Fairfieldyt

Fairfieldyt

okaz z Minas Gerais
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca2Mn(PO4)2·2H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3,5[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[1][2]
Łupliwość	doskonała, dobra, wyraźna, dokładna[1][2]
Pokrój kryształu	krótkosłupkowy, tabliczkowy[2], pryzmatyczny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,08–3,11 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, zielonkawobiała, jasnobursztynowa, łososiowo-żółta[1][2]
Rysa	biała[1][2]
Połysk	półszklisty, woskowy, perłowy, szklisty[1][2]
Współczynnik załamania	1,633–1,660 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,019[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.CG.05[1]

Fairfieldyt – rzadki minerał z gromady fosforanów^[1].

Nazwa pochodzi od typowego miejsca występowania – hrabstwa Fairfield w Connecticut^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju krótkosłupkowym, pryzmatycznym i tabliczkowym^[1][2]. Występuje w skupieniach kulistych, promienistych^[2]. Jest minerałem kruchym^[2], przezroczystym do przeświecającego^[1]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk^[1][2]. Rozpuszczalny w kwasach^[1].

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor jako produkt przeobrażenia pierwotnych fosforanów^[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej apatyt, rockbridgeit, syderyt, nesselit, eosforyt, strunzyt, fluorapatyt, kwarc, wiwianit, albit oraz muskowit^[1][2].

Spotykany głównie w Brazylii (Minas Gerais), Niemczech (Bawaria), Portugalii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hamsphire, Connecticut, Karolina Północna, Dakota Południowa)^[1]. W Polsce występuje w okolicach Świdnicy, Dzierżoniowa, Piławie Górnej i w Szklarach^[1].

• 
  okaz z Karoliny Północnej
• 
  w towarzystwie apatytu