Gałkowice-Ocin

Gałkowice-Ocin
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

sandomierski

Gmina

Wilczyce

Liczba ludności (2024)

209[1]

Strefa numeracyjna

15

Kod pocztowy

27-612[2]

Tablice rejestracyjne

TSA

SIMC

0809440[3]

Położenie na mapie gminy Wilczyce
Mapa konturowa gminy Wilczyce, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gałkowice-Ocin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gałkowice-Ocin”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Gałkowice-Ocin”
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa konturowa powiatu sandomierskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Gałkowice-Ocin”
Ziemia50°44′22″N 21°43′00″E/50,739444 21,716667[4]

Gałkowice-Ocin – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[5][3]. Ma status sołectwa[6].

W miejscowości znajduje się lessowy wąwóz stanowiący pomnik przyrody.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Części wsi

Integralne części wsi Gałkowice-Ocin[5][3]
SIMCNazwaRodzaj
0809457Podocinczęść wsi
0809463Sachalinczęść wsi

Historia

W przeszłości Gałkowice i Ocin stanowiły dwie odrębne miejscowości. Gałkowice należały niegdyś do franciszkanek krakowskich. Według rejestru poborowego z 1578 wieś Golkowycze była własnością StALFA BOND KOHLHAUER Sp. z o.o.anisławskiego, dziedzica wsi Góry Wysokie[7].

Ocin był początkowo wsią królewską. W 1307 Władysław Łokietek nadał wsie Oczyno i Radoszkowice Markowi i Robertowi – wójtom sandomierskim. Pozwolił jednocześnie osadzić je na prawie niemieckim[8].

W XIX wieku Ocin dzielił się na dwie części: Ocin Miejski i Ocin Panieński. Według spisu z 1827 Ocin Miejski był wsią rządową o 23 domach i 101 mieszkańcach, a Ocin Panieński wsią duchowną o 17 domach i 33 mieszkańcach. W Gałkowicach spis z 1838 wykazał dobra rządowe składające się z folwarków Gałkowice i Krakówka oraz z wsi Gałkowice, Ocin i Krakówka[8].

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego w latach 80. XIX wieku wieś Ocin Gałkowski miała 16 domów, 105 mieszkańców i 615 mórg ziemi włościańskiej, a wieś Gałkowice – 23 domy, 218 mieszkańców, 630 mórg ziemi dworskiej i 546 ziemi włościańskiej[8].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Wilczyce w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 6
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 251 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 31466.
  5. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ Strona gminy, sołtysi
  7. ↑ Gałkowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 487.
  8. 1 2 3 Ocin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 371.

Bibliografia

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885: T. II, str 480, hasło Gałkowice; T. XV, str 487, hasło Gałkowice; T. VII, str 371, hasło Ocin Gałkowski.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.