Błękitnook

Błękitnook
Oxypelia cyanopis
(Pelzeln, 1870)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

gołębiowe

Rodzina

gołębiowate

Podrodzina

siniaczki

Rodzaj

Oxypelia
Salvadori, 1893[1]

Gatunek

błękitnook

Synonimy
  • Peristera cyanopis Pelzeln, 1870
  • Columbina cyanopis (Pelzeln, 1870)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     aktualny obszar występowania

     prawdopodobnie wymarły

Błękitnook[3], gołąbeczek rdzawy[4] (Oxypelia cyanopis) – gatunek małego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae), podrodziny siniaczków (Claravinae); jedyny przedstawiciel rodzaju Oxypelia. Występuje endemicznie w Brazylii. Krytycznie zagrożony wyginięciem.

Taksonomia

Opisany po raz pierwszy przez Augusta von Pelzelna w roku 1870 pod nazwą Peristera cyanopis[5]. Był umieszczany w rodzaju Columbina[4][5][6][7]. Od 2026 roku umieszczany jest w przywróconym na podstawie badań genetycznych, monotypowym rodzaju Oxypelia[3][8]. Gatunek monotypowy[5][6][7].

Etymologia

  • Oxypelia: gr. οξυς oxus „ostry, spiczasty”; πελεια peleia „gołąb”[9].
  • cyanopis: gr. κυανωπις kuanōpis „niebieskooki, ciemnooki” < κυανος kuanos „ciemnoniebieski”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”[10].

Morfologia

Długość ciała wynosi około 15,2 cm[1]–15,5 cm[5], ogona 6,6 cm i dzioba 1 cm. Skrzydło mierzy ok. 6,9 cm, skok 1,6 cm. Głowa, szyja, pokrywy skrzydłowe i pokrywy nadogonowe rudocynamonowe z połyskiem. Grzbiet i lotki II rzędu oliwkowe. Górna część piersi i boki ochrowe. Pokrywy podogonowe białe. Lotki I rzędu cynamonowe z brązowym obrzeżeniem[1]. Na skrzydle znajdują się ciemnoniebieskie plamy. Tęczówka kobaltowoniebieska[11].

Zasięg występowania

Zasięg występowania szacowany jest na 650 km². Odnotowany dwukrotnie w latach 80. XX wieku w Mato Grosso – w paśmie górskim Serra do Mar, w części o nazwie Serra das Araras oraz w okolicach miasta Cuiabá (nie były to obserwacje pewne[11]). W 1992 odnotowany w okolicach Campo Grande. Wcześniej również bardzo rzadki; między rokiem 1823 a 1825 zebrano w Mato Grosso 5 okazów gołąbeczka rdzawego, między rokiem 1940 a 1941 dwa okazy w Goiás i w roku 1904 jeden okaz w São Paulo. W 2019 odkryto nową populację w parku stanowym Botumirim w stanie Minas Gerais[12].

Status, zagrożenia

Według IUCN gatunek klasyfikowany jako krytycznie zagrożony wyginięciem (CR – Critically Endangered). Z powodu rzadkości występowania nie są dokładnie znane zagrożenia w przeszłości. Aktualnie jest to niszczenie ekoregionu Cerrado, dla którego jest to gatunek endemiczny. Niszczenie habitatu obejmuje przekształcanie go w pastwiska, wypalanie drzew oraz wycinanie ich pod plantacje eukaliptusów i uprawy soi[12]. Ostatnia pewna obserwacja miała miejsce w 1941; gatunek uznano za wymarły. Dopiero 23 maja 2016 ogłoszono ponowne odkrycie gatunku po 75 latach. Zaobserwował je w czerwcu 2015 Rafael Bessa; wykonał również pierwsze w historii zdjęcia gołębi tego gatunku. Czas między obserwacjami a ogłoszeniem ponownego odkrycia gatunku zajęły badania mające na celu naukowe potwierdzenie tych obserwacji; stwierdzono występowanie przynajmniej 12 ptaków. Badacze zastrzegli, że nie zdradzą dokładnej lokalizacji występowania tych ptaków, dopóki nie zostanie opracowany plan ochrony[11]. Liczebność populacji szacuje się na 50–249 dorosłych osobników[12].

Przypisy

  1. 1 2 3 T. Salvadori: Catalogue of the Columbae or Pigeons, in the collection of the British Museum. Cz. 21. Printed by order of the Trustees: London, 1893, s. 490–491, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.).
  2. ↑ Oxypelia cyanopis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  3. 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Columbidae Leach, 1819 - gołębiowate - Pigeons (Wersja: 2026-02-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-03-07].
  4. 1 2 P. Mielczarek & W. Cichocki, Polskie nazewnictwo ptaków świata, „Notatki Ornitologiczne”, Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999, s. 96.
  5. 1 2 3 4 Baptista, L.F., Trail, P.W., Horblit, H.M., Boesman, P. & Sharpe, C.J.: Blue-eyed Ground-dove (Columbina cyanopis). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (23 maja 2016)].
  6. 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pigeons. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2026-03-07]. (ang.).
  7. 1 2 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
  8. ↑ Pedro Henrique Vogeley, Frederico Hillesheim Horst, Arthur Ângelo Bispo, Renato Caparroz, Phylogenetic analysis of the Blue-eyed Ground Dove (Columbina cyanopis) based on mitochondrial DNA sequences: revalidating the genus Oxypelia, „Journal of Ornithology”, 167 (1), 2026, s. 223–236, DOI: 10.1007/s10336-025-02302-3 (ang.).
  9. ↑ Oxypelia, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2026-03-07] (ang.).
  10. ↑ cyanopis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2026-03-07] (ang.).
  11. 1 2 3 Shaun Hurrell: Extremely rare 'Species X' rediscovered in Brazil after 75 year disappearance. BirdLife International Americas, 23 maja 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (24 maja 2016)].
  12. 1 2 3 Species factsheet: Blue-eyed Ground Dove Columbina cyanopis [online], BirdLife International, 2019 [dostęp 2026-08-16] (ang.).

Linki zewnętrzne