Graftonit
 w towarzystwie tryfylinu z New Hampshire | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Fe2+,Mn2+,Ca)3(PO4)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
grubopryzmatyczny, masywny |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,67–3,79 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwonobrązowa, jasnobrązowa, łososiowa, różowa[1] |
| Rysa |
biała, bladoróżowa[1] |
| Połysk |
półszklisty, żywiczny, tłusty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,695–1,736 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,026[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1] pleochroizm: słaby; X = Y = bezbarwny; Z = różowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.AB.20[1] |
Graftonit – rzadki minerał z rodziny fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju grubopryzmatycznym i masywnym[2]. Jest minerałem przeświecającym oraz kruchym[1][2]. Posiada białą lub bladoróżowa rysę i półszklisty, żywiczny bądź tłusty połysk[1].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej almandyn, beryl, biotyt, skalenie, muskowit, kwarc, turmalin, tryfylin, wiwianit, arsenopiryt, albit, mitridatyt, karenwebberyt, heterosyt, fairfieldyt, ferrisickleryt, arrojadyt, barbosalit, hureaulit, cyrkon oraz sarkopsyd[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii, Brazylii, Czechach, we Francji (Oksytania), Niemczech (Bawaria), we Włoszech (Lombardia), na Madagaskarze, Namibii (Erongo), Rosji, Hiszpanii, Szwecji i Stanach Zjednoczonych (New Hampshire, Dakota Południowa)[1][2]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Świdnicy i Gilowa[1].