Fiedleryt
 okaz z Attyki w Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb3FCl4(OH)·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy[2] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[2] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[2] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,980–2,100 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,120[1] dyspersja (optyka): silna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.10[1] |
Fiedleryt – bardzo rzadki minerał z rodziny halogenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada diamentowy połysk oraz białą rysę[1][2].
Występowanie
Występuje w starych szlakach po wytopie ołowiu[2]. Towarzyszą mu najczęściej paralaurionit, laurionit, fosgenit, cerusyt, anglezyt, diaboleit, goethyt, galena, cumengeit, pseudoboleit oraz srebro rodzime[1][2].
Miejsce występowania
Spotykany w Austrii (Karyntia), Niemczech, we Włoszech, RPA, Hiszpanii, Anglii oraz w Grecji (Attyka)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Fiedlerite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 224, ISBN 978-83-7073-816-7.