Paszuny

Paszuny
Pošiūnai
Państwo

 Litwa

Okręg

 uciański

Rejon

ignaliński

Gmina

Twerecz

Populacja
• liczba ludności


8
(2011)

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Paszuny”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Paszuny”
Ziemia55°16′47″N 26°32′42″E/55,279722 26,545000

Paszuny (lit. Pošiūnai) – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Twerecz.

Historia

W czasach zaborów wieś w gminie Twerecz, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku miała 85 mieszkańców w 8 domach, należała do dóbr skarbowych Dzisna[1]. W 1905 roku liczyła 121 mieszkańców, 18 domów, 228 dziesięciny[2][3].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Twerecz.

W 1931 w 18 domach zamieszkiwało 76 osób[4].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Twereczu. Podlegała pod Sąd Grodzki w Hoduciszkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Twereczu[5].

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Orzweta, gminy Twerecz[6].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej[7].

Przypisy

  1. ↑ Paszuny, pow. święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 895.
  2. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
  3. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  4. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
  5. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1250.
  6. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.
  7. ↑ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.

Linki zewnętrzne