Gudopiewo

Gudopiewo
Gudapievis
Państwo

 Litwa

Okręg

 uciański

Rejon

ignaliński

Gmina

Twerecz

Populacja (2021)

 

• liczba ludności

4

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Gudopiewo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Gudopiewo”
Ziemia55°19′34″N 26°26′50″E/55,326111 26,447222

Gudopiewo (lit. Gudapievis) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Twerecz.

Historia

W czasach zaborów zaścianek w gminie Twerecz, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 78 mieszkańców, 12 domów, 62 dziesięciny[1][2].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Twerecz.

W 1931 w 11 domach zamieszkiwało 50 osób[3].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Twereczu i prawosławnej w Łukasiowie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Hoduciszkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Twereczu[4].

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Dziatkowszczyzna, gminy Twerecz[5].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej[6].

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
  2. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  3. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
  4. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 504.
  5. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.
  6. ↑ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.