Strunzyt

Strunzyt

Strunzyt z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnFe2(PO4)2(OH)2·6H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	4[2]
Przełam	nierówny[2], drzazgowaty, włóknisty[1]
Łupliwość	brak[2][1]
Pokrój kryształu	igiełkowy, włóknisty
Układ krystalograficzny	trójskośny[2][1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2][1]
Gęstość	2,52 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta[2], jasnobrązowa[1]
Rysa	biała[2], jasnożółta
Połysk	szklisty[2], półszklisty, woskowy, jedwabisty[1]
Współczynnik załamania	1,619–1,720 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,053 dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: słaby; X= prawie bezbarwny Y= żółto-brązowy Z= ciemno żółto-brązowy[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.25[1]

Strunzyt – rzadki minerał, będący wtórnym fosforanem^[3].

Nazwany w 1957 roku przez Clifforda Frondela na cześć Karla Hugo Strunza (19102006) profesora mineralogii, na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie^[1][3].

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca okazy o pokroju igiełkowym, włóknistym, włosowatym, wyjątkowo rzadko słupkowe^[2]. Występuje w skupieniach równoległych i promienistych^[2]. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego^[1]. Jest żółty i brązowy w odcieniach, posiada białą rysę oraz szklisty połysk^[2]. Często wykształca kryształy bliźniacze^[3][1].

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor oraz w wystąpieniach goethytowych rud żelaza^[2]. Powstaje również jako produkt przemiany tryfylitu w pegmatytach granitowych^[1][3]. Towarzyszą mu beraunit, rockbridgeit, laueit, strengit, stewartyt, limonit, kwarc, pseudolaueit i apatyt^[2].

Jest minerałem rzadkim. Jego typową lokalizacją jest Bawaria w Niemczech^[1]. Ponadto występuje także w Argentynie, Australii, Czechach, Brazylii, Francji, Portugalii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hampshire i Dakota Południowa)^[1][3].