Fourmarierit

Fourmarierit

okaz z Konga
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb(UO2)4O3(OH)4·4H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	3–4[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	tabliczkowy, igiełkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Gęstość	6,05 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	czerwona, pomarańczowa, brązowa[1]
Połysk	diamentowy, półdiamentowy[1]
Współczynnik załamania	1,85–1,97 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,040–0,105[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = jasnożółty; Z = żółty[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GB.25[1]

Fourmarierit – rzadki minerał z gromady tlenków^[1].

Nazwa została nadana na cześć belgijskiego geologa Paula Fourmariera, profesora Uniwersytetu w Liège^[2][1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i rzadko igiełkowe^[2][1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i radioaktywnym^[1]. Posiada diamentowy bądź półdiamentowy połysk^[1].

Występuje w strefie utleniania uranu^[2][3][1]. Spotykany także w pegmatytach^[2]. Towarzyszą mu głównie uranofan, curit, uraninit, studtit, rutherfordyn, kasolit, soddyit, muskowit, torbernit, goethyt oraz clarkeit^[2][3][1].

Występuje w Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Quebec), Chinach, Czechach, DRK, we Francji, Gabonie, Tanzanii, Niemczech (Bawaria, Saksonia), na Węgrzech, Indiach, we Włoszech (Lombardia), Norwegii, Rosji, na Słowacji, Ukrainie, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Dakota Południowa, New Hampshire, Karolina Północna, Utah)^[2][3][1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Kletnie i okolicach Kłodzka^[1].