Bawenit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca4Be2Al2Si9O26(OH)2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5–6[1] |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
wyraźna, doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pręcikowy, listewkowy, włókniste |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Gęstość |
2,71–2,74 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, zielona, różowa lub brązowa |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,578–1,593 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,005–0,010[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DF.25[1] |
Bawenit – minerał z grupy krzemianów. Powstaje w druzach pegmatytów granitoidowych, a także utworach hydrotermalnych i skarnach. Jest źródłem berylu. Nazwa tego minerału pochodzi od miejscowości Baveno[3].
Minerałami towarzyszącymi są: albit, fenakit, helwin, klinochlor, klinozoisyt, ortoklaz, fluoryt, prehnit, kwarc dymny, stilbit i tytanit[1].
Zawartość tlenku berylu wynosi od 5,5 do 9,3%[4].
Znajdywany był we Włoszech w regionie Piemont[2], w Czechach w miejscowości Vezna w powiecie Pelhrimov, Szwajcarii, w USA w Himalaya Mine w stanie Kalifornia, Foote Mine w Karolinie Północnej, w Rutherford Mine w stanie Wirginia, Londonderry Feldspar Quarry w zachodniej Australii, centralnym Kazachstanie, na Syberii i w górach Ural[5], a w Polsce w Strzegomiu[5] Grabinie, Żółkiewce, Czernicy i Paszowicach.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Bavenite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-27] (ang.).
- 1 2 Mineralienatlas Lexikon – Bavenit. [dostęp 2013-03-11]. (niem.).
- ↑ Bavenite Mineral Data. [dostęp 2012-03-11]. (ang.).
- ↑ Bavenit. [dostęp 2013-03-11]. (ros.).
- 1 2 Bavenite. [dostęp 2013-03-11]. (ang.).
Bibliografia
- Eligiusz Szełęg: Atlas minerałów i skał. Bielsko-Biała: Pascal, 2007, s. 164. ISBN 978-83-7513-138-3.