Fluellit
 okaz ze Szwecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Al2(PO4)F2(OH)·7H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Łupliwość |
słaba/niewyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
dwupiramidalny, oktaedryczny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Gęstość |
2,139–2,17 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółta; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,473–1,511 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,021–0,033[1] dyspersja (optyka): umiarkowana do silnej[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DE.10[1] |
Fluellit – rzadki minerał z gromady fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju dwupiramidalnym oraz oktaedrycznym[1][2]. Jest minerałem przezroczystym[1][2]. Posiada białą rysę i szklisty połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych[1][2]. Towarzyszą mu głównie arsenopiryt, fluoryt, kwarc, tavistockit, torbernit, metawaryscyt, wavellit, crandallit, waryscyt, nevadait, hewettyt, minyulit, aldermanit, fluorapatyt, fosfosyderyt, strengit, kakoksen, turkus oraz opal[1][2]. Spotykany w Argentynie, Australii, Belgii, Brazylii, Chinach, Czechach, we Francji, Niemczech, we Włoszech, Maroku, Kirgistanie, Rosji, Hiszpanii, Szwecji, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Karolina Północna, Utah)[1][2].