David Gray (snookerzysta)

David Gray
Obywatelstwo

Wielka Brytania

Reprezentuje kraj

Anglia

Data i miejsce urodzenia

9 lutego 1979
Londyn

Gra zawodowa

1996–2010

Najwyższy ranking

12 (2003/2004)

Najwyższy break

147 (2 razy)

Breaki 100+ pkt.

82

Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe

1

David Gray (ur. 9 lutego 1979 w Londynie) – angielski snookerzysta.

Kariera zawodowa

W 1995 zdobył tytuł mistrza Anglii amatorów i rok później przeszedł na status zawodowy. W 1998 wygrał turniej Benson&Hedges Championships (nie zaliczany do turniejów rankingowych). W 2000 wyeliminował na mistrzostwach świata jednego z faworytów Ronniego O’Sullivana.

W 2003 wygrał po raz pierwszy turniej rankingowy - Regal Scottish Open w Edynburgu. W drodze do końcowego sukcesu pokonał m.in. Joe Perry'ego, Stephena Hendry'ego, Joego Swaila i Johna Higginsa, a w finale Marka Selby'ego. W sezonie 2003/2004 znalazł się po raz pierwszy w czołowej "16" rankingu światowego - na pozycji nr 12. W 2004 osiągnął - także po raz pierwszy - ćwierćfinał na mistrzostwach świata (przegrał z późniejszym finalistą Graeme'em Dottem).

W listopadzie 2004 dotarł do finału rankingowego UK Championship, przegrywając jednak zdecydowanie decydujący mecz ze Szkotem Stephenem Maguire'em 1:10. W tym samym turnieju po raz pierwszy osiągnął maksymalny break snookerowy - 147 (jako 50. zawodnik w historii). Jest regularnym sparingpartnerem słynnego Jimmy'ego White'a.

Po sezonie 2004/2005 na dłuższy czas wycofał się z rozgrywek snookerowych. Powrócił jednak w kwalifikacjach do Mistrzostw świata 2011. Wygrał 2 mecze pre-eliminacyjne (odpowiednio z Davidem Singhem i Alim Bassirim). Przegrał jednak w 1. rundzie kwalifikacji z Liu Chuangiem 10-3.

Dnia 27 listopada 2011 podczas kwalifikacji do Player Tour Championship 10 w meczu z Ronniem Williamsem wbił swojego drugiego w karierze breaka maksymalnego (jako 80. zawodnik w historii).

Występy w turniejach w karierze

Turniej 1996
/97		 1997
/98		 1998
/99		 1999
/00		 2000
/01		 2001
/02		 2002
/03		 2003
/04		 2004
/05		 2005
/06		 2006
/07		 2007
/08		 2008
/09		 2009
/10
Ranking[1][i] [ii] 152 61 60 52 30 19 12 14 23 23 35 49 65
Turnieje rankingowe
Shanghai Masters nie rozegrano LQ LQ LQ
Grand Prix LQ 1R 1R LQ LQ 2R QF 2R 2R QF 2R LQ LQ LQ
UK Championship 2R 1R 1R 1R 2R 1R 2R 2R F 1R 2R LQ LQ LQ
Welsh Open LQ LQ LQ 1R 1R LQ 1R 2R 3R 1R 1R LQ LQ LQ
China Open NH NR LQ LQ 1R LQ nie rozegrano 1R 1R LQ LQ WR LQ
World Championship LQ 1R LQ 2R LQ 1R LQ QF 1R 2R LQ LQ LQ LQ
Turnieje nierankingowe
The Masters LQ LQ WR LQ LQ LQ LQ 1R 1R LQ LQ LQ LQ LQ
Dawne turnieje rankingowe
Asian Classic LQ nie rozegrano
German Open 2R LQ NR nie rozegrano
Malta Grand Prix nierankingowy 1R NR nie rozegrano
Thailand Masters LQ 1R LQ LQ LQ 1R NR nie rozegrano NR nie rozegrano
Scottish Open LQ 1R LQ LQ 2R F W 2R nie rozegrano
British Open LQ 1R LQ LQ 2R 2R 2R 3R 2R nie rozegrano
Irish Masters nierankingowy LQ 2R 1R NH NR nie rozegrano
Malta Cup LQ NH LQ nie rozegrano 1R 1R 2R 1R LQ LQ NR nie rozegrano
Northern Ireland Trophy nie rozegrano NR 1R 2R 1R NH
Bahrain Championship nie rozegrano LQ NH
Dawne turnieje nierankingowe
Scottish Masters A A A A LQ LQ LQ nie rozegrano
Masters Qualifying Event 1R 4R W 2R QF 1R 2R NH A 2R SF 2R 3R QF
  1. ↑ Od sezonu 2010/11 pokazuje ranking na początku sezonu.
  2. ↑ Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.

Bibliografia

  1. ↑ Ranking History. [dostęp 2026-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-30)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.