Ford Falcon (Argentyna)
![]() Ford Falcon przed liftingiem | |
| Producent | |
|---|---|
| Zaprezentowany |
Luty 1962 |
| Okres produkcji |
1962–1991 |
| Miejsce produkcji | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Segment | |
| Typy nadwozia |
4-drzwiowy sedan |
| Silniki |
Benzynowe: |
| Skrzynia biegów |
3 i 4-biegowa manualna |
| Napęd | |
| Długość |
1962–1973: |
| Szerokość |
1962–1973: |
| Wysokość |
1402 mm |
| Rozstaw osi |
2781 mm |
| Masa własna |
1962–1973: |
| Zbiornik paliwa |
60 l |
| Liczba miejsc |
5 |
| Bagażnik |
490 l |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne |
Ford Ranchero |
| Konkurencja | |
Ford Falcon – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1962–1991.
Historia i opis modelu






W 1959 roku Ford rozpoczął import nowego modelu klasy średniej Falcon do Argentyny, uzupełniając lokalną ofertę jako duży rodzinny sedan lub kombi[1].
Trwało to przez kolejne trzy lata, kiedy to pod koniec 1961 roku argentyński oddział Forda podjął decyzję o zmodyfikowaniu Falcona na potrzeby lokalnego rynku i rozpoczęciu produkcji tego modelu w zakładach w Buenos Aires, a także drugiej fabryce w La Boca. Oficjalna premiera argentyńskiego Forda Falcona po pierwszej modernizacji odbyła się w lutym 1962 roku[2].
Pierwszy lifting
Po pierwszym roku produkcji, w 1963 roku argentyński oddział Forda przedstawił lokalną wersję Falcona po pierwszej modernizacji. Pod kątem stylistycznym pojawił się nowy wzór atrapy chłodnicy, a także nieznacznie przestylizowane zderzaki i zmiany w wyposażeniu.
Drugi lifting
Druga restylizacja argentyńskiego Forda Falcona przeprowadzona w 1966 roku przyniosła obszerne zmiany wizualne, które obejmowały głównie przedni pas. Zmienił się kształt reflektorów, który zostałniżej osadzony, a także pojawiła się nowa atrapa chłodnicy z innym układem poprzeczek. Zmiany ponownie objęły detale w kabinie pasażerskiej[3].
Trzeci lifting
Po tym, jak bliźniaczej konstrukcji warianty Falcona w Ameryce Północnej i Australii doczekały się następców, argentyński oddział Forda kontynuował produkcję dotychczasowej konstrukcji[4].
W 1970 roku samochód przeszedł trzecią z kolei restylizację, która zaczęła w coraz głębszym stopniu odróżniać wizualnie ten model od pierwowzoru. Pojawił się nowy pas przedni z podwójnymi, okrągłymi reflektorami, a także zrestylizowany projekt atrapy chłodnicy. Zmienił się też kształt zderzaków oraz nakładek ozdobnych na karoserię.
Czwarty lifting
Czwarta modernizacja argentyńskiego Forda Falcona przeprowadzona w 1973 roku przyniosła największe zmiany w dotychczasowej historii tego modelu.
Pojawił się nowy pas przedni z bardziej kanciasto zarysowanymi błotnikami, nowym kształtem zderzaków, a także kwadratowe, podwójne klosze reflektorów i inny wygląd tylnej części nadwozia. Zmiany po raz pierwszy przniosły zmiany wymiarów - Falcon stał się dłuższy, szerzy i cięższy[5].
Piąty lifting
Piąta modernizacja argentyńskiego Forda Falcona przeprowadzona w 1978 roku pogłębiła zmiany wizualne, przynosząc jeszcze więcej kanciastych kształtów w nadwoziu. Pojawiła się nowa, czarna atrapa chłodnicy, a także pojedyncze prostokątne reflektory i prostokątne lampy oraz nowy projekt deski rozdzielczej.
Szósty lifting
Szósta i ostatnia modernizacja Forda Falcona została przeprowadzona przez argentyński oddział Forda w 1983 roku, przynosząc inny wygląd atrapy chłodnicy i kolejne zmiany w wyposażeniu. Pojawiła się nowa topowa odmiana Ghia, a także inne wzory alufelg, przestylizowane zderzaki i nowe jednostki napędowe[6].
Koniec produkcji i status
Produkcja argentyńskiego Forda Falcona po ostatniej modernizacji trwała w niezmienionej formie do 1991 roku, kiedy to we wrześniu tego roku po 29 latach produkcji zakończono wytwarzanie argentyńskiego Forda Falcona[7]. Rolę dużego sedana w ofercie przejął model Del Rey, a dwa lata później - także sedan Versailles.
Argentyński Ford Falcon podczas 29 lat produkcji powstał w 466 796 sztukach, doczekując się statusu kultowego samochodu, który zmotoryzował społeczeństwo argentyńskie w drugiej połowie XX wieku, jeszcze w XXI wieku pozostając popularnym pojazdem na rynku wtórnym[8][9].
Silniki
- L4 2.3l OHC Pinto
- L4 2.4l VM Diesel
- L6 2.7l 170
- L6 3.0l 187
- L6 3.6l 221
Przypisy
- ↑ 1962 Ford (Argentina) Falcon Series 1 Sedan. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ Argentine death squad cars try for new image. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ Ford (Argentina) Falcon specifications: versions & types. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ Argentina to LA: 1979 Ford Falcon Futura SP. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ The curse of the Ford Falcon. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ Ford Falcon. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ Argentina's Ford Falcon: A Truly Durable Car. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
- ↑ 50 años del Ford Falcon en Argentina. [dostęp 2020-04-14]. (hiszp.).
- ↑ Ford’s quirky South American history. [dostęp 2020-04-14]. (ang.).
