Bronkowice
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
27-225[3] |
| Tablice rejestracyjne |
TST |
| SIMC |
0259904[4] |
Położenie na mapie gminy Pawłów  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego  | |
Położenie na mapie powiatu starachowickiego  | |
 50°59′14″N 20°59′22″E/50,987222 20,989444[5] | |
Bronkowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów[6][4]. Ma status sołectwa[7].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez wieś przechodzi 
zielony szlak turystyczny ze Starachowic do Łącznej.
Części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0259910 | Górki | część wsi |
| 0259927 | Górna Wieś | część wsi |
| 0259933 | Jaźwiny | część wsi |
| 0259956 | Matyjasowiny | część wsi |
| 0259962 | Piskowce | część wsi |
| 0259979 | Podlesie | część wsi |
| 0259985 | Zawąwóz | część wsi |
Historia
Bronkowice wieś z XIV wieku u Długosza Bronykowicze w parafii Tarczek prepozytury kieleckiej[8].
W roku 1337 Jan Grot biskup krakowski daje Witalisowi z Tarczka las zwany „Bronykowicze” dla osadzenia na 20 łanach wsi na prawie sredzkiem.
W roku 1343 tenże Witalis z Tarczka sprzedaje to sołtystwo Wilczkowi z Opatowa (Kod. kat. krak. II, 10, 12).
W XV wieku wieś jest własnością biskupów krakowskich, ma 8 łanów kmiecych dających dziesięcinę (do 10 grzyw.) biskupom.
Karczma z rolą i sołtystwo na 2 łany dają dziesięcinę plebanowi w Tarczku[9].
W wieku XIX
Bronkowice, wieś w powiecie kieleckim, parafii Tarczek.
W sierpniu 1944 roku znajdowało się tu dowództwo i baza oddziałów AL Obwodu Kieleckiego[10].
Przypisy
- ↑ Wieś Bronkowice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-03-19], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-03-19].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 89 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 10351.
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
- ↑ BIP gminy, sołectwa
- ↑ Bronkowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 236.
- ↑ Długosz, Liber Beneficiorum. tom II, str.461
- ↑ Krzysztof Lesiakowski „Mieczysław Moczar“ Oficyna Wydawnicza Rytm 1998, ISBN 83-86678-83-6, str. 80
Linki zewnętrzne
- Bronkowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 381.
- Bronkowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 236.
