Chloroksifit
 Okaz w towarzystwie diaboleitu i mendipitu z Anglii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb3CuO2Cl2(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Łupliwość |
doskonała, wyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
blaszkowy, wydłużony, spłaszczony[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,76–6,93 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona[1] |
| Połysk |
diamentowy, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
2,16–2,25 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,090[1] dyspersja (optyka): bardzo silna[1] pleochroizm: widoczny; Y = brązowy; Z = b = zielony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DB.30[1] |
Chloroksifit – bardzo rzadki minerał z rodziny halogenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju blaszkowym, spłaszczonym oraz wydłużonym[1][2]. Jest minerałem bardzo kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada diamentowy bądź żywiczny połysk[1][2]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w złożach rud ołowiu i miedzi w towarzystwie manganu i żelaza w dolomitach i wapieniach[2]. Towarzyszą mu głównie diaboleit, mendipit, paralaurionit, credneryt, mereheadyt, wulfenit, kalcyt, parkinsonit, cerusyt, hydrocerusyt oraz fiedleryt[1][2]. Spotykany jedynie w Chinach (Sinciang), Niemczech (Saksonia-Anhalt), Grecji (Attyka) i Anglii[1].