Chlorek suksametoniowy

Chlorek suksametoniowy

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) chlorek 2,2'-[butanodioilobis(oksy)]bis(N,N,N-trimetyloetanoamoniowy Inne nazwy i oznaczenia farm. Suxamethonii chloridum, Suxamethonium chloratum, Succinylcholinium chloratum inne chlorek sukcynylocholiny
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały, krystaliczny, higroskopijny proszek[1]
Wzór Hilla	C14H30Cl2N2O4
Masa molowa	361,31 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	71-27-2 6101-15-1 (dihydrat)
PubChem	22475
DrugBank	DB00202
SMILES C[N+](C)(C)CCOC(=O)CCC(=O)OCC[N+](C)(C)C.[Cl-].[Cl-]
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie 500 g/l[2] w innych rozpuszczalnikach etanol: trudno[1] Temperatura topnienia 190–191 °C[2]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] dihydrat Substancja w tej postaci nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. Numer RTECS GA2360000 Dawka śmiertelna LD50 0,24 mg/kg (królik, dożylnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC	M03 AB01
Farmakokinetyka Działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe Metabolizm osoczowy
Uwagi terapeutyczne Drogi podawania dożylnie

Chlorek suksametoniowy, chlorek sukcynylocholiny, suksametonium (łac. Suxamethonii chloridum) – organiczny związek chemiczny, środek zwiotczający mięśnie prążkowane z grupy depolaryzujących środków zwiotczających, działający przez depolaryzację, stosowany przede wszystkim w celu umożliwienia intubacji tchawicy. Lek budową i działaniem przypomina acetylocholinę, ale działa dłużej. Powoduje zwiotczenie, poprzedzone charakterystycznymi drżeniami włókienkowymi zwanymi również fascykulacjami, głównie mięśni twarzy, szyi i kończyn. W czasie skurczu uwalniane są jony potasu, co powoduje zwiększenia ich stężenia w surowicy. Drżenia te mogą być przyczyną bólów mięśniowych odczuwanych u chorych w okresie pooperacyjnym. Blok depolaryzacyjny trwa od 3 do 5 minut. Lek jest rozkładany przez cholinesterazę osoczową. Lek nie nadaje się do stosowania w długotrwałych operacjach, ze względu na możliwość wystąpienia tzw. bloku podwójnego przy powtarzaniu dawek.

Chlorku suksametoniowego nie powinno się stosować u dzieci (z wyjątkiem sytuacji szczególnych, na przykład u chorych z „pełnym żołądkiem”, gdy istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia trudnej intubacji).

Dożylna dawka chlorku suksametoniowego wynosi 0,5–1,0 mg/kg mc. Można również stosować domięśniowo w dawkach 2–3 mg/kg mc.

U osób genetycznie predysponowanych może wywołać hipertermię złośliwą. Lek prowadzi do przesunięcia potasu do surowicy i nie powinien być stosowany w stanach chorobowych przebiegających z hiperkaliemią. Przy stosowaniu powtarzanych dawek lek może wywołać bradykardię, której zapobiega podanie atropiny. Nie należy stosować leku u chorych z jaskrą i przy urazach gałki ocznej, ponieważ powoduje wzrost ciśnienia śródgałkowego. Analogicznie należy zachować ostrożność u pacjentów z wewnątrzczaszkowymi chorobami i urazami przebiegającymi z obrzękiem mózgu, ze względu na zwiększanie się ciśnienia wewnątrzczaszkowego przy stosowaniu suksametonium. Niedobory cholinoesterazy, na przykład w przebiegu niektórych chorób, lub podanie inhibitorów cholinoesterazy powoduje przedłużone działanie chlorku suksametoniowego. U osób z niektórymi chorobami mięśni może dojść do gwałtownego rozpadu komórek mięśniowych i zgonu w następstwie hiperkaliemii.

Leki typu prostygmina, prokaina, prokainamid, chinidyna, aminoglikozydy wzmagają działanie chlorku suksametoniowego.

• Chlorsuccillin

• Depolaryzujące środki zwiotczające
• Niedepolaryzujące środki zwiotczające
• Sugammadeks