Masters 2007

Masters
2006 2007 2008
Ilustracja
Miejsce

Anglia Wembley Arena, Londyn

Od

14 stycznia 2007

Do

21 stycznia 2007

Edycja

33

Zwycięzca

Anglia Ronnie O’Sullivan

II miejsce

Chiny Ding Junhui

Najwyższy break

147 Chiny Ding Junhui

Breaki 100+ pkt.

26

Liczba uczestników

16 + 3 z dzikich kart

Rozegrane mecze

15 + 3 w dzikich kartach

Organizator

World Professional Billiards and Snooker Association

Sponsor

Saga Group↗

Nierankingowy turniej Saga Insurance Masters został rozegrany w dniach 14 – 21 stycznia 2007 roku w hali widowiskowej Wembley Arena w Londynie. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był John Higgins, który przegrał w pierwszym meczu ze Stephenem Maguire 5:6.

Zwycięzcą turnieju został Ronnie O’Sullivan, który pokonał w finale Dinga Junhui 10:3.

W Polsce turniej transmitowała stacja komercyjna Eurosport.

Nagrody

Nagroda
Zwycięzca130 000 £
Finalista62 000 £
Półfinalista32 000 £
Ćwierćfinalista16 000 £
1/8 finału12 000 £
Runda dzikich kart2 000 £
Najwyższy break10 000 £
Break maksymalny25 000 £
Łączna pula nagród[1]467 000 £

Wydarzenia

  • Ding Junhui w siódmym framie meczu rundy dzikich kart z Anthonym Hamiltonem wbił pierwszego w swojej karierze breaka maksymalnego 147 punktów. Był to zaledwie drugi break maksymalny w historii Masters. Pierwszego uzyskał Kirk Stevens w 1984 roku.
  • W finale turnieju doszło do dziwnej sytuacji. Ding Junhui przy stanie 3:9 zaoferował Ronnie O’Sullivanowi tradycyjny uścisk dłoni, oznaczający poddanie meczu. Anglik sugestywnie wyprowadził Chińczyka z sali na regulaminową 20-minutową przerwę, po czym obaj wrócili do gry. Po meczu O’Sullivan powiedział, że Ding myślał, iż mecz toczy się do dziewięciu wygranych frame’ów[2]. Chińczyk nie skomentował tego zdarzenia, natomiast większość obserwatorów była zdania, że Ding faktycznie chciał przedwcześnie poddać mecz.

Runda dzikich kart

W rundzie dzikich kart wzięło udział trzech dodatkowych zawodników gospodarzy, którzy na poniższej liście są wymienieni jako drudzy.

Wynik
Anglia Allister Carter6–5Anglia Stuart Bingham
Walia Matthew Stevens6–1Anglia Jimmy White
Chiny Ding Junhui6–2Anglia Anthony Hamilton

Drabinka turniejowa

Pierwsza rundaĆwierćfinałyPółfinałyFinał
SzkocjaJohn Higgins5
SzkocjaStephen Maguire6
SzkocjaStephen Maguire6
AustraliaNeil Robertson2
WaliaMark J. Williams0
AustraliaNeil Robertson6
SzkocjaStephen Maguire4
AngliaRonnie O’Sullivan6
AngliaRonnie O’Sullivan6
AngliaAllister Carter1
AngliaRonnie O’Sullivan6
IrlandiaKen Doherty5
IrlandiaKen Doherty6
AngliaBarry Hawkins3
AngliaRonnie O’Sullivan10
ChinyDing Junhui3
SzkocjaStephen Hendry6
WaliaMatthew Stevens5
SzkocjaStephen Hendry6
AngliaShaun Murphy3
AngliaSteve Davis3
AngliaShaun Murphy6
SzkocjaStephen Hendry2
ChinyDing Junhui6
AngliaPeter Ebdon3
ChinyDing Junhui6
ChinyDing Junhui6
AngliaStephen Lee2
SzkocjaGraeme Dott2
AngliaStephen Lee6

Finał

Finał: Do 10 wygranych frame’ów
Wembley Conference Centre, Londyn,  Anglia
Sędzia: Holandia Jan Verhaas
Anglia Ronnie O’Sullivan 10 – 3 Anglia Ding Junhui
1-77(77); 16-109(109); 62(55)-1; 99(99)-22; 128(128)-0; 101(101)-37; 64(58)-72; 116(116)-4; 96(96)-0; 66(66)-65(65); 143(143)-11; 97-0; 121(74)-12
143 Najwyższy break 109
4 Breaki stupunktowe 1
10 Breaki notowane 3

Breaki stupunktowe

Przypisy

  1. ↑ Ron Florax: 2007 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-22]. (ang.).
  2. ↑ Wypowiedzi po finale Masters 2007 (ang.)

Bibliografia