowiek Roku 2017: Dotrzymałem słowa – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 28 lutego 2018 [dostęp 2018-03-31] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski: Artur Boruc najstarszym mistrzem Polski w historii ligi. legia.net, 2021-04-29. [dostęp 2021-05-08]. (pol.).
- ↑ ARTUR BORUC Oddałbym wszystko, żeby mama zobaczyła jak gram [online], www.kobieta.pl [dostęp 2023-03-22] (pol.).
- ↑ Herbert Boruc. 90minut.pl. [dostęp 2010-07-14].
- ↑ SARA BORUC BIOGRAFIA. party.pl. [dostęp 2017-06-20]. (pol.).
- ↑ Sara Boruc chwali się brzuszkiem. Wygląda rewelacyjnie. gwiazdy.wp.pl. [dostęp 2019-04-17]. (pol.).
- ↑ Celtic Star's Thug Fury. sundaymail.co.uk. [dostęp 2017-09-18]. (ang.).
- ↑ Polski piłkarz mistrzem sefie!. rmf.fm. [dostęp 2017-09-18]. (pol.).
- ↑ Przegląd Sportowy: Boruc: W Polsce zagram tylko w Legii
- ↑ wp.pl: Artur Boruc kocha Legię!
- ↑ futbol.pl: Artur Boruc: Legia ponad wszystko
- ↑ Fakt.pl, Nowe gwiazdy polskiego sportu odsłonięte [online], 2 lipca 2017 [dostęp 2017-07-03] (pol.).
Bibliografia
- Artur Boruc w bazie 90minut.pl
- Artur Boruc w bazie Fitbastats (ang.)
- Artur Boruc w bazie Soccerbase (ang.)
- A. Boruc, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02].
- Artur Boruc, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24].
- Artur Boruc w bazie Worldfootball.net (ang.)
- Artur Boruc w bazie National Football Teams (ang.)
|
|
|