Chiavennit
 okaz z Norwegii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CaMnBe2Si5O13(OH)2·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
płytkowy[2] |
| Łupliwość |
doskonała, dobra[1] |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[2] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,596–1,618 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,022[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do bladożółtego; Z = żółto-pomarańczowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GF.25[1] |
Chiavennit – bardzo rzadki minerał z klasy krzemianów, należący do zeolitów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub rombowym[2][1]. Wykształca kryształy o pokroju sześciokątnym płytkowym i blaszkowym[2][1]. Występuje w skupieniach groniastych, sferulitycznych, ziemistych oraz w postaci nalotów i naskorupień[2][1]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[2][1]. Posiada białą lub ochrowożółtą rysę oraz szklisty bądź perłowy połysk[2][1].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitoidowych i sjenitowych oraz jako naloty na berylu[2][1]. Towarzyszą mu zwykle beryl, analcym, natrolit, egiryn, pezzotait, kalcyt, chalcedon, mikroklin, albit, bawenit i kasyteryt[2][1].
Miejsce występowania
Spotykany we Włoszech (Lombardia), Meksyku, na Madagaskarze, Norwegii (Telemark, Vestfold), Hiszpanii i Szwecji[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Chiavennite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-12] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 48, ISBN 978-83-7073-816-7.