Grupa Pazyfae

Grupa Pazyfae. Na osiach odłożone są odpowiednio: odległość od Jowisza w Gm oraz inklinacja orbity. Wielkość kółek reprezentuje względne rozmiary księżyców.

Grupa Pazyfae – duża grupa zewnętrznych, nieregularnych księżyców Jowisza, poruszających się ruchem wstecznym, po orbitach o inklinacji zbliżonej do 149°. Pierwszymi znanymi księżycami z tej grupy były Pazyfae (największy księżyc Jowisza o orbicie wstecznej) i Sinope.

Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) rezerwuje nazwy pochodzące z mitologii greckiej, kończące się na „-e” dla księżyców Jowisza krążących po orbitach wstecznych.

Charakterystyka

Księżyce zaliczane do tej grupy mają podobne wartości półosi wielkich, ale duży zakres inklinacji (143–158°). Pochodzą one z rozbicia jednego lub większej liczby ciał macierzystych[1]. W szczególności Sinope i Aoede mogą należeć do innej rodziny kolizyjnej niż Pazyfae[2]. Pazyfae cechuje neutralna, szara barwa powierzchni, podczas gdy Sinope jest wyraźnie czerwona, a Megaclite i Callirhoe lekko czerwonawe[3].

Lista księżyców

Do grupy Pazyfae zaliczane są[4][5]:

Numer Nazwa Zdjęcie Półoś wielka
[tys. km]
Nachylenie orbity
[°]
Mimośród orbity Okres obiegu
[dni]
Wielkość gwiazdowa
[m]
Średnica
[km]
Rok odkrycia
S/2003 J 421 110149,40,497668,023,522003
LXVIIJowisz LXVII22 455155,20,557683,023,522017
LVIIIFilofrosyne22 820143,60,194701,323,522003
XXXIIEurydome22 865150,30,276717,322,732001
XXVIIIAutonoe23 039152,90,334762,722,042001
LVIJowisz LVI23 464148,80,332730,523,612011
XXXVISponde23 487151,00,312748,323,022001
LIXJowisz LIX23 547149,20,397734,223,822017
VIIIPazyfae23 624151,40,409708,016,9581908
S/2016 J 423 624146,30,199743,724,012016
XIXMegaclite23 806152,80,421752,821,762000
IXSinope23 939158,10,250724,518,3381914
XXXIXHegemone23 947155,20,328739,622,832003
XLIAoede23 981158,30,432761,522,542003
XVIICallirrhoe24 102147,10,283758,820,871999
XLVIIICyllene24 349149,30,319737,823,222003
XLIXKore24 543145,00,325779,223,622003
S/2003 J 2324 750146,10,321759,723,922003

Przypisy

  1. ↑ Scott Sheppard, David Jewitt, An abundant population of small irregular satellites around Jupiter, „Nature”, 6937, 423, 2003, s. 261–263, DOI: 10.1038/nature01584, PMID: 12748634, Bibcode: 2003Natur.423..261S (ang.).
  2. ↑ Scott S. Sheppard, David J. Tholen, Mike Alexandersen, Chadwick A. Trujillo, New Jupiter and Saturn Satellites Reveal New Moon Dynamical Families, „Res. Notes AAS”, 7, 2023, s. 100, DOI: 10.3847/2515-5172/acd766 (ang.).
  3. ↑ Tommy Grav, Matthew J. Holman, Brett Gladman, Kaare Aksnes, Photometric Survey of the Irregular Satellites, „Icarus”, 1, 166, s. 33–45, DOI: 10.1016/j.icarus.2003.07.005, arXiv:astro-ph/0301016.
  4. ↑ Scott S. Sheppard: Jupiter’s Known Satellites. [dostęp 2026-01-25]. (ang.).
  5. ↑ Planetary Satellite Discovery Circumstances. [w:] Solar System Dynamics [on-line]. Jet Propulsion Laboratory, 2025-04-30. [dostęp 2025-08-11]. (ang.).