Dorowo

Dorowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

łobeski

Gmina

Resko

Liczba ludności (2021)

217

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

72-315[1]

Tablice rejestracyjne

ZLO

SIMC

0782385

Położenie na mapie gminy Resko
Mapa konturowa gminy Resko, na dole znajduje się punkt z opisem „Dorowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dorowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dorowo”
Położenie na mapie powiatu łobeskiego
Mapa konturowa powiatu łobeskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dorowo”
Ziemia53°43′18″N 15°27′29″E/53,721667 15,458056[2]

Dorowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko.

Integralne części wsi Dorowo[3][4]
SIMCNazwaRodzaj
0782400Święciechowoprzysiółek

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Położenie geograficzne

Wieś położona na Pomorzu Zachodnim, 5,5 km na płd.-wsch. od miasta Resko, 14 km na północny zachód od miasta Łobez. W miejscowości był przystanek kolejowy Dorowo.

Historia

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w roku 1447 jako Dorow. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z 1618 jest Dorow. Wieś Dorow po raz pierwszy pojawia się w dokumentach, gdy lenno rodziny Vidante w Regenwalde oraz wsie Gardin, Dorow, Labuhn i Dobritz przeszły w 1447 roku na Clausa Borcke, zięcia Pribislava Vidantego, ostatniego z jego linii, po jego śmierci[5]. Do tego czasu rodziny Vidante i Borcke wspólnie posiadały miasto Regenwalde. Rodzina Borcke po raz pierwszy pojawia się jako właściciele zamku i otaczających go gruntów w 1282 roku[6]. Do 23 lutego 1288 roku rodzina Vidante posiadała również udziały w zamku, mieście i ziemi. Jest bardzo prawdopodobne, że Dorow był już częścią tych posiadłości. W roku 1784 Ludwig Wilhelm Brüggemann pisał, że wieś znajduje się pół mili na południowy wschód od Regenwalde. Znajduje się tam 1 dwór, 11 rolników, 1 szkoła, 19 palenisk, kościół należący do Synodu Regenwalde, który jest odnogą Obernhagen, lasy dębowe znajdujące się w tzw. lesie rolniczym należącym do wsi i kościoła oraz w zagrodzie pana. Miejscowość jest starym lennem Borck, którego właścicielem jest kapitan Philipp Carl Ludwig von Borck. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie Resko (Powiat Regenwalde) do roku 1860 z siedzibą w mieście Resko, a następnie siedzibę powiatu przeniesiono do miasta Łobez. Od 1945 wieś jest w Polsce, a od roku 1947 ma polską nazwę Dorowo[7].

Demografia

Liczba mieszkańców w różnych latach:

  • Rok - Mieszkańcy
  • 1816 - 171
  • 1925 - 306
  • 1933 - 266
  • 1939 - 240
  • 2021 - 217 z czego 51,2% mieszkańców stanowią kobiety, a 48,8% ludności to mężczyźni[8].

Zabytki

Literatura

Band 1: Bis zum Ausgang des 14. Jahrhunderts. Berlin / Stargardt 1901, DNB 368211746. Band 2: Bis zum Ausgang des 15. Jahrhunderts. Berlin / Stargardt 1903, DNB 368211754.

  • Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königlich Preussischen Herzogtums Vor- und Hinterpommern. Teil II, Band 1: Beschreibung der zu dem Gerichtsbezirk der Königl. Landescollegien in Stettin gehörigen Hinterpommerschen Kreise, Stettin 1784, S. 335, Nr. 12.

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 232 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 25948.
  3. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  4. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  5. ↑ Sello II, S. 137–138.
  6. ↑ Sello I, S. 122.
  7. ↑ 1947, Dorow-Dorowo, dorowski MPol XXVI nr 37.
  8. ↑ Demografia, [Dostęp 2025-10-30]
  9. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026.
  10. ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 107, ISBN 978-83-7495-133-3.