Pielaszów
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
137[1] |
| Strefa numeracyjna |
15 |
| Kod pocztowy |
27-612[2] |
| Tablice rejestracyjne |
TSA |
| SIMC |
0809575 |
Położenie na mapie gminy Wilczyce ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego ![]() | |
Pielaszów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[4][5]. Ma status sołectwa[6].
Części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0809581 | Kolonie | część wsi |
Historia
Pierwsze wzmianki o Pielaszowie pochodzą z XIII wieku. Wieś należała do uposażenia klasztoru cystersów koprzywnickich. Jako „Pelassow” wymienił wieś legat papieski, biskup firmański Filip w łacińskim dokumencie z lipca 1279 r. wystawionym w Budzie na Węgrzech, który potwierdza opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Pielaszowa[7].
W ostatniej ćwierci XVI wieku leżała w województwie sandomierskim[8]. W latach 1314–1795 i potem w latach 1816–1837 wieś administracyjnie należała do województwa sandomierskiego. W 1864 w wyniku uwłaszczenia chłopów przeprowadzonego na mocy ukazu cara Aleksandra II Romanowa mieszkańcy Pielaszowa stali się właścicielami posiadanej ziemi i budynków.
W wyniku agresji niemieckiej na Polskę Pielaszów w latach 1939-1944 znajdował się pod okupacją niemiecką. Latem 1944 w rejonie wsi formowany był batalion 2 Pułku Piechoty Legionów z partyzantów Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. W wyniku ataku przeprowadzonego 30 lipca 1944 przez pododdziały niemieckiej 4 Armii Pancernej na formowany batalion poległo 68 partyzantów[9].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Pielaszów jest punktem początkowym
zielonego szlaku turystycznego prowadzącego do Chańczy.
Przez wieś przechodzi
niebieski szlak turystyczny z Gołoszyc do Dwikoz oraz
żółty szlak rowerowy z Sandomierza do Opatowa.
Przypisy
- ↑ Raport o stanie gminy Wilczyce w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 6
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 921 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 100394.
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
- 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Strona gminy, sołtysi
- ↑ Piekosiński 1886 ↓, s. 144.
- ↑ Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.
- ↑ Kolus 2011 ↓, s. 175.
Bibliografia
- Franciszek Piekosiński: Monumenta Meadievii Historica. Codex diplomaticus Poloniae minoris, Volumes 9-10. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1886, s. 144.
- Marian Kolus: Miejsca upamiętniające działalność Batalionów Chłopskich w latach 1940-1945 na terenie województwa świętokrzyskiego. Kielce: 2011. ISBN 978-83-88161-39-1.
Linki zewnętrzne
- Pielaszów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 84.
- Pielaszów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 445.




