Guilleminit
 w towarzystwie malachitu z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ba(UO2)3(SeO3)2O2·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2[1] |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, prostokątny[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,88 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnożółta[1] |
| Rysa |
bladożółta[1] |
| Połysk |
woskowy, tłusty, matowy, ziemisty, szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,720–1,805 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,085[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: silny; X = jasnożółty; Y = żółty; Z = bezbarwny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JJ.10[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i prostokątnym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1]. Posiada bladożółtą rysę oraz woskowy, szklisty, tłusty, matowy bądź ziemisty połysk[1][2]. Jest minerałem radioaktywnym[1].
Występowanie
Występuje w utlenionych złożach siarczku Cu-Co[2]. Towarzyszą mu głównie digenit, malachit, marthozyt, malachit, vandenbrandeit, cuproskłodowskit, demesmaekeryt, wulfenit, kasolit, torbernit, uranofan oraz derriksyt[1][2]. Spotykany jedynie w DRK (Lualaba, Haut-Katanga), we Francji (Owernia-Rodan-Alpy) oraz Hiszpanii (Katalonia)[1].