Becquerelit

Becquerelit

okaz z DRK
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca(UO2)6O4(OH)6·8H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5[1]
Przełam	nierówny/nieregularny
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	tabliczkowy, pryzmatyczny, listewkowy, igiełkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	5,09–5,2 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	bursztynowa, żółta w odcieniach, pomarańczowa w odcieniach, brązowawa[1]
Rysa	żółta[1]
Połysk	diamentowy, tłusty[1]
Współczynnik załamania	1,725–1,83 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,095–0,100[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do jasnożółtego; Y = Z = żółty do ciemnożółtego[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GB.10[1]

Becquerelit – bardzo rzadki minerał z klasy tlenków^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, listewkowym, igiełkowym i pryzmatycznym^[2][3][1]. Występuje w skupieniach drobnoziarnistych^[1]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym do przeświecającego^[2][1]. Posiada żółtą rysę i diamentowy lub tłusty połysk^[3][1]. Jest minerałem radioaktywnym^[3][1].

Występuje w strefach utleniania złóż uranu^[3][1]. Spotykany również w pegmatytach^[3][1]. Towarzyszą mu głównie curit, dewindtit, fourmarierit, kasolit, masuyit, rutherfordyn, szoepit, soddyit, uraninit, studtit, billietit, uranofan, wölsendorfit, uranopilit, johannit i zippeit^[3][1].

Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii, Kanadzie (Saskatchewan), Chinach, Czechach, Egipcie, DRK (Haut-Katanga, Lualaba), we Francji, Niemczech (Saksonia), we Włoszech (Lombardia), Meksyku (Chihuahua), na Madagaskarze, Namibii, Nowej Zelandii, Peru, Rumunii, Rosji, na Słowacji, RPA, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Utah)^[3][1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Lubina, Radoniowa i Polkowic^[1].