Bryła obrotowa
Bryła obrotowa – bryła geometryczna ograniczona powierzchnią obrotową, czyli powstałą z obrotu figury płaskiej dookoła prostej[1], zwanej osią obrotu.
Do brył obrotowych zaliczane są m.in.:
- walec kołowy prosty,
- stożek,
- kula,
- torus,
- beczka,
- elipsoida obrotowa,
- paraboloida obrotowa,
- hiperboloida obrotowa.
Objętość i pole powierzchni bryły obrotowej
Wykres funkcji zmiennej x

Objętość bryły obrotowej powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OX[2].
Pole powierzchni powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OX[2].
Objętość bryły obrotowej powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OY[2].
Pole powierzchni powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OY[2].
Krzywa w postaci parametrycznej
Objętość bryły powstałej przez obrót krzywej wokół osi OX[2].
Pole powierzchni powstałej przez obrót krzywej wokół osi OX[2].
Objętość bryły powstałej przez obrót krzywej wokół osi OY[2].
Pole powierzchni powstałej przez obrót krzywej wokół osi OY[2].
W wielu przypadkach obliczanie objętości bryły obrotowej lub pola jej powierzchni ułatwiają twierdzenia Pappusa.
Przypisy
- ↑ bryła obrotowa, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-05-20].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Beata Wysocka: Wykorzystanie całek oznaczonych w geometrii (wzory). www.mif.pg.gda.pl, 2013-03-17. [dostęp 2019-04-08].
Linki zewnętrzne
- Michał Miśkiewicz, Do powierzchni obrotowych i jeszcze dalej, „Delta”, luty 2025, ISSN 0137-3005 [dostęp 2025-06-04].
Analiza – objętość brył obrotowych, Khan Academy, kanał „KhanAcademyPoPolsku” na YouTube [dostęp 2025-10-27].


