Franjo von Allmen

Franjo von Allmen
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 lipca 2001
Boltigen

Klub

SC Boltigen

Debiut w PŚ

4.03 2023, Aspen (46. miejsce – zjazd)

Pierwsze punkty w PŚ

15.12 2023, Val Gardena
(9. miejsce – super G)

Pierwsze podium w PŚ

28.01 2024, Ga-Pa
(3. miejsce – super G)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
złotoMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo alpejskie
(zjazd)
złotoMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo alpejskie
(supergigant)
złotoMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo alpejskie
(kombinacja druż.)
Mistrzostwa świata
złotoSaalbach 2025zjazd
złotoSaalbach 2025kombinacja druż.
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Panorama 2022 zjazd
srebro Panorama 2022 supergigant
srebro Panorama 2022 kombinacja
Puchar Świata (zjazd)
2. miejsce
2024/2025
2. miejsce
2025/2026
Strona internetowa

Franjo von Allmen (ur. 24 lipca 2001 w Boltigen[1]) – szwajcarski narciarz alpejski, trzykrotny mistrz olimpijski i dwukrotny mistrz świata.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 25 października 2017 roku podczas zawodów FIS Entry League w Saas-Fee. Zajął wtedy 68. miejsce w zjeździe. W 2022 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Panoramie, gdzie zdobył srebrne medale w supergigancie, zjeździe oraz kombinacji[2].

W Pucharze Świata zadebiutował 4 marca 2023 roku w Aspen, gdzie zajął 46. miejsce w zjeździe. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 15 grudnia 2023 roku w Val Gardena, zajmując dziewiąte miejsce w supergigancie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 28 stycznia 2024 roku w Garmisch-Partenkirchen, kończąc supergiganta na trzeciej pozycji[3]. W zawodach tych wyprzedzili go tylko rodak, Marco Odermatt i Austriak Raphael Haaser[4]. W sezonach 2024/2025 i 2025/2026 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu[5].

Na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku wywalczył złoty medal w zjeździe. Na podium wyprzedził Austriaka Vincenta Kriechmayra i kolejnego Szwajcara, Alexisa Monneya[6]. Parę dni później wspólnie z Loïkiem Meillardem zdobył złoty medal w kombinacji drużynowej[7].

Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 roku wywalczył złoty medal w zjeździe. Szwajcar został jednocześnie pierwszym złotym medalistą tych igrzysk[8]. Dwa dni później zdobył złoto w kombinacji drużynowej, w której startował razem z Tanguyem Nefem[9]. Następnie zwyciężył też w supergigancie, wyprzedzając Ryana Cochrana-Siegle z USA i Marco Odermatta[10].

Osiągnięcia

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 7 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:51,61 – –
1. 9 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Kombinacja drużynowa 2:44,04 – –
1. 11 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,32 – –
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 7 lutego 2025 Austria Saalbach Supergigant 1:24,57 +2,05 Szwajcaria Marco Odermatt
1. 9 lutego 2025 Austria Saalbach Zjazd 1:40,68 – –
1. 12 lutego 2025 Austria Saalbach Kombinacja drużynowa 2:42,38 – –
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
2. 4 marca 2022 Kanada Panorama Zjazd 1:25,56 +0,24 Włochy Giovanni Franzoni
2. 4 marca 2022 Kanada Panorama Supergigant 1:06,57 +0,13 Stany Zjednoczone Isaiah Nelson
2. 6 marca 2022 Kanada Panorama Kombinacja 2:02,88 +0,06 Stany Zjednoczone Isaiah Nelson
19. 8 marca 2022 Kanada Panorama Gigant 2:39,24 +2,56 Norwegia Alexander Steen Olsen
26. 9 marca 2022 Kanada Panorama Slalom 1:33,11 +4,88 Norwegia Alexander Steen Olsen

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach

  1. Niemcy Garmisch-Partenkirchen – 28 stycznia 2024 (supergigant) – 3. miejsce
  2. Włochy Val Gardena – 21 grudnia 2024 (zjazd) – 2. miejsce
  3. Włochy Bormio – 28 grudnia 2024 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Szwajcaria Wengen – 17 stycznia 2025 (supergigant) – 1. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen – 18 stycznia 2025 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Szwajcaria Crans-Montana – 22 lutego 2025 (zjazd) – 1. miejsce
  7. Norwegia Kvitfjell – 8 marca 2025 (zjazd) – 1. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Sun Valley – 23 marca 2025 (supergigant) – 3. miejsce
  9. Włochy Val Gardena – 18 grudnia 2025 (zjazd) – 2. miejsce
  10. Włochy Val Gardena – 20 grudnia 2025 (zjazd) – 1. miejsce
  11. Włochy Livigno – 27 grudnia 2025 (supergigant) – 3. miejsce
  12. Szwajcaria Wengen – 16 stycznia 2026 (supergigant) – 3. miejsce
  13. Austria Kitzbühel – 23 stycznia 2026 (supergigant) – 2. miejsce
  14. Szwajcaria Crans-Montana – 1 lutego 2026 (zjazd) – 1. miejsce
  15. Norwegia Lillehammer – 21 marca 2026 (zjazd) – 2. miejsce

Przypisy

  1. ↑ Franjo Von Allmen Results. Switzerland Alpine Ski Team [online], ski-db.com [dostęp 2026-01-16] (ang.).
  2. ↑ VON ALLMEN Franjo, Results FIS Junior World Ski Championships [online], fis-ski.com [dostęp 2024-02-03] (ang.).
  3. ↑ VON ALLMEN Franjo, Results World Cup [online], fis-ski.com [dostęp 2024-02-03] (ang.).
  4. ↑ Audi FIS Ski World Cup Garmisch-Partenkirchen (GER) Men's Super G January 28, 2024 [online], fis-ski.com [dostęp 2024-02-03] (ang.).
  5. ↑ Franjo VON ALLMEN World Cup Standings [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-25] (ang.).
  6. ↑ Saalbach (AUT) World Championships Men's Downhill February 09, 2025 [online], fis-ski.com [dostęp 2025-02-09] (ang.).
  7. ↑ Saalbach (AUT) World Championships Men's Team Combined February 12, 2025, „fis-ski.com” [dostęp 2025-02-14] (ang.).
  8. ↑ Alexander Kohne: Switzerland’s Franjo von Allmen claims first gold medal of the Games in Alpine skiing men’s downhill. olympics.com, 2026-02-07. [dostęp 2026-02-07]. (ang.).
  9. ↑ Bormio (ITA) Olympic Winter Games Men's Team Combined February 09, 2026, „fis-ski.com” [dostęp 2025-03-01] (ang.).
  10. ↑ Bormio (ITA) Olympic Winter Games Men's Super G February 11, 2026, „fis-ski.com” [dostęp 2025-03-01] (ang.).

Bibliografia