North American XB-28 Dragon
![]() | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Załoga |
5 |
| Historia | |
| Liczba egz. |
2 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | |
| Moc |
2 × 1500 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
22,12 m |
| Długość |
17,20 m |
| Wysokość |
6,10 m |
| Masa | |
| Własna |
11.600 kg |
| Użyteczna |
16.210 kg |
| Startowa |
16.874 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
599 km/h |
| Prędkość przelotowa |
410 km/h |
| Pułap |
10.213 m |
| Zasięg |
3280 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 6 × 12,7 mm, 1800 kg bomb | |
| Rzuty | |
![]() | |
North American XB-28 Dragon – amerykański bombowiec średni przystosowany do lotów na dużych wysokościach (high attitude medium bomber) z okresu II wojny światowej, który powstał w zakładach North American Aviation na zamówienie United States Army Air Corps. Pomimo dobrych osiągów samolot nie wszedł do produkcji seryjnej, zbudowano tylko dwa prototypy.
Tło historyczne
Samolot powstał w związku z zapotrzebowaniem United States Army Air Corps (w 1941 przemianowanym na United States Army Air Forces) na średni bombowiec wysokiego pułapu i początkowo miał on bazować na wcześniejszym i bardzo udanym B-25 Mitchell[1][2]. 13 lutego 1940 USAAC złożył zamówienie na dwa samoloty tego typu[1].
Opis konstrukcji
XB-28 Dragon był dwusilnikowym średniopłatem o konstrukcji metalowej z podwoziem trójpodporowym. Pomimo że początkowo powstawał jako następca B-25, to ostatecznie został zaprojektowany jako zupełnie nowa konstrukcja z klasycznym, a nie podwójnym ogonem i kadłubem ciśnieniowym[3]. Napęd samolotu stanowiły dwa silniki Pratt & Whitney R-2800-11 o mocy 2000 KM na poziomie morza i 1840 KM na wysokości 7600 m[3]. Uzbrojenie obronne stanowiły trzy wieżyczki (grzbietowa, dolna i ogonowa) uzbrojone w podwójne karabiny maszynowe 12,7 mm zdalnie sterowane przez strzelców siedzących za kabiną pilotów[1][3]. Ładunek bombowy wynosił do 4000 funtów bomb (1800 kg). Załoga wynosiła pięć osób[1].
Historia

Pierwszy prototyp odbył pierwszy lot w 26 kwietnia 1942 (tydzień po rajdzie Doollitle'a na Tokio, w którym użyto samolotów B-25)[3][2]. Jeszcze w trakcie testów prototypu XB-28 dowództwo USAAC doszło do wniosku, że nie potrzebuje już ono średnich bombowców wysokiego pułapu i cały program został anulowany[1][2]. Drugi z zamówionych samolotów jeszcze w czasie produkcji został przebudowany na nieuzbrojony samolot rozpoznawczy, w USAAF otrzymał oznaczenie XB-28B[1][3].
Przypisy
Bibliografia
- Bill Yenne: The Story of the Boeing Company. Zenith Press, 2010. ISBN 978-0760340028.




