Masters 2004
| ||||
 | ||||
| Miejsce |
| |||
|---|---|---|---|---|
| Od |
1 lutego 2004 | |||
| Do |
8 lutego 2004 | |||
| Edycja |
30 | |||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break | ||||
| Breaki 100+ pkt. |
19 | |||
| Liczba uczestników |
14 + 2 z dzikich kart | |||
| Rozegrane mecze |
15 + 2 w dzikich kartach | |||
| Organizator | ||||
Masters 2004 – nierankingowy turniej snookerowy, rozegrany w dniach 1-8 lutego 2004 roku w Wembley Conference Centre w Londynie.
Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Walijczyk Mark J. Williams, który przegrał w drugiej rundzie z Anglikiem Paulem Hunterem 5-6.
W turnieju zwyciężył Anglik Paul Hunter, który w finale pokonał swojego rodaka Ronnie O’Sullivana 10-9.
Nagrody
| Nagroda | |
|---|---|
| Zwycięzca | 100 000 £ |
| Finalista | 50 000 £ |
| Półfinalista | 25 000 £ |
| Ćwierćfinalista | 12 500 £ |
| 1/8 finału | 9 500 £ |
| Runda dzikich kart | 7 000 £ |
| Najwyższy break | 10 000 £ |
| Łączna pula nagród[1] | 350 000 £ |
Runda dzikich kart
| Wynik | ||
|---|---|---|
 Joe Perry |
3-6 |  Ding Junhui |
| Jimmy White |
6-2 |  Neil Robertson |
Drabinka turniejowa
| 1/8 finału | Ćwierćfinał | Półfinał | Finał | |||||||||||||||
| 1 lutego | ||||||||||||||||||
 Mark Williams | 6 | |||||||||||||||||
| 5 lutego | ||||||||||||||||||
| Matthew Stevens | 5 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
| 2 lutego | ||||||||||||||||||
| Mark Williams | 5 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
| 7 lutego | ||||||||||||||||||
| David Gray | 3 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
| 3 lutego | ||||||||||||||||||
 John Higgins | 3 | |||||||||||||||||
| Stephen Lee | 6 | |||||||||||||||||
| 5 lutego | ||||||||||||||||||
| Ding Junhui | 5 | |||||||||||||||||
| John Higgins | 6 | |||||||||||||||||
| 3 lutego | ||||||||||||||||||
| Stephen Lee | 4 | |||||||||||||||||
| John Higgins | 6 | |||||||||||||||||
| 8 lutego | ||||||||||||||||||
| Graeme Dott | 4 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 10 | |||||||||||||||||
| 2 lutego | ||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 9 | |||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | |||||||||||||||||
| 6 lutego | ||||||||||||||||||
| Alan McManus | 0 | |||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | |||||||||||||||||
| 3 lutego | ||||||||||||||||||
 Ken Doherty | 3 | |||||||||||||||||
| Ken Doherty | 6 | |||||||||||||||||
| 7 lutego | ||||||||||||||||||
| Steve Davis | 3 | |||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | |||||||||||||||||
| 4 lutego | ||||||||||||||||||
| Jimmy White | 4 | |||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 6 | |||||||||||||||||
| 6 lutego | ||||||||||||||||||
| Quinten Hann | 3 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 6 | |||||||||||||||||
| 4 lutego | ||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 4 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 6 | |||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 4 | |||||||||||||||||
Finał
| Finał: Do 10 wygranych frame’ów Wembley Conference Centre, Londyn, Anglia, 8 lutego 2004Sędzia:  Jan Verhaas | ||
| Paul Hunter |
10 – 9 | Ronnie O’Sullivan |
| 22-59(56); 26-80(80); 117(117)-8; 1-86(86); 0-87(87); 22-84(84); 7-124(79); 127(127)-0; 47-84; 90-0; 102(102)-27; 82(82)-9; 76-0; 32-97; 109(109)-21; 0-86; 142(110)-0; 72(58)-35; 63-15 | ||
| 127 | Najwyższy break | 87 |
| 5 | Breaki stupunktowe | – |
| 7 | Breaki notowane | 6 |
Breaki stupunktowe
- 138 Ronnie O’Sullivan
- 127, 117, 110, 109, 102, 101 Paul Hunter
- 118, 108 Ding Junhui
- 115, 101 Jimmy White
- 110 John Higgins
- 108, 102 Peter Ebdon
- 105 Matthew Stevens
- 103, 101 Mark Williams
- 101 Stephen Hendry
- 100 John Higgins
Przypisy
- ↑ Ron Florax: 2004 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
Bibliografia
- Masters results. BBC Sport, 2004-02-09. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
- Masters 2004. snooker.org. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
- Ron Florax: Masters 2004 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).