Formuła 1 Sezon 1964

Sezon 1964 Mistrzostw Świata Formuły 1
Ilustracja
John Surtees podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii (1964)
Inauguracja

10 maja

Zakończenie

25 października

Liczba wyścigów

10

Mistrzowie
Kierowcy

John Surtees

Konstruktorzy

Ferrari

Poprzedni sezon Następny sezon

Sezon 1964 Formuły 1 – 15. sezon Mistrzostw Świat Formuły 1. Rozpoczął się 10 maja 1964 roku w Monte Carlo, a zakończył 25 października w mieście Meksyk.

Przebieg

Mistrzem został John Surtees, lecz to kto zdobędzie mistrzostwo rozegrało się dopiero 27 października w Meksyku. Przed wyścigiem szanse na tytuł zachowywało trzech Brytyjczyków, a sytuacja przedstawiała się następująco:

1.Graham Hill39 pkt
2.John Surtees34 pkt
3.Jim Clark30 pkt

Pierwszy z rywalizacji wypadł lider klasyfikacji Graham Hill. Były mistrz świata zaliczył kolizję z kierowcą Ferrari – Włochem Lorenzo Bandinim, za sprawą tej kolizji Hill spadł na koniec stawki. Na ostatnim okrążeniu awaria silnika dopadła wciąż jeszcze aktualnego mistrza – Jima Clarka, który ostatecznie został sklasyfikowany na 5. miejscu. Sprawca kolizji z Hillem natomiast po raz kolejny dał o sobie znać gdy znajdując się na drugim miejscu w wyścigu dał się wyprzedzić koledze z zespołu, aktualnemu wiceliderowi klasyfikacji – Johnowi Surteesowi, któremu 6 punktów za drugie miejsce dało mistrzostwo świata. Po tym sezonie w wieku 47 lat swoją karierę zakończył Francuz Maurice Trintignant, który w F1 uczestniczył nieprzerwanie przez 15 sezonów. Słaby debiut w gronie F1 zaliczył zespół Hondy, której barwy trzykrotnie reprezentował Ronnie Bucknum, żadnego z trzech wyścigów nie ukończył.

Eliminacje

Runda Nazwa Tor Data Pole position Najszybsze okr. Zwycięzca Stajnia Opony Wyniki
1 Monako Grand Prix Monako Circuit de Monaco 10 maja Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM D wyniki
2 Holandia Grand Prix Holandii Circuit Park Zandvoort 24 maja Stany Zjednoczone Dan Gurney Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax D wyniki
3 Belgia Grand Prix Belgii Circuit de Spa-Francorchamps 14 czerwca Stany Zjednoczone Dan Gurney Stany Zjednoczone Dan Gurney Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax D wyniki
4 Rząd Tymczasowy RF Grand Prix Francji Rouen-Les-Essarts 28 czerwca Wielka Brytania Jim Clark Australia Jack Brabham Stany Zjednoczone Dan Gurney Wielka Brytania Brabham-Climax D wyniki
5 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Brands Hatch 11 lipca Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax D wyniki
6 Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburgring 2 sierpnia Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania John Surtees Włochy Ferrari D wyniki
7 Austria Grand Prix Austrii Zeltweg 23 sierpnia Wielka Brytania Graham Hill Stany Zjednoczone Dan Gurney Włochy Lorenzo Bandini Włochy Ferrari D wyniki
8 Włochy Grand Prix Włoch Autodromo Nazionale di Monza 6 września Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania John Surtees Włochy Ferrari D wyniki
9 Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen International 4 października Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM D wyniki
10 Meksyk Grand Prix Meksyku Autódromo Hermanos Rodríguez 25 października Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Jim Clark Stany Zjednoczone Dan Gurney Wielka Brytania Brabham-Climax D wyniki

Klasyfikacja kierowców

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników. W nawiasach podano łączną liczbę punktów.

Poz. Kierowca MCO
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Rząd Tymczasowy RF
GBR
Wielka Brytania
DEU
Niemcy
AUT
Austria
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
Pkt.
1 Wielka Brytania John Surtees NU 2 NU NU 3 1 NU 1 2 2 40
2 Wielka Brytania Graham Hill 1 4 (5†) 2 2 2 NU NU 1 11 39 (41)
3 Wielka Brytania Jim Clark 4† 1 1 NU 1 NU NU NU 7‡ 5† 32
4 Włochy Lorenzo Bandini 10† NU NU 9 5 3 1 3 NU 3 23
5 Stany Zjednoczone Richie Ginther 2 11 4 5 8 7 2 4 4 8 23
6 Stany Zjednoczone Dan Gurney NU NU 6† 1 13 10 NU 10 NU 1 19
7 Nowa Zelandia Bruce McLaren NU 7 2 6 NU NU NU 2 NU 7 13
8 Australia Jack Brabham NU NU 3 3 4 12† 9 14† NU NU 11
= Wielka Brytania Peter Arundell 3 3 9† 4 K – – – – – 11
10 Szwajcaria Jo Siffert 8 13 NU NU 11 4 NU 7 3 NU 7
11 Wielka Brytania Bob Anderson 7† 6 NW 12 7 NU 3 11 – – 5
12 Wielka Brytania Mike Spence – – – – 9 8 NU 6 7‡ 4 4
= Południowa Afryka Tony Maggs WD NW NW – NU 6 4 WD – – 4
14 Wielka Brytania Innes Ireland NW – 10 NU 10 NP 5 5 NU 12 4
15 Szwecja Jo Bonnier 5 9 NU – NU NU 6 12 NU NU 3
16 Nowa Zelandia Chris Amon NZ 5 NU 10 NU 11† NU WD NU NU 2
= Rząd Tymczasowy RF Maurice Trintignant NU – WD 11 NZ 5† NP NU – – 2
= Stany Zjednoczone Walt Hansgen – – – – – – – – 5 – 2
19 Stany Zjednoczone Phil Hill 9† 8 NU 7 6 NU NU – NU 9† 1
= Wielka Brytania Trevor Taylor NU – 7 NU NU NP NU NZ 6 NU 1
= Wielka Brytania Mike Hailwood 6 12† WD 8 NU NU 8 NU 8† NU 1
= Meksyk Pedro Rodríguez – – – – – – – – – 6 1
– Włochy Giancarlo Baghetti WD 10 8 – 12 NU 7 8 – – 0
– RFN Gerhard Mitter – – – – – 9 – – – – 0
– Włochy Ludovico Scarfiotti – – – – – – – 9 – – 0
– Meksyk Moisés Solana – – – – – – – – – 10 0
– Stany Zjednoczone Peter Revson NZ – DK NW NU 14† – 13 – – 0
– Stany Zjednoczone Ronnie Bucknum – – WD – – 13† – NU NU – 0
– Stany Zjednoczone Hap Sharp – – – – – – – – NU 13 0
– Wielka Brytania John Taylor – – – – 14 – – NP – – 0
– Holandia Carel Godin de Beaufort – NU – – – NZ – – – – 0
– Belgia André Pilette WD – NU – – NZ – NP – – 0
– Wielka Brytania Ian Raby – – – – NU – – NZ – – 0
– Australia Frank Gardner – – – – NU – – – – – 0
– RFN Edgar Barth – – – – – NU – – – – 0
– Austria Jochen Rindt – – – – – NP NU – – – 0
– Portugalia Mário de Araújo Cabral – – – – – – – NU – – 0
– Rząd Tymczasowy RF Bernard Collomb NZ – – – – – – – – – 0
– Rodezja John Love – – – – – – – NZ – – 0
– Włochy Giacomo Russo – – – – – – – NZ – – 0
– Wielka Brytania Richard Attwood – – – – NW WD – – – – 0
– Szwajcaria Jean-Claude Rudaz – – – – – – – NW – – 0

‡ – Bolid współdzielony.

Klasyfikacja konstruktorów

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Rząd Tymczasowy RF
GBR
Wielka Brytania
GER
RFN
AUT
Austria
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
Pkt.
1 Włochy Ferrari 10 2 NU 9 (3) 1 1 1 2 2 45 (49)
2 Wielka Brytania BRM 1 (4) (4) 2 2 2 2 (4) 1 8 42 (51)
3 Wielka Brytania Lotus-Climax 3 1 1 4 1 8 NU (6) (5) 4 37 (40)
4 Wielka Brytania Brabham-Climax 7 6 3 1 4 10 3 10 NU 1 30
5 Wielka Brytania Cooper-Climax 5 7 2 6 6 NU NU 2 NU 7 16
6 Wielka Brytania Brabham-BRM 9 NU 11 4 NU 7 3 13 7
7 Wielka Brytania BRP-BRM NU 7 NU 10 5 5 6 12 5
8 Wielka Brytania Lotus-BRM 6 5 NU 8 NU 11 8 13 8 NU 3
– Japonia Honda 13 NU NU 0
– Wielka Brytania Scirocco-Climax WD NU NZ 0
– RFN Porsche NU NW 0
– Wielka Brytania Brabham-Ford NU 0
– Wielka Brytania Derrington-Francis-ATS NU 0
Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Rząd Tymczasowy RF
GBR
Wielka Brytania
GER
RFN
AUT
Austria
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
Pkt.