Dibenzotiofen

Dibenzotiofen
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	dibenzotiofen
	Inne nazwy i oznaczenia
	DBT
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	biały do beżowego, krystaliczny proszek o słabym zapachu
Wzór Hilla	C12H8S
Masa molowa	184,26 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	132-65-0
PubChem	3023
SMILES
	C1=CC=C2C(=C1)C3=CC=CC=C3S2
InChI
	InChI=1S/C12H8S/c1-3-7-11-9(5-1)10-6-2-4-8-12(10)13-11/h1-8H
	InChIKey
	IYYZUPMFVPLQIF-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	praktycznie nierozpuszczalny: 1,03 mg/kg (25 °C)
	w innych rozpuszczalnikach
	rozpuszczalny w chloroformie i metanolu, dobrze w etanolu i benzenie
Temperatura topnienia	98,67 °C
Temperatura wrzenia	331,6 °C
Punkt krytyczny	624 °C; 3,9 MPa;
logP	4,38
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Uwaga
Zwroty H	H410
Zwroty P	P273, P391, P501
Temperatura zapłonu	170 °C
Temperatura samozapłonu	powyżej 450 °C
Numer RTECS	HQ3490550
Dawka śmiertelna	LD50 470 mg/kg (mysz, doustnie)
	Podobne związki
Podobne związki	fluoren, pirol, furan, dibenzofuran
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dibenzotiofen – organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych o szkielecie węglowym fluorenu. Zawiera jeden heteroatom – siarkę. Jest to związek trójpierścieniowy, występujący w smole pogazowej.

Przypisy

1 2 3 4 Dibenzothiophene, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 35690 [dostęp 2010-07-10] (niem. • ang.).
CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
1. ↑ S. 5-146.
2. 1 2 3 S. 3-148.
3. 1 2 S. 6-70.
↑ Dibenzotiofen [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 347833 [dostęp 2021-05-14] .
↑ Dibenzothiophene, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2021-05-14] (ang.).