Awratyn (gmina)
| gmina wiejska | |
| 1867–1923[1] | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Okręg | |
| Siedziba | |
| Data powstania |
1867 |
| Data likwidacji |
1923 |
| Powierzchnia |
119,8 km2 (11.173 dziesięcin) |
| Populacja (1885) • liczba ludności |
|
| • gęstość |
59,0 os./km2 |
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba miejscowości |
9 |
Położenie na mapie | |
| 49°40′30″N 26°17′52″E/49,675000 26,297778 | |
Awratyn (ros. Авратинская волость, ukr. Авратинська волость) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu[2]. Siedzibą gminy był początkowo Awratyn, a następnie Szybena.
Historia
Gmina zbiorowa Awratyn powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu starokonstantynowskiego w guberni wołyńskiej[3].
W 1885 roku obejmowała 9 miejscowości, a zamieszkiwało ją 7070 ludności[4]. Większymi miejscowościami w gminie były: Szybena, Awratyn, Hałczynce, Elizawetpol, Kolesiec i Medysówka[4].
18 marca 1921, po zawarciu traktatu pokojowego między RFSRR i Ukraińską SRR z jednej a Polską z drugiej strony, wyznaczono nową granicę państwową, która podzieliła gubernię wołyńską na dwie części[5]. Gmina podległa administracji Ukraińskiej SRR, zachowując przynależność administracyjną do powiatu starokonstantynowskiego w szczątkowej guberni wołyńskiej. Równocześnie do gminy Awratyn przyłączono odciętą od gminy Białozórka w powiecie krzemienieckim wieś Szczosnówkę[6].
W 1922 roku gmina przeszła pod administrację ZSRR. W wyniku przemian administracyjnych na terenie Ukraińskiej SRR, reforma z 7 marca 1923 zastąpiła ujezdy (powiaty) i wołości (gminy) systemem okręgów i rejonów[7][8]. Obszar zniesionej gminy wszedł częściowo w skład rejonu teofipolskiego w okręgu szepetowskim i częściowo w skład rejonu wołoczyskiego w okręgu proskurowskim[9][10].
Przypisy
- ↑ Gmina poza administracją polską.
- ↑ Volosts and communes of 1890. St. Petersburg: Central Statistical Committee of the Ministry of Internal Affairs, 1892. - (Statistics of the Russian Empire).
- ↑ Волости и важнейшие селения Европейской России. – Вып. 3: Губернии Малороссийские и Юго-Западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская / Издание Центрального статистического комитета. – СПб.,1885. – 349 c
- 1 2 ВОЛОСТИ И ВАЖНЕЙШИЕ СЕЛЕНИЯ ЕВРОПЕЙСКОЙ РОССИИ [online], resource.history.org.ua [dostęp 2026-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-13].
- ↑ Adam Janusz Mielcarek, Podziały terytorialno-administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej, Warszawa 2008
- ↑ Постановление ВУЦИК от 12.10.1921 О выделении в состав Волынской губернии уездов Павловского и Коростенского и новом административном отделении Волынской губернии.
- ↑ Okręgi stały się jednostką średniego szczebla, a rajony jednostką podstawowego szczebla lokalnego.
- ↑ Uchwała Prezydium CIK USRR z 7 marca 1923.
- ↑ Постанова ВУЦВК від 7.03.1923 року «Про адміністраційно-територіяльний поділ Волині» (Збірник узаконень України за 1923 р., № 18-19, ст. 306)
- ↑ ЗУРРСУУ/1923/1/18-19/Про адміністративно-територіяльний поділ Волині — Вікіджерела [online], uk.wikisource.org [dostęp 2026-02-02] (ukr.).