Georges Theunis

Georges Theunis
Ilustracja
Georges Theunis w 1921
Data i miejsce urodzenia

28 lutego 1873
Montegnée

Data i miejsce śmierci

4 stycznia 1966
Bruksela

Premier Belgii
Okres

od 20 listopada 1934
do 25 marca 1935

Przynależność polityczna

Partia Katolicka

Poprzednik

Charles de Broqueville

Następca

Paul van Zeeland

Okres

od 16 grudnia 1921
do 13 maja 1925

Poprzednik

Henri Carton de Wiart

Następca

Aloys Van de Vyvere

Georges (George) Emile Léonard Theunis (ur. 28 lutego 1873 w Montegnée, zm. 4 stycznia 1966 w Brukseli) – premier Belgii w latach 1921–1925 i 1934–1935. W latach 1941–1944 prezes Narodowego Banku Belgii (NBB) na uchodźstwie w Londynie. Był także ministrem finansów w latach 1920–1925.

Życiorys

Georges Theunis przeszedł szkolenie wojskowe i zdobył wykształcenie inżynierskie. Podczas I wojny światowej kierował Belgijską Komisją ds. Zaopatrzenia Wojennego w Londynie. Po wojnie, w 1919 roku, brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu i był delegatem Belgii w Komisji Reparacyjnej. W maju 1927 roku przewodniczył Światowej Konferencji Gospodarczej w Genewie.

W 1926 roku Theunis dołączył do nowo utworzonej rady regencyjnej Banku Narodowego, wraz z Emilem Francquim, i pozostał jej członkiem aż do wybuchu II wojny światowej, z wyjątkiem dwóch przerw w trakcie pełnienia funkcji ministerialnych. Jako regenci Belgijskiego Banku Narodowego, zarówno Theunis, jak i Francqui reprezentowali wpływy, jakie duże banki prywatne uzyskały po 1926 roku. Zasiadał w radzie nadzorczej Łódzkiego Towarzystwa Elektrycznego Spółka Akcyjna (LOTESA)[1]. Podczas II wojny światowej pełnił funkcję specjalnego ambasadora w Stanach Zjednoczonych. W 1941 roku został mianowany prezesem Belgijskiego Banku Narodowego przez rząd Huberta Pierlota na uchodźstwie w Londynie, zastępując Alberta Goffina, którego mianował Sekretarz Generalny Charles Plisnier. Po powrocie do Belgii po wojnie zrezygnował ze stanowiska w Banku.

Odznaczenia

Przypisy

Bibliografia