Bowlus XCG-7

Bowlus XCG-7 – prototypowy szybowiec transportowy z czasów II wojny światowej, zaprojektowany w wytwórni Bowlus Sailplanes. Konstrukcja nie weszła do produkcji seryjnej.

Mająca swoją siedzibę w San Francisco w Kalifornii firma Bowlus Sailplanes Inc.,za sprawą swojego założyciela Williama Hawleya Bowlusa, cieszyła się opinią wytwórni bardzo dobrych szybowców. Pomimo tego, pod koniec lat 30. ubiegłego wieku, wytwórnia zmagała się z problemami finansowymi, nie znajdując wystarczającego rynku zbytu na szybowce własnej konstrukcji. Firma przetrwała dzięki finansowemu wsparciu Donalda Douglasa, założyciela wytwórni Douglas Aircraft Company. W 1941 roku, Bowlus Sailplanes otrzymała od Materiel Division, działu amerykańskiej armii odpowiedzialnego między innymi za zaopatrzenie w sprzęt, zamówienie na zaprojektowanie i zbudowanie szybowców transportowych i szkolnych. Zamówienie w ramach Contract AC-20234, obejmowało zaprojektowanie i zbudowanie dwóch modeli szybowców transportowych. Pierwszy z nich, oznaczony jako XCG-7, przeznaczony był do transportu dziewięciu żołnierzy. Drugi, piętnastoosobowy, oznaczono jako XCG-8. Szybowiec szkolno-treningowy otrzymał oznaczenie XTG-12^[1].

Bowlus Sailplanes była niewielką wytwórnią, tak jak zbudowanie szkolnego XTG-12 i przeprowadzenie odpowiednich badań w locie było w zasięgu jej możliwości, tak już większych XCG-7 i XCG-8 przekraczało zdolności produkcyjne firmy. W tej sytuacji William Bowlus zwrócił się z prośbą o pomoc do Donalda Douglasa aby ten użyczył swoich zakładów i środków w celu wybudowania i przeprowadzenia prób statycznych i prób w locie modeli XCG-7 i XCG-8. Douglas wyraził zgodę, realizacja zadania została zlecona należącemu do Douglasa ośrodkowi El Segundo Division. Wybudowano dwa prototypy XCG-7. Pierwszy z nich, z numerem seryjnym s/ns 1359 i numerem przyznanym mu przez United States Army Air Forces (USAAF) 41-29621, przeznaczony był do testów w locie. Drugi, o numerze seryjnym s/n 1360 przeznaczony był jedynie do testów statycznych i nie otrzymał numeru seryjnego USAAF. Pierwszy z ukończonych prototypów, XCG-7 przeznaczony do testów statycznych, został dostarczony na lotnisko Wilbur Wright Field 10 lutego 1942 roku i tuż po rozpoczęciu prób, w ich trakcie został uszkodzony. Szybowiec naprawiono ale ponownie, w lipcu 1942 roku, w trakcie prób holowania z ładunkiem doszło ponownie do uszkodzenia konstrukcji. Dalsza realizacja programu prób została zawieszona i zakończona a do produkcji seryjnej został skierowany równolegle rozwijany konkurencyjny szybowiec Waco CG-3^[1].