Citroën GS

Citroën GS/GSA

Citroën GS Pallas
Producent	Citroën
Projektant	Robert Opron
Zaprezentowany	1970
Okres produkcji	1970–1986
Miejsce produkcji	Rennes (Bretania) Arica Dżakarta Mangualde Vigo Port Elizabeth Bangkok Koper (Słowenia) Mutare
Poprzednik	Citroën Ami
Następca	Citroën BX Citroën ZX
Dane techniczne
Segment	C
Typy nadwozia	4-drzwiowy fastback 5-drzwiowy hatchback 3- i 5-drzwiowe kombi
Silniki	B4 1015 cm³ B4 1129 cm³ B4 1299 cm³, 48 kW (65 KM) R4 1222 cm³ W 995 cm³, 78,7 kW (107 KM)
Skrzynia biegów	4-biegowa manualna 5-biegowa manualna 3-biegowa półautomatyczna: „C matic”
Napęd	przedni
Długość	4120 mm 4180 mm (GSA)
Szerokość	1610 mm 1630 mm (GSA)
Wysokość	1350 mm
Rozstaw osi	2550 mm
Masa własna	920 kg (GSA)
Zbiornik paliwa	43 l 56 l (Birotor)
Liczba miejsc	5
Bagażnik	465 l (GS) 435/766 l (GSA)
Ładowność	400 kg
Dane dodatkowe
Konkurencja	Peugeot 204 Renault 16

Citroën GS/GSA – samochód osobowy produkowany w latach 1970–1986 przez francuską firmę Citroën, najmniejszy model tej firmy z zawieszeniem hydropneumatycznym.

Model GS jest bezpośrednim protoplastą BX-a i późniejszej Xantii. Przedstawiony został w sierpniu 1970 roku i został uznany za „Samochód Roku 1971”^[1]. Powstał jako połączenie koncepcji modeli 2CV i DS. Z DS wzięto wypróbowane hydropneumatyczne zawieszenie. W modelu GS zawieszenie składało się z:

• przód – dwa wahacze poprzeczne, górny łożyskowany na łożyskach stożkowych, dolny na wkładkach typu fluid-bloc, połączone z piastą koła dwoma przegubami kulistymi,
• tył – dwa wahacze wzdłużne wleczone, łożyskowane na łożyskach igiełkowych, siłownik zawieszenia w pozycji poziomej.

Kąt pochylenia przedniego koła (nieregulowany) 0°±1°, kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy (nieregulowany) 1°15' +1°25' -1°15', zbieżność kół (zbieżne do przodu) 0...2 mm.

Silnik tego modelu to typowy, chłodzony powietrzem, boxer o 4 cylindrach położonych poziomo, dwa wałki rozrządu – po jednym dla każdej pary cylindrów – napędzane oddzielnymi paskami zębatymi. Kadłub, głowicę i cylindry wykonano ze stopów lekkich. Stosowano skrzynie cztero- i pięciobiegowe, oraz trzybiegową automatyczną. Pierwszy silnik miał pojemność 1015 cm³. Od sierpnia 1972 roku stosowano również silnik o pojemności 1222 cm³, noszący oznaczenie GS 1220. W 1977 roku zamiast silnika o pojemności 1015 cm³ zastosowano boxer o wydłużonym skoku tłoków i pojemności 1129 cm³. Jesienią 1979 w modelu GSA.X3 zastosowano silnik typu boxer o pojemności 1299 cm³ i mocy maksymalnej 48 kW (65 KM).

Od września 1973 do 1975 roku produkowano model GS Birotor wyposażony w silnik Wankla o pojemności 995 cm³ i mocy maksymalnej 78,7 kW (107 KM), chłodzony cieczą. Połączony ze skrzynią C-Matic został zainstalowany poprzecznie, co wiązało się ze zmianami konstrukcyjnymi; m.in. innym rozstawem kół, hamulcami przeniesionymi do piast (standardowo przednie montowano przy przekładni głównej), poszerzonymi błotnikami. Silnik szybko ulegał zużyciu, charakteryzował się też wysokim zużyciem paliwa. GS Birotor był sprzedawany tylko we Francji, wyprodukowano 847 sztuk^[2].

W GS połączono hydraulikę zawieszenia z hamulcami – wspólny był regulator, pompa wysokiego ciśnienia i akumulator ciśnienia. Rozwiązanie to było później stosowane m.in. w BX-ie. Był to najmniejszy samochód na świecie, który posiadał ten rodzaj zawieszenia. W jego skład wchodził:

• zbiornik płynu hydraulicznego,
• jednotłokowa pompa wysokiego ciśnienia,
• regulator ciśnienia,
• akumulator ciśnienia,
• zawór bezpieczeństwa z czujnikiem ciśnienia,
• cztery elementy hydropneumatyczne,
• korektory prześwitu w obu osiach,
• dystrybutor hamulcowy.

Deska rozdzielcza GS-a tradycyjnie dla tej marki miała jednoramienną kierownicę. Prędkościomierz oprócz szybkości jazdy pokazywał przewidywaną drogę hamowania. To rozwiązanie zostało zarzucone.

Model GSA wprowadzony był do produkcji w 1979 i miał on:

• inne zderzaki (z wkładką elastyczną),
• inne klosze lamp tylnych,
• zmienione klamki drzwi i wystrój zewnętrzny oraz wewnętrzny nadwozia,
• zamiast klapy bagażnika wprowadzono klapę otwieraną razem z szybą do góry (5. drzwi),
• poprawioną aerodynamikę, Cx=0,34 (wersja GSA.X3 ma Cx=0,318).

Aby obniżyć opór powietrza w wersji GSA.X3 m.in. osłonięto tarcze kół, wyprofilowane zderzaki i spoiler na tylnej ścianie nadwozia.

W ciągu pierwszych 10 lat produkcji powstało 2 miliony samochodów serii Citroën GS/GSA.

• 
  Citroën GS Pallas - tył nadwozia
• 
  Citroën GS Break - tył nadwozia
• 
  Citroën GSA Break w Cambridge
• 
  Citroën GSA X1 z 1984 roku - tył nadwozia

• ZdzisławZ. Podbielski ZdzisławZ., Pojazdy francuskie, Warszawa: WKiŁ, 1986 (Poznajemy Samochody Osobowe Świata), s. 69–73, ISBN 83-206-0568-7 .