Clarkeit
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Na,Ca,Pb)(UO2)O(OH)·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–4,5[1] |
| Przełam |
muszlowy, półmuszlowy[1], drzazgowaty |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
masywny[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1], nieprzezroczysty, przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1], heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,29–6,39 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brązowa, brązowoczerwona, pomarańczowa[1] |
| Rysa |
żółtobrązowa[1] |
| Połysk |
żywiczny, woskowy, tłusty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,997–2,108 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,111[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GC.05[1] |
Clarkeit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[2][1]. Wykształca kryształy o pokroju masywnym[2][1]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[2][1]. Posiada żółtobrązową rysę oraz żywiczny, woskowy bądź tłusty połysk[2][1]. Jest radioaktywny[1].
Występowanie
Występuje w pegmatytach bogatych w uran[1]. Towarzyszą mu głównie gummit, uranofan, uraninit, fourmarierit, kasolit, muskowit, cyrtolit, rutherfordyn, autunit, kwarc, curit, becquerelit, wölsendorfit oraz albit[2][1]. Spotykany w Argentynie, Brazylii, Kanadzie, Czechach, na Węgrzech, Indiach, Norwegii, Rumunii, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (New Hampshire, Karolina Północna)[1].