Kiełpucie
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Populacja (2021) |
|
| • liczba ludności |
3 |
Położenie na mapie Litwy  | |
 55°17′13,2″N 26°35′38,4″E/55,287000 26,594000 | |
Kiełpucie (lit. Kelpučiai) – wieś na Litwie leżąca 4 km od Twerecza, nad rzeką Birwitą.
Dawniej używana nazwa – Kiełpucie Nowe.
Historia
Wieś była znana w 1744 roku jako miejscowość w rzymskokatolickiej parafii w Twereczu[1].
Wieś została opisana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego[2]. Z opisu wynika, że wieś Kiełpucie leżała w powiecie święciańskim guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 r. w 8 domach mieszkało 86 mieszkańców katolików. W 1905 roku liczyła 66 mieszkańców, 10 domów, 90 dziesięcin[3][4].
W dwudziestoleciu międzywojennym Kiełpucie Nowe leżały w granicach II Rzeczypospolitej w gminie wiejskiej Twerecz, w powiecie święciańskim, w województwie wileńskim. Jej mieszkańcy podlegali pod parafię w Twereczu. Kiełpucie Nowe leżały na północnym brzegu rzeki Birwity, a Kiełpucie Stare południowym.
W 1931 w 10 domach zamieszkiwało 60 osób[5].
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Witany, gminy Twerecz[6].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.
Bibliografia
Przypisy
- ↑ Spis parafii diecezji wileńskiej z 1744 roku. 2011-02-20. [dostęp 2015-09-28].
- ↑ Kiełpucie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 43.
- ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
- ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.